Moje CV

[Berenika97]

W rubryce „zawód” wpisuję -

gorączkowe ratowanie pasji,

którą duszę w dłoniach.

Nie znam zaklęć na sukces,

moim fachem są rzeczy małe,

kruche i codzienne.

Staż przeszłam w teatrze

powtarzalnych dni.

To one rzeźbią twarz,

linia po linii,

podczas gdy w szczelinach

między słowami piję gęstą,

czarną gorycz.

Moje kwalifikacje?

Gniew,

który stał się domowym zwierzęciem,

i odważna myśl,

zamknięta w klatce nieśmiałości.

Lęk ma kierunek i temperaturę.

To wschodni wiatr,

niosący echo frontu,

przez który zaryglowałam drzwi

przed marzeniami -

są zbyt delikatne

na tę pogodę.

Jeśli szukasz referencji,

nie czytaj papierów.

Zajrzyj w oczy -

tam, na samym dnie,

odnajdziesz swój podpis.

 

[Simon Tracy]

@Berenika97 Ostatnia zwrotka jest urzekająco piękna.

[lena2_]

Wspaniale jak zwykle:) choć przyznam szczerze, że bardziej mi zabrzmiