„Pan Geldhab” to komedia w trzech aktach, pisana wierszem przez Aleksandra Fredrę, ukończona w 1818 roku i po raz pierwszy wystawiona 7 października 1821 roku w Warszawie. Fragmenty utworu ukazały się drukiem w 1823 roku na łamach „Kuriera dla Płci Pięknej”, zaś pełny tekst wydano po raz pierwszy w 1826 w tomie I zbiorowego wydania dzieł Fredry. Akcja sztuki rozgrywa się w czasach Księstwa Warszawskiego. Tytułowy bohater, dorobkiewicz i spekulant wojenny, który wzbogacił się na dostawach dla wojska, pragnie awansu społecznego i usilnie stara się „uszlachetnić” swój ród. Planuje wydać córkę Florę za zubożałego, zadłużonego arystokratę – Księcia Rodosława – ignorując wcześniejsze przyrzeczenie danej ręki żołnierzowi napoleońskiemu, Lubomirowi.
Geldhab, łączący pychę i skąpstwo, jest typowym bohaterem komedii charakterów: chełpi się bogactwem i „pańskością”, a jednocześnie ma rażąco mieszczańskie obyczaje i brak mu ogłady. Jego plany burzy nagły zwrot akcji – po niespodziewanym spadku Książę zrywa zaręczyny, bo posag Flory przestaje być mu potrzebny. Okazuje się przy tym, że sama Flora również uległa pokusie tytułu i awansu, bezwzględnie odtrącając dawną miłość. Lubomir z godnością rezygnuje, odrzucając żądanie Geldhaba, by jednak poślubił córkę. Finał, skwitowany ironicznym komentarzem Majora, obnaża moralną pustkę dorobkiewicza i jego świata, czyniąc z Pana Geldhaba satyrę na mieszczańską pogonią za tytułami, próżność i brak honoru.