Za niebieskimi drzwiami – streszczenie

„Za niebieskimi drzwiami” to powieść dla młodzieży, której autorem jest Marcin Szczygielski. Przedstawia ona losy Łukasza, którego mama zapada w śpiączkę, a on trafia pod opiekę nieznanej wcześniej ciotki.

Spis treści

Za niebieskimi drzwiami – streszczenie krótkie

Łukasz rozpoczyna wakacje z mamą, lecz podczas podróży ulegają wypadkowi. Chłopiec trafia do szpitala, przechodzi operację i rehabilitację, a jego mama zapada w śpiączkę. Po wyjściu ze szpitala mieszka u pani Cybulskiej, a następnie zostaje zabrany przez ciotkę Agatę do pensjonatu „Wysoki Klif” w Brzegu. Poznaje historię rodziny i zaginięcia ojca, znajduje jego kurtkę oraz scyzoryk. Odkrywa, że niebieskie drzwi w jego pokoju prowadzą do niezwykłego świata. Zwiedza go, trafia do opuszczonego miasteczka i poznaje Krwawca, który usuwa ból jego nogi. Wkrótce Agata zaczyna przemieniać się pod wpływem srebrnej nici. Łukasz prosi o pomoc Monikę, Zgryza i Pchełkę. Razem przechodzą przez niebieskie drzwi, poznają tajemnice srebrnego świata, arynii, glomów i Projektu Welon. Chwytają arynię, wracają do pensjonatu i uwalniają Agatę od wpływu nici. Następnie przedostają się do miasteczka Krwawca, wpuszczają tam arynie i doprowadzają do jego pokonania. Po tych wydarzeniach Łukasz budzi się w szpitalu. Dowiaduje się, że był w śpiączce, a jego mama odzyskała przytomność. Spotyka także Monikę, Pchełkę i Zgryza. Po rehabilitacji wraca z mamą do „Wysokiego Klifu”, odnajduje pamiątki po ojcu i ponownie zaczyna uchylać niebieskie drzwi.

Za niebieskimi drzwiami – streszczenie szczegółowe

I. Podróż, ważka i Cebulka

Łukasz, dwunastoletni chłopiec wychowywany przez samotną matkę, rozpoczyna długo wyczekiwane wakacje. Wraz z mamą wyjeżdża samochodem do domku nad jeziorem. Podczas podróży dochodzi do wypadku, ponieważ inne auto wyjeżdża na drogę, a samochód Łukasza wypada z jezdni i uderza w drzewo. Chłopiec trafia do szpitala z poważnymi obrażeniami nóg i przechodzi kilka operacji oraz długą rehabilitację. Dowiaduje się, że jego mama znajduje się w śpiączce i nie wiadomo, czy kiedykolwiek się obudzi. Po dziesięciu miesiącach opuszcza szpital i zamieszkuje u sąsiadki, pani Cybulskiej, która opiekuje się nim i pomaga mu po wypadku. Łukasz regularnie odwiedza mamę, rozmawia z nią i czeka na jej przebudzenie. Gdy mija kolejny miesiąc bez poprawy jej stanu, dowiaduje się, że może trafić do specjalnej szkoły. Wkrótce potem, podczas pobytu u pani Cybulskiej, ktoś dzwoni do drzwi.

II. Ciotka Agata

Łukasz otwiera drzwi i spotyka nieznajomą kobietę, która przedstawia się jako Agata Borska, jego ciotka. Każe mu się spakować i wyjechać z nią do Brzegu. Rozmawia z Cebulką, a Łukasz słyszy, że zostaną załatwione sprawy związane z mieszkaniem i że lekarze nie wiedzą, kiedy obudzi się jego mama. Chłopak wyjeżdża z Agatą pociągiem. W czasie podróży pyta o pokrewieństwo z matką i powody milczenia na temat rodziny. Agata pokazuje mu fotografie matki, siebie, babci i dziadka oraz opowiada o rodzinnym pensjonacie „Wysoki Klif”, którego część należy do jego matki. Po przyjeździe wysiadają na małej stacji, a następnie jadą furgonetką do Brzegu. Po drodze Agata wyjaśnia, że miejscowość nie ma już połączeń kolejowych. Łukasz po raz pierwszy widzi morze nocą. Docierają do „Wysokiego Klifu”, dużego pensjonatu stojącego przy urwisku nad morzem. Agata opowiada o cofającym się klifie. Następnie prowadzi Łukasza do środka budynku.

III. Niebieskie drzwi

Po wejściu do pensjonatu ciotka pokazuje Łukaszowi hol, korytarz z pokojami dla gości i jadalnię. Chłopak rozpoznaje pomieszczenie ze zdjęcia, ogląda wiszący tam afisz z dawną nazwą pensjonatu i dowiaduje się, że przed wojną działały tu pensjonat i restauracja. Agata wyjaśnia, że obecnie serwuje posiłki dla gości, a pomaga jej sąsiadka Stasiowa. Następnie prowadzi Łukasza do kuchni. Pokazuje mu dawne pomieszczenia dziadka, spiżarnię i wyposażenie kuchni. Przygotowuje mu jajecznicę, herbatę i chleb, a podczas posiłku opowiada o swoim codziennym planie pracy oraz o śniadaniach dla gości.

Po kolacji prowadzi go do części mieszkalnej. Informuje, że przygotowała dla niego pokój na parterze, ale później będzie musiał przenieść się na piętro, do dawnego pokoju jego mamy. Łukasz decyduje się od razu zamieszkać na górze. Wchodzą na pierwsze piętro, gdzie Agata pokazuje mu układ pomieszczeń, swój pokój, pokoje gościnne, strychy i przybudówkę. Zatrzymują się przed niebieskimi drzwiami dawnego pokoju matki Łukasza. Agata wyjaśnia, że to jego mama je pomalowała. W pokoju przekazuje mu klucz, pokazuje łazienkę i zostawia go na noc. Łukasz kładzie się spać, planuje rano zadzwonić do szpitala, słyszy odgłosy domu i zasypia.

IV. Pierwszy dzień w Brzegu

Łukasz schodzi na dół późnym rankiem i spotyka w pensjonacie jednego z gości. W jadalni zastaje ciotkę przy sprzątaniu. Agata informuje go o pozostawionym śniadaniu, które zjada w kuchni, a następnie zmywa po sobie naczynia. Wraca do jadalni, ogląda wyposażenie pomieszczenia i postanawia wyjść na zewnątrz. Przed wyjściem prosi ciotkę o pieniądze na doładowanie telefonu, ponieważ chce zadzwonić do szpitala. Między nimi dochodzi do rozmowy o kosztach utrzymania pensjonatu. Ostatecznie Agata pożycza mu dziesięć złotych i wskazuje kiosk.

Łukasz idzie do miejscowości, kupuje doładowanie telefonu i dzwoni do szpitala. Dowiaduje się, że stan jego mamy się nie zmienił. Po powrocie rozmawia z ciotką o Brzegu, mieszkańcach i szkole. Agata wyjeżdża po obiady, a przed wyjściem przypomina mu, by zawsze pukał do drzwi pokoi. Łukasz zwiedza pensjonat, zagląda do pokoju ciotki, składziku, gabinetu, magazynku, kuchni i spiżarni. Odkrywa wejście do piwnicy, ale nie schodzi po stromych schodach. Kolejne dni spędza na rozmowach telefonicznych ze szpitalem, Cebulką i Krzyśkiem, poznawaniu Brzegu oraz ćwiczeniach. Postanawia zainteresować się strychami. Gdy wraca do pensjonatu, słyszy odgłos deskorolek i spotyka Monikę, Zgryza oraz Pchełkę.

