Porcelanowy związek

[Berenika97]

S:
„Kocham cię” to nie zgoda,
żebyś sięgała po mnie tylko wtedy,
gdy drżysz.

 

F:
A moje „kocham” nie jest schronieniem,
dla twoich wahań ukrywanych

pod słowem troska.

S:
Nie jestem podstawką pod twoją samotność,
ani miejscem, gdzie zsypujesz okruchy swego lęku.

 

F:
Nie szukam kogoś, kto mnie uniesie,
tylko kogoś, kto nie odstawi,
gdy zobaczy pęknięcie.

 

S:
W tym duecie nie chcę być spodkiem,
przesuwanym tam, gdzie akurat ci pasuje.

 

F:
A ja nie chcę być filiżanką,
którą się stawia ostrożnie,
ale nigdy nie bierze do ust.

 

S:
Relacja to nie blat stołu,
na którym muszę stale uważać,
żebyś ty czuła się stabilnie.

 

F:
Ja tylko próbuję nie spaść z krawędzi,
kiedy ty milczeniem studzisz wszystko,
co jeszcze jest gorące.

 

S:
To, co nas łączy,
nie jest już miłością,
tylko mapą miejsc, które kruszysz

ciężarem twoich potrzeb.

 

F:
Moim błędem było wierzyć,
że dasz mi ciepło,
którego sam nigdy nie umiałeś utrzymać.

 

S:
Nie jestem naczyniem do napełniania.
Jestem tym, co zostaje,
gdy przestajesz pić i odstawiasz mnie na bok.

 

F:

Nauczyłam się, że mogę stać bez ciebie.

 

S:

Nie zauważyłem momentu,
w którym przestałem być potrzebny.

 

F:
Bo zawsze byłeś potrzebny -
tylko nigdy obecny.

Po prostu - jesteś już zbędny. 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 Z pomysłem, Bereniko. Czyta się jak sms-y, ale jest w nich poezja związku.

[Sylwester_Lasota]

Kliknąłem serduszko za pomysł, ale nie lubię :)))

 

Pozdrawiam :)

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Bardzo dziękuję! Starałam się trochę urozmaicić. :) Serdecznie pozdrawiam. 

@Sylwester_Lasota

Bardzo dziękuję za serduszko, czytanie i szczerość. :))) Pozdrawiam.

 

 

 

 

Edytowane 2 godziny temu przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gwoli wyjaśnienia, chyba za bardzo zidentyfikowałem się ze spodkiem

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wszystkiego dobrego.

[Berenika97]

@Sylwester_Lasota

 

Acha, bo trochę inaczej zrozumiałam. :)  To tylko dlatego, że "spodek" jest rodzaju męskiego i ma określoną z góry funkcję.  :)   Ale to działa w dwie strony. :) 

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiem :)

Dlatego też się uśmiechałem w pierwszym komentarzu.

[A.Between]

  Jeśli mam wybierać , forma jest dla mnie drugorzędną. Ładnie podałaś to , co chciałaś . Fajne , prawdziwe, ciekawe - dojrzałe. 

@A.Between po chwilę namysłu,doszedłem do wniosku, że też trochę smutne.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@A.Between Bardzo dziękuję!

 

To dla mnie bardzo ważna uwaga. Czasem forma musi ustąpić miejsca emocjom, żeby pozostały one autentyczne, dlatego dziękuję, że postawiłeś treść na pierwszym miejscu. 

Serdecznie dziękuję! 

[Lenore Grey]

@Berenika97 świetny pomysł:⁠^⁠) Ostatnie zdanie to cichy cios w serce...

[Berenika97]

@Lenore Grey   Bardzo dziękuję!  Tak, to rozstanie.  

[andrew]

@Berenika97

,,Kochamy wciąż mało 

i ciągle za późno,, ks.J.Twardowski

 

S...kochasz zbyt egoistycznie

F...bo mnie nie dostrzegasz 

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

 

[Berenika97]

@andrew

 

Bardzo dziękuję!  Może coś czujemy ale się często nie rozumiemy?   Pozdrawiam. :) 

[Jacek_Suchowicz]

przeczytałem i jestem na nie

wiele rzeczy brakuje ale nie pora na wykład 

może kiedyś w wierszu zamknę

ale forma owszem jest pomysł;)

[Kwiatuszek]

@Berenika97 Przeszły mnie ciarki. Przeczytam raz jeszcze i jeszcze raz... To jest po prostu genialne co stworzyłaś. Wielkie WOW i takie prawdziwe. Taki tekst powinien wisieć przy każdym rodzinnym stole. Pozdrawiam Cię

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Andrzej_Wojnowski]

@Berenika97

 

Bardzo celny dialog o miłości, która zamienia się w układ funkcjonalny. Metafory codziennych przedmiotów świetnie obnażają emocjonalną asymetrię, a zakończenie boli swoją prostotą.

[hollow man]

@Berenika97

Jak z terapii par, gdzie happy end oznacza pójście osobnymi ścieżkami.