nienasycenie miłością

[Migrena]

 

 

 

kocham cię
jakby serce było studnią bez dna

rzucam w nią twoje imię
a ono spada
i spada
i wciąż nie słychać dna

twoje imię w moich ustach
jest jak kometa przechodząca przez krew
zostawia za sobą świetlisty ogon
którym moje serce jeszcze długo płonie

twoja obecność
jest ciepłym światłem w zamkniętym pokoju

dotyk twojej dłoni
jest małym świtem
który wschodzi na mojej skórze

i boli mnie ta granica
że nie mogę stać się twoim ciałem
a tylko jego cieniem
który próbuje wrosnąć w ciebie na zawsze


a ja chcę więcej

więcej twojego oddechu
który pachnie nocą

więcej twoich włosów
rozsypanych na poduszce
jak jasne ziarno gwiazd

więcej twojego śmiechu
który odpryskuje od ciszy
jak krzemień rzucony w mrok

kiedy jesteś blisko

noc otwiera się we mnie
jak ogród gwiazd

a każda z nich dojrzewa
do twoich palców

kocham cię tak zachłannie
jak ziemia
która po tysiącu lat suszy
pierwszy raz pije deszcz

twoje ramiona są dla mnie
korytem wezbranej rzeki

w którym nurt zapomina
o istnieniu morza

płynę w niej
i nie chcę brzegu

twoje usta mają w sobie
ciepło chleba
i ciszę ognia

są mapą zapomnianego języka
którym moje ciało
uczy się modlić od nowa

jesteś w moim krwiobiegu
jedynym brakującym pierwiastkiem

bez którego tlen
przestaje karmić płuca

a miłość w tobie
to jedyna rysa na szkle czasu
przez którą wycieka ze mnie wieczność


bo pragnienie wrasta we mnie
jak dzikie wino w szczeliny muru

rozsadzając krew od środka

jego korzenie oplatają serce
jego liście piją moją krew

by karmić gwiazdy
których w tobie szukam

i wtedy czuję

jak moje serce rozszerza się nagle
jak wszechświat w pierwszej sekundzie stworzenia

i wszystko co we mnie istnieje
biegnie ku tobie
z prędkością światła

bo miłość nie jest spokojem

miłość jest głodem

a ja jestem w nim bez końca

i to jest głód
który nie zna
nasycenia

płonę w tobie jak gwiazda
która nie może się wypalić

 

 

 

 

 

[APM]

@Migrena Fajnie jest pewnie być tak kochanym. Czy tylko w poezji jest to możliwe? Czy tak kochana osoba o tym wie i czy jej nie smutno, że nie może tego odwzajemnić, poczuć, opisać tak jak ty...

[Migrena]

@APM

 

dobre pytanie :)

 

oczywiście, że wiedziała.

 

ale juz mnie z siebie zmyła jak zmywarka brudny talerz.

 

podobno milość jest piękna.

 

bo jest.

 

ale jak się ją z zimną krwią morduje to przechodzi w koszmar.

 

to tak mam.

 

dziękuję serdecznie :)

 

[APM]

@Migrena A może odeszła, bo nie umiała odwzajemnić Twojego uczucia. Nie zawsze się to udaje niestety.

[Migrena]

@APM

 

a może to ja ?

 

może to ja jestem.......do dupy po prostu.

 

[huzarc]

@Migrena

To bardzo ekspansywny, metaforyczny wiersz miłosny, Łączy bogactwo hiperboli z kosmicznymi obrazami i biologicznymi porównaniami. Wyłania się z niego szczególna wyobraźnia metaforyczna, intensywność emocji I obrazów.

 

 

[vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Do dupy to jest takie gadanie

[wiedźma]

@Migrena Piękny i bardzo osobisty wiersz, bardzo emocjonalny. Pozdrawiam 

[Alicja_Wysocka]

@Migrena

Masz w tym wierszu ogrom obrazów i emocji - aż się przelewa jak rzeka po deszczu.
Czyta się to jak głód, który naprawdę nie zna nasycenia.

Ale w komentarzu zrobiło mi się smutno.
Nie mów o sobie w ten sposób.

Czasem ktoś odchodzi nie dlatego, że z nami coś nie tak,
tylko dlatego, że nie umie unieść tego, co dostaje.

A Twój wiersz pokazuje, że dajesz bardzo dużo.

Serdeczności :)