V. Monika, Pchełka i Zgryz

Łukasz stoi przed pensjonatem, gdy od strony kiosku nadjeżdża na deskorolkach troje nastolatków: dziewczyna, chudy chłopak i gruby chłopak zwany Pchełką. Próbując ich ominąć, traci równowagę i upada. Pchełka nie zdoła wyhamować, zahacza deskorolką o kulę Łukasza i również przewraca się. Między chłopcami dochodzi do kłótni. Pchełka obwinia Łukasza za upadek, wyśmiewa jego niepełnosprawność i zastępuje mu drogę. Chudy chłopak, nazywany Zgryzem, mówi, że Łukasz jest rodziną Agaty i wspomina o wypadku jego matki. Łukasz odpowiada, że matka przebywa w szpitalu. Pchełka dalej go zaczepia, kopie w jego kulę i grozi mu.

Wtedy z pensjonatu wychodzi ciotka Agata i woła Łukasza. Widząc sytuację, podchodzi do grupy i nakazuje nastolatkom zostawić go w spokoju. Pchełka zapowiada, że jeszcze się z nim rozprawi, po czym wraz ze Zgryzem i Moną odjeżdża. Agata podnosi kulę i pyta Łukasza, czy nic mu się nie stało, lecz chłopak złości się, że się wtrąciła, i odchodzi do swojego pokoju.

W pokoju myśli o mamie i o powrocie do dawnego życia. Później Agata przychodzi na obiad. Dochodzi między nimi do sprzeczki. Na koniec ciotka stwierdza, że Łukasz jest podobny do swojego ojca. Zaskoczony chłopak rusza za nią, chcąc dowiedzieć się więcej.

VI. Tata, scyzoryk i skórzana kurtka

Łukasz próbuje dogonić ciotkę, by wypytać ją o ojca, lecz nie zastaje jej na piętrze. Schodzi do kuchni, gdzie Agata przygotowuje obiad dla gości pensjonatu. Chłopiec nalega na rozmowę o ojcu, ale musi czekać, aż ciotka i Stasiowa uporają się z podaniem posiłku i problemami gości. Podczas obiadu Agata opowiada, że ojciec Łukasza, również mający na imię Łukasz, przyjechał do „Wysokiego Klifu” remontować pawilon. Związał się z Krystyną, planowali ślub, jednak w dniu ceremonii zniknął bez śladu, pozostawiając rzeczy i dokumenty. Policja prowadziła poszukiwania, lecz niczego nie ustaliła. Po jego zaginięciu matka Łukasza wyjechała z Brzegu. Agata wspomina, że po ojcu zostały książki i kurtka, które mogą znajdować się na strychu. Następnego dnia razem przeszukują strych. Oglądają stare rzeczy rodzinne, lecz nie znajdują pamiątek po ojcu. Agata wchodzi na wyższy poziom strychu i odnajduje jego skórzaną kurtkę. Łukasz zakłada ją, znajduje w kieszeni scyzoryk i zatrzymuje go. Agata stwierdza, że wygląda dokładnie jak jego ojciec.

VII. Najtańsze przeprowadzki

Łukasz zauważa ciężarówkę przy pensjonacie i wychodzi na ganek. Pojawia się Pchełka, który zaczyna mu grozić i wyzywać go. Chłopcy wymieniają obelgi, aż Pchełka rzuca w Łukasza kamieniami. Gdy bierze kolejny kamień, Łukasz wycofuje się do środka. W biurze dzwoni do szpitala i dowiaduje się, że stan mamy się nie zmienił. Następnie idzie do ogrodu, gdzie rozpoznaje własne meble przywiezione z warszawskiego mieszkania. Kłóci się z ciotką, która wyjaśnia, że mieszkanie zostało wystawione na licytację, ponieważ pieniędzy nie wystarczało na spłatę zobowiązań. Informuje też, że Łukasz będzie chodził do szkoły w Kamieniu. Chłopak wraca do pokoju, zamyka się i rozmyśla o przeprowadzce oraz o spotkaniach z Pchełką. Gdy ciotka próbuje z nim rozmawiać przez drzwi, ignoruje ją i zaczyna rytmicznie pukać w niebieskie drzwi. Po pewnym czasie słyszy narastający szum, a dźwięk uderzeń się zmienia. Kiedy zbliża się do drzwi, zauważa, że mimo zamknięcia same się uchylają. Przez szczelinę do pokoju wpada jasna poświata, a szum staje się głośniejszy. Łukasz otwiera drzwi na oścież.

