Poznański motyl

[Berenika97]

Zaczęło się tak prosto -

od tęsknoty za powszednim chlebem

i cichym niezadowoleniem

w zawsze za długiej kolejce.

Żadna wielka polityka.

Zwykłe kłucie w żołądku,

nie do uciszenia kolejną obietnicą.

Wyszli w jasny dzień,

niosąc kawałki płótna,

w barwach bliskich sercu,

i wiarę, że razem, coś znaczą.

I nagle ołów przeszył czerwiec -

słońce zostało

i siostra Awana -

jak biały motyl,

który nie chciał uciekać.

Zbierała z ulic

poranione życia,

kołysząc w ramionach

cudzy strach.

Bruk ciągle pamięta.

My - zbyt krótko.

 

 

Inspiracja: Poeta Jan Jarosław Zieleziński, "Pięćdziesiąt sześć - poznańska rzeź"

Pamięci Oli Banasiak, ps. "siostra Awana", która jako pierwsza w czasie trwającej strzelaniny wyszła na ulicę celem ratowania rannych.

 

[andrew]

@Berenika97

...

bruk pamięta 

 

dla pamięci ,, wielkich mądrych ,,

bywa jątrzeniem nienawiści 

propagują

nadstawić drugi policzek 

w imię ... 

czego ...

tutaj przywołują zaklęcia 

hieny staną się owocami 

 

historia pulsuje 

płynie 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Poet Ka]

@Berenika97

 

temat zasłużył na dobrego trubadura - niebanalny wiersz 

 

pięknie, że inny (równie wartościowy) utwór był natchnieniem...

 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 Wiersz jak obraz uchwycony w kadrze wspomnień, powiększony, z metaforą motyla - jak pięknego czynu,
ale obraz, który boli, kiedy się go powiększy.
To jest odwaga, która nie kalkuluje
i przez to jest niemal bezbronna

[viola arvensis]

@Berenika97 osobiście ogromnie się cieszę zawsze, że powstają takie wiersze. I tym bardziej gdy piszą je młode jak Ty osoby. 

Zawsze warto.

Szacunek moja kochana i wspaniałe jest też oczywiscie to, że jest się czym/kim  inspirować

Brawo dla @jjzielezinski 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 3 godziny temu przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

@Berenika97 Pamiętam, jako dziecko,  z opowieści rodziców, potem z innych źródeł z zagranicy i z drugiego obiegu. Podpisze się pod wpisem Violi. Pozdrawiam serdecznie. M

[Czarek Płatak]

Szacun za skręty w takie tematy,bo jakkolwiek pamiętam takie wydarzenia i ich rocznice, to jakoś brakuje mi prundu żeby o nich pisać.

[Benjamin Artur]

@Berenika97 łza się kręci. Piękny wiersz...życzę Ci uśmiechniętego słoneczka i gorąco pozdrawiam. 

[Migrena]

@Berenika97

 

Nika.

 

to bardzo bolesny wiersz dla tych co chcieli chleba i Polski wolnej.

 

zwyczajny  początek który przeradza się w dramat zbiorowego doświadczenia.

 

a w jego centrum delikatny a jednak niezłomny "biały motyl" .

 

bardzo poruszająca pamieć o tym jak łatwo zapominamy to co bruk wciąż pamięta.

 

cudowny wiersz.

 

jesteś wielka.

 

chwała Ci za takie pisanie.

 

jako Polak - dziękuję!!!