Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@beta_b

 

Niesamowity jest ten wiersz. 

Wers „I pokory mam za dużo - stąd te tony upokorzeń” brzmi jak gorzkie podsumowanie całego doświadczenia, jakby pokora przestała być cnotą, a stała się ciężarem. 

Dużo jest w nim  emocji.

Opublikowano

@Charismafilos poczytałam o podejściu filozoficznym do pokory, ale mam problem z poczuciem własnej wartości, stąd jeszcze odcinek do przejścia i zrozumienia. 

@Berenika97 dla mnie pisanie to droga do siebie. Jeśli jest zrozumiałe, to tym lepiej. 

@Kwiatuszek nie umiem w formę, w emocje bardziej. 

@Gosława no to przytulam.

 

Dziękuję kochani. Zrobiłam z tego piosenkę z mostkiem refrenem, ale to może kiedyś. Proces tworzenia jest jak koło garncarskie. Do cechu nie należę, ale podłubać fajnie. bb

 

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@beta_b zaiste, to nieco odrębny, choć nie zupełnie niezwiązany... odcinek do przejścia. Z moich doświadczeń i przemyśleń, mogę się podzielić, że poczucie wartości wyrasta z godności bycia... powiedzmy roboczo... człowiekiem (dla ludzi wierzący - dzieckiem Bożym). A jak z kolei to sobie uświadomić i tym żyć... to sam rozkminam wciąż :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...