VIII. Srebrny świat za niebieskimi drzwiami

Łukasz otwiera niebieskie drzwi i zamiast korytarza widzi niezwykły ogród z turkusową trawą, srebrzystymi drzewami i fiołkowym niebem. Dostrzega dziwnego, przypominającego ważkę ptaka, po czym zamyka drzwi. Gdy ciotka próbuje wejść do pokoju, otwiera drzwi i widzi zwykły korytarz. Wieczorem postanawia sprawdzić, jak ponownie otworzyć przejście. Następnego dnia czeka, aż ciotka wyjedzie, po czym przez ponad siedem minut stuka w drzwi. Przejście znów się otwiera. Łukasz blokuje możliwość zamknięcia drzwi kluczem, bierze scyzoryk i wchodzi do ogrodu. Ogląda trawę, drzewa i wiszący w powietrzu otwór prowadzący do pensjonatu. Dotyka trawy i pnia drzewa, obserwuje tego samego ptaka i próbuje go przywołać, lecz zwierzę odlatuje. Wraca do pensjonatu, sprawdza działanie przejścia i odkrywa, że zamyka się ono po powrocie. Po przyjeździe ciotki schodzi na dół, a następnie zaczyna się zastanawiać, czy inne drzwi także mogą prowadzić do innych światów.

IX. Drzwi do innych światów

Łukasz dowiaduje się od ciotki, że od przyszłego tygodnia ma rozpocząć naukę w szkole w Kamieniu. Unika odpowiedzi na pytania o dokumenty ze starej szkoły i wypytuje ciotkę o jej życie. Podczas obiadu opowiada o zainteresowaniu genetyką i klonowaniem. Gdy ciotka nalega, by chodził do szkoły, kłócą się. Łukasz grozi ucieczką, po czym odchodzi do swojego pokoju. Następnego dnia znajduje wiadomość od ciotki i postanawia sprawdzić inne drzwi w pensjonacie. Po siedmiu minutach i siedmiu sekundach pukania otwiera drzwi do pokoju numer jeden i widzi ogromne, kamienne pomieszczenie. Słysząc odgłosy zza kolejnych drzwi, zamyka przejście. Następnie otwiera drzwi do innego pokoju i trafia do świata wypełnionego morzem oraz nieznaną atmosferą. Gdy zbliża się fala, zatrzaskuje drzwi i wraca do siebie. Po południu odwiedza srebrzysty ogród. Zauważa, że ból w kolanie słabnie. W kolejnych dniach regularnie otwiera przejście, które uruchamia się coraz szybciej. Spędza coraz więcej czasu w ogrodzie, próbuje oswoić dziwnego ptaka i zostawia mu jedzenie. W niedzielę zabiera marker, zaznacza drogę między drzewami i odnajduje wąską ścieżkę prowadzącą dalej w głąb ogrodu.

X. Krwawiec

Przystając przy ścieżce w srebrzystym lesie, Łukasz rusza nią dalej i dociera do opuszczonego miasteczka. Schodząc między domy, przewraca się z powodu bólu kolana i trafia do budynku oznaczonego szyldem „Krwawiec”. W środku spotyka starca, którego początkowo bierze za manekina. Przerażony jego odezwaniem traci przytomność. Budzi się na zapleczu pracowni i rozmawia z Krwawcem, który opowiada o wcześniejszym przybyszu z innego świata. Gdy Łukasz skarży się na ból kolana, starzec tworzy srebrzystą nić, usuwa ból i chowa powstały kłębek. W zamian daje chłopcu srebrną obrączkę z nici. Łukasz opuszcza miasteczko i wraca przez las. Przy polanie ważkowaty ptak zaczyna mówić ludzkim głosem i rusza za nim w pościg. Chłopiec ucieka do swojego pokoju w „Wysokim Klifie” i zatrzaskuje przejście. Obrączka sama zsuwa się z palca, zamienia w nić i odlatuje korytarzem w stronę głosu ciotki Agaty.

