Kwiatuszek

@Corleone 11 Czytałam chyba z trzy razy. Zauważam, że coś powinno być inaczej. Tylko pytanie: -Co? Hmm, może powinnam przeczytać czwarty i piąty:-) Dziękuję Ci za uwagi. Postaram się spróbować raz jeszcze. Pozdrawiam 🙂 ☺️

@Corleone 11 Dziękuję Ci, że zajrzałeś:-) Bardzo mi miło 🙂 Pozdrawiam Cię serdecznie 🙂

@Leszek Piotr Laskowski Bardzo prawdziwy wiersz. Taka już ludzka natura. Pozdrawiam 🙂

@Alicja_Wysocka Tak miło robi się na sercu, jak czyta się Twoje wiersze. Pięknie! Pozdrawiam 🙂

@karenka Dziękuję 🙂 Pozdrawiam Cię 🙂

@Berenika97 Jaki piękny obrazek. Romantyczny wieczór, który zbliża jeszcze bardziej do siebie dwoje ludzi. Cudowne! Pozdrawiam serdecznie 🙂

@Benjamin Artur U mnie to chyba trochę na odwrót z prozą i poezją. Bardzo ładny wiersz. Zastanawiający. Pozdrawiam serdecznie 🙂

@Leszek Piotr Laskowski Zgadzam się. Fajnie napisane. Pozdrawiam 🙂

@Ernest Guzik Piękny wiersz! Pozdrawiam 🙂

@Tajemnicza9723 Umiesz zachwycić. Bez wątpienia. Pięknie! Pozdrawiam 🙂

@andrew Dołączam się do pozdrowień dla Najkochańszej Matki ♥️. Życzę szczęśliwej pielgrzymki. Cudownie🥰

@LessLove Bardzo lubię takie proste, mądre teksty. Pięknie 🙂 A i duchowe wycieczki też mi są znane. Pozdrawiam 🙂

@aniat. Bardzo osobisty, piękny przekaz. Pozdrawiam 🙂

@karenka Dziękuję Ci, Karenko. Miło mi, że znalazłaś sens tego fragmentu. Pozdrawiam serdecznie ☺️

@Kwiatuszek @violetta Dziękuję 🙂 Pozdrawiam 🙂

@Poet Ka Dziękuję Ci za przychylną opinię 🙂 Pozdrawiam 🙂 @Kwiatuszek @Leszek Piotr Laskowski Dziękuję za odwiedziny 🙂 Pozdrawiam 🙂

@Leszek Piotr Laskowski Bardzo mądry przekaz. Piękny wiersz. Pozdrawiam serdecznie 🙂

@Poet Ka Ładny wiersz i świetny tytuł. Pozdrawiam 🙂

@Annie Bardzo mi miło, że moje opowiadanie zatrzymało Cię na chwilę i wywarło pozytywne wrażenia:-) A trudne tematy to moje drugie imię:-))) Dziękuję Ci i pozdrawiam 🙂

Pobocze było w miarę stabilne, ale nie pozwolono mi nim iść. Byłoby zbyt łatwo. A przecież, gdyby było łatwo, nie nauczyłabym się niczego. - Jak długo, do cholery, mam się jeszcze uczyć?! - klęłam sama do siebie, wywracając się w śliskiej koleinie. - Po co mam być jakąś super wykształconą duszą? Po co, Boże? Czy nie wystarczy Ci to co umiem, co widzę, co zrozumiałam??? Ktoś pewnie odpowiadał mi gdzieś w środku, ale byłam zbyt zmęczona i rozgoryczona, żeby usłyszeć jakikolwiek szept z wewnątrz. Jedyne czego nie dało się nie zauważyć, nawet w stanie skrajnego wyczerpania, to znaki. O, tak! O znakach sporo czytałam. Mogłoby się wydawać, że to paraduchowy temat. Że tylko nieliczni i zainteresowani mają z tym styczność. Przekonałam się na własnej skórze, że jednak nie. Na początku, kilka lat temu, spotykałam je niemal na każdym kroku. Zaczęło się całkiem niewinnie od kilkakrotnego zobaczenia " lustrzanych" godzin. Typowe jedenastki. - Zaczyna się. - pomyślałam. Poczułam się mało komfortowo z racji tego, że kiedyś bywało już podobnie i nie zwiastowało to, bynajmniej od razu, pomarańczy na dębie. Wcześniej miałam kilka wielkich marzeń i wydawało mi się, że przecież mogą się spełnić. Jaki problem? Postaram się, dostanę to, czego chcę. Przecież mi się należy. Owszem być może się należało, ale coś za coś. Żeby powstało nowe, najpierw musiało runąć stare. A świadomości tego akurat wtedy jeszcze nie miałam.

@Migrena Tak, dokładnie. Najpierw coś znika z oczu, a później z umysłu. Jednak czy znika całkowicie? Tego też nie wiemy;-) Może po prostu pozostaje w innej rzeczywistości? Dziękuję i pozdrawiam 🙂

@Migrena Bardzo Ci dziękuję, Migreno. To bardzo miłe:-) Pozdrawiam serdecznie 🙂

@karenka Dziękuję Ci, Karenko 🙂 Pozdrawiam serdecznie 🙂

@Wiechu J. K. Same widoki robią wrażenie, a wieniec laurowy swoją drogą;-) Dziękuję za odwiedziny i pozdrawiam 🙂 @karenka Cieszę się, że Cię zainteresowałam. Dziękuję za zajrzenie i serduszko. Pozdrawiam 🙂 @Berenika97 Sama lepiej nie zinterpretowałabym swojego tekstu;-) Dziękuję Ci bardzo i pozdrawiam 🙂

@Migrena Świetne! Niesamowity tekst. Bardzo daje do myślenia. Pozdrawiam serdecznie 🙂