APM

@bazyl_prost Świę ta racja! @Alicja_Wysocka No to pływamy na jednej fali... Akurat wczoraj basen był zamknięty, zimny prysznic też działa. @Wiechu J. K. Dziękuję, fajna, wesoła riposta!

Mrówki Chodzą, tupią, drepczą. Czarne, białe, czerwone, duże, małe. Coś niosą, ciągną, wkładają, mijają. Tupot jak stąd do Warszawy. „Nie dałem rady wstać”. "O której godzinie?" "Jaki dzień?" Mrówki wchodzą do mieszkania, do mojej głowy. W e-mailach, SMS-ach, na WhatsAppie. Rodzina pulsuje, falami zalewa. Trzeba zadzwonić, napisać, pocieszyć. W nowym mieszkaniu syna – mrówki. Mąż nie wstał, jak zaplanował. Mama nie wie, jaki dzień. Pójdę na basen. Mrówki w kolanie utopią się, Nie będzie bolało aż tak.

@iwonaroma W rzeczy samej!

@yfgfd123 Pięknie napsiane, czuć w każdym wersie taniec motyli, ich ulotność i delikatność, nawet te lekko postrzępione skrzydełka wyłanija się spod niedkończonych wyrazów. Trzpeocza w (miłosnym) tańcu. wyobrażam sobie, jak je obserwujesz i ubierasz widziane w słowa.

muszę – nic, nie nic muszę nie mogę z muchami na słońcu szaleć jeść z chlebem smalec w kieszenie słońce chować wariować, wirować, skrobać nie nic muszę nikogo nie wzruszę o wiośnie pisząc wiersze pierwsze dreszcze pieszczę muszę nic nie nikomu po kryjomu do domu w poduszki się zapadać gadać, opowiadać, badać nic nie muszę z miejsca się nie ruszę w uśmiech się ubiorę i ciebie tam zabiorę!

@Kuba Maryszczak Jedni są aktoramai i grają (czasem/wiecznie) nie swoje role, inni są tylko obserwatorami (czasami/wiecznie), nie wiem co lepsze. Czasem obserwator jest aktorem, tylko o tym nie wie. A tutaj jest moim zdaniem o o aktorze, co jest obserwatorem i nie może się zdecydować, żyć, czy obserwować dalej.

@brt A jednak coś się uratowało i mogliśmy przeczytać... Do kogo, o czym były te listy?

Dobry! zazieleniła się zieleń wpadła przez okno szczebiot ptaków wśliznął się w serce kogut rozgonił szare myśli roztańczył bez roztrwonił rozgrzebane smutki uleciały z kurzem przejeżdżającego wozu na drodze

@Berenika97 A słoneczko już szaleje! Piękny obraz namalowałaś na szybie!

@Andrzej_Wojnowski Dziękuje! Właśnie tak! @Berenika97 Pięknie to ujęłaś, dziekuję!

Do… wyjdź odsznuruj świat pobaw się trawą i listkami pobiegnij do nieba otwórz pamięć na krople śmiechu huśtawkę i studnię marzeń na paluszkach koło pieca rozganiam myśli tuląc się do siebie

@Berenika97 Dziękuje ci za Twe słowa, zachęcają do obserwacji, zatrzymania, pisania...

Podglądam Głaskane brzozy wirują Powagę zimy przykryła zieleń Huśtawka słońca Dodaje skrzydeł Radośnie popiskuje

@Berenika97 Dziękuję, taki wiersz z niedpowiedzeniami, każdy może sam sobie dopowiedzieć, wiersz należy do czytelnika…

@andrew Dziekuję Ci, chyba muszę się w końcu wybrać na plażę! Zaśpiewam wtedy sobie to: Plaża - jesteś lekiem na całe złoooo! Będę spacerować koło brzegu w Kołobrzegu i nie dam się falom! A są dziś fale?

między i smutkami twoje oczy szarpie wiatr głodna szczęścia rakiety wysyłam pośpiechem nucę czaję się pod twym okiem rozlewam mleko okruszki zbieram krzątam gderam rozsypuję wrażliwość gorące kamienie stopy palcom nie dorównują w znikaniu jak wstaniesz wypijesz sok sam go wyciśniesz

@viola arvensis Jak widać, warto iść w pole dzięki Tobie, ja też tam się zaraz wybiorę! Super wiersz!

@Berenika97 Dziękuję Ci, tak właśnie mało być, radość z życia w gnieździe, która nam się udziela!

@Aleksander Hoorn albo tak: Nad krajobrazem wysoko w kołysce z patyczków rodzi się życie serce na oścież otwiera biel rozkruszoną wołaniem w warkocze splata wiatr Twoje uwagi są dla mnie cenne, chociaż publikuję w wiersze gotowe, to wszelka krytyka, która dalej mnie zaprowadzi jest mile widziana. Póki co, podoba mi się najbardziej moja pierwsza wersja.

@Aleksander Hoorn Ok, to może tak: Zamiatam Na parapecie albo wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Muchy krążą w kagańcach. Nie napiszę o tym – po co brudzić wiosnę.

@Aleksander Hoorn akurat nie jadłam jajka, chociaz bardzo lubię, ale ok. Czyli nie jest lepiej?

@Aleksander Hoorn kombinować dalej? @Aleksander Hoorn np. tak Wysoko W kołysce z patyczków Rodzi się życie Jem jako na twardo Już nie

@Aleksander Hoorn dzięki, a tak: Zieleń w niebieskości Wysoko W kołysce z patyczków Rodzi się życie Taniec na klawiaturze Puchem drży czy coś innego miałeś na myśli?

Już prawie widać Zieleń w niebieskości, wiatru drganiem, ciszą. Wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Schowane przed okiem, ale nie przed sercem. Tańczę na klawiaturze, w puchu i w dziobie radośnie się chowam.

@violetta Piękne co piszesz, ja tezż odkrywam nowe głosy ptaków i ciekawi mnie: kto śpiewa?