XI. Srebrna nić

Ciotka Agata wpada w panikę po zniknięciu Łukasza, szuka go po całym Brzegu i robi mu wyrzuty. Między nimi dochodzi do kłótni o matkę chłopca i jego pobyt w „Wysokim Klifie”. Gdy ciotka wybucha płaczem, wyznaje, że nie radzi sobie z opieką nad nim ani z utrzymaniem pensjonatu. Łukasz obiecuje pomoc, a ciotka idzie odpocząć. Wieczorem chłopiec zauważa, że dom jest nienaturalnie cichy. Szukając ciotki, znajduje ją w kuchni i dostrzega, że bardzo się zmieniła: postarzała się, ma białe oczy i srebrzyste włosy. Podczas kolacji z jej włosów wypadają dziwne nitki. Łukasz uznaje, że przemienia się w Krwawca, i biegnie po pomoc do Stasiowej. Kobieta nie wierzy jego słowom, odwiedza Agatę, lecz stwierdza, że jest tylko zmęczona. Po jej wyjściu Łukasz próbuje zrozumieć sytuację, potem odnajduje ciotkę stojącą nieruchomo w kącie pokoju. Przerażony ucieka do siebie, barykaduje się w pokoju i postanawia rano szukać pomocy.

XII. Monika, Pchełka i Zgryz przybywają na pomoc

Łukasz budzi się po usłyszeniu hałasu na korytarzu. Przy niebieskich drzwiach zauważa srebrzysty pył, który pokrywa także korytarz. Wychodzi z pokoju i odkrywa, że drzwi do pokoi ciotki są otwarte. Kiedy skrada się w stronę schodów, wpada w srebrzyste włosy zwisające z sufitu. Upada i dostrzega ciotkę przyczepioną do sufitu. Kobieta patrzy na niego białymi oczami, mówi dziwnym głosem i gubi srebrne pasma włosów, które pełzną po podłodze. Następnie odchodzi do swojego pokoju. Łukasz wykorzystuje okazję i ucieka z domu. Na zewnątrz spotyka Pchełkę, Monikę i Zgryza. Rozpłakuje się i opowiada im o niebieskich drzwiach, srebrnym świecie, Krwawcu oraz przemianie ciotki. Monika postanawia sprawdzić jego słowa i razem wracają do „Wysokiego Klifu”. W holu słyszą głos ciotki, a po chwili widzą ją uwieszoną u sufitu nad wejściem. Kobieta rusza w ich stronę. Łukasz krzyczy, by uciekali na górę. Cała czwórka biegnie po schodach, ścigana przez ciotkę. Wpadają do pokoju Łukasza za niebieskimi drzwiami i zostają tam uwięzieni.

XIII. W pułapce

Po ucieczce przed ciotką Łukasz wraz z Moniką, Pchełką i Zgryzem barykadują się w pokoju za niebieskimi drzwiami. Próbują wymyślić sposób wezwania pomocy, lecz nikt nie może zadzwonić. Rozważają ucieczkę przez okno, a następnie zaczynają zastanawiać się, jak powstrzymać ciotkę. Bohater twierdzi, że można ją uratować, usuwając nić otrzymaną od Krwawca. Zgryz wysuwa przypuszczenie, że Krwawiec jest źródłem zarazy, a nici wykonują jego wolę. Zgryz dochodzi do wniosku, że zniszczenie Krwawca mogłoby uwolnić ciotkę od wpływu nici. Monika proponuje przejście przez niebieskie drzwi i odnalezienie go. Przygotowuje poszwę na kołdrę do schwytania groźnego ptaka. Bohater puka w niebieskie drzwi, otwiera przejście szybciej niż wcześniej i ostrzega, że portal może w końcu pozostawać otwarty. Następnie uchyla drzwi do srebrnego świata.

XIV. Gąsienica w korkociągowym lesie

Łukasz uchyla niebieskie drzwi i wraz z Moniką, Zgryzem i Pchełką przechodzi do srebrnego świata. Na polanie nie znajdują ważkowatego ptaka, więc ruszają przez las. Pchełka początkowo nie chce iść, ale po żarcie Zgryza dołącza do grupy. W drodze rozmawiają o tym miejscu, a Zgryz bada jedno z drzew i stwierdza, że reaguje na dotyk. Idąc dalej, rozmawiają o mamie Łukasza pogrążonej w śpiączce. Gdy zatrzymują się na odpoczynek, Pchełka dostrzega na gałęzi dużą gąsienicę. Wszyscy przyglądają się stworzeniu, a ono nagle odzywa się ludzkim głosem. Zaskoczeni cofają się. Zgryz przypomina sobie mówiącego ptaka i postanawia sprawdzić swoją teorię. Monika podchodzi do gąsienicy, która wypowiada słowa głosem jej matki. Zgryz wyjaśnia, że zwierzęta tego świata powtarzają myśli lub wspomnienia wyciągnięte z ludzkich głów. Pchełka próbuje skłonić gąsienicę do kolejnej wypowiedzi, lecz bez skutku, po czym chce ją uderzyć gałęzią. Łukasz go powstrzymuje. Nagle ze wszystkich stron zaczyna narastać tajemniczy szum otaczający całą grupę.

XV. Mechanizm obronny

Łukasz, Monika, Zgryz i Pchełka zostają otoczeni przez kilkanaście ważkowatych stworzeń. Gdy Pchełka podnosi gałąź, zewsząd rozlega się chór głosów wypowiadających różne słowa i zdania. Zgryz krzyczy, że stworzenia bronią gąsienicy. Monika wyrywa Pchełce gałąź i odrzuca ją, a głosy natychmiast milkną. Grupa dochodzi do siebie po tym wydarzeniu. Zgryz uznaje, że gąsienice i ważkowate stworzenia są kolejnymi stadiami tego samego gatunku oraz że używają odczytywanych myśli jako mechanizmu obronnego. Zgryz zauważa, że las jest pusty i cichy. Pchełka odnajduje ścieżkę, którą podążają w stronę doliny. Po drodze ważkowate stworzenia śledzą grupę między drzewami. W końcu docierają do zarośli osłaniających dolinę. Po sprawdzeniu okolicy Łukasz wychodzi sam na drogę i kieruje się ku zabudowaniom. Nie dostrzega zagrożenia i daje znak pozostałym, lecz nikt nie wychodzi. Zauważa nadciągającą falę srebrnych nici i ucieka do lasu. Tam znajduje Monikę i Zgryza przy leżącym Pchełce, którego twarz pokrywają srebrne plamy. Chwilę później między drzewami wylatują ważkowate stworzenia i rzucają się w stronę Łukasza, zasłaniając mu wszystko skrzydłami i lepką mgłą.

XVI. Glomy, arynie i skutki „Projektu Welon”

Łukasz odzyskuje przytomność po ataku arynii. Zgryz i Monika wyjaśniają, że stworzenia zaatakowały srebrne nici i je zjadły. Pchełka leży nieprzytomny po zjedzeniu srebrnych owoców. Po chwili budzi się i twierdzi, że owoce zawierały informacje. Wyjaśnia, że wraz z trawieniem pojawiają się w jego głowie kolejne wiadomości. Opowiada o glomach, aryniach i świecie przyszłości, w którym zmienione Słońce zniszczyło elektronikę. Naukowcy odtworzyli środowisko przy pomocy organizmów modyfikowanych genetycznie. Arynie służyły do przekazywania wiadomości. Pchełka relacjonuje też historię nici powstałych w Projekcie Welon, które przejęły kontrolę nad ludźmi. Arynie zostały później zmienione, by zwalczać welon. Grupa ustala, że trzeba schwytać arynię i zabrać ją do domu Łukasza. Dzieci zatykają uszy gumą do żucia, podchodzą do arynii i łapią ją w poszewkę. Otoczone przez inne arynie wracają ścieżką do przejścia, przechodzą przez nie i wracają do domu.

XVII. Znowu w „Wysokim Klifie”

Monika przypomina o obiedzie, ale dzieci postanawiają najpierw zająć się arynią. Uwalniają stworzenie z poszewki i planują odesłać je do jego czasów. Gdy Łukasz otwiera drzwi, w pokoju pojawia się ciotka Agata. Jej włosy zachowują się nienaturalnie, a ona zbliża się do dzieci. Wtedy arynia unosi się w powietrze i leci w stronę ciotki. Włosy Agaty odrywają się od jej głowy, a sama ciotka ucieka z pokoju. Po chwili dzieci wybuchają śmiechem. Gdy orientują się, że spóźnili się na obiad, Zgryz, Monika i Pchełka wychodzą, zapowiadając powrót następnego dnia. Arynia ściga ciotkę po domu, a później w kuchni wyciąga z jej skroni jasną nić. Agata słabnie i zasypia przy kominku. Łukasz rozpala ogień, otwiera wszystkie pomieszczenia, aby arynia mogła przeszukać dom, i zasypia. Rano ciotka budzi się, nie pamięta wydarzeń i zauważa zmienione włosy. Łukasz odnajduje śpiącą arynię w swoim pokoju, zamyka ją tam, po czym wraca do ciotki. Razem przygotowują się do śniadania.

XVIII. Koniec Krwawca

Zgryz, Monika i Pchełka przychodzą do Łukasza z narzędziami. Spotykają ciotkę Agatę, która czuje się już dobrze. W pokoju zabierają śpiącą arynię i przechodzą przez niebieskie drzwi do srebrnego świata. Wspólnie wycinają glomy, oczyszczając przejście dla arynii. Gdy stworzenia nie chcą przelecieć, sprzątają także owoce leżące na ziemi, lecz to nie pomaga. Pchełka podchodzi do jednej z arynii, która siada mu na ramieniu. Niosąc ją przez przejście, Łukasz dociera do pierwszej latarni. Wtedy kolejne arynie zaczynają przelatywać do doliny. Dzieci biegną przez miasteczko, otwierają domy, a arynie wlatują do środka. Następnie docierają do pracowni Krwawca. Łukasz wchodzi do środka z przyjaciółmi i oznajmia jego porażkę. Po otwarciu drzwi do pracowni wpadają arynie i otaczają Krwawca. Po chwili na podłodze zostaje mężczyzna, któremu Łukasz pomaga wstać. Nagle Pchełka stwierdza, że nigdy nie byli w Brzegu, po czym znika w błysku światła. Chwilę później znikają Monika i Zgryz. Łukasz chwyta ojca za rękaw, lecz sam także zostaje pochłonięty przez światło i budzi się w nieznanym miejscu.

XIX. Mama, szpital i toyota

Łukasz budzi się w szpitalu i spotyka mamę oraz ciotkę Agatę. Dowiaduje się, że przez długi czas był w śpiączce. Próbuje opowiedzieć o ojcu, „Wysokim Klifie” i niebieskich drzwiach, po czym ponownie zasypia. Po miesiącu rozmawia z Moniką i Pchełką. Cała czwórka wybudziła się niemal jednocześnie, a wspomnienia srebrnego świata stopniowo zacierają się u pozostałych. Łukasz dowiaduje się, że Monika i Pchełka pochodzą spod Rzeszowa, a Zgryz z Warszawy. Lekarze badają ich przypadek, a Monika potwierdza opowieści Łukasza o wspólnych wydarzeniach. Po rehabilitacji Monika i Pchełka wracają do domu, a Łukasz opuszcza szpital później. W październiku wraz z mamą jedzie do „Wysokiego Klifu”. Na miejscu wita ich ciotka Agata. Po kolacji Łukasz idzie do swojego dawnego pokoju, znajduje skórzaną kurtkę ojca i scyzoryk. Następnie zamyka drzwi, uruchamia stoper i zaczyna pukać w niebieskie drzwi, czekając na zmianę odgłosu.

Przeczytaj także: *** (już tylko głaskam...) – interpretacja

Aktualizacja: 2026-06-08 18:50:19.

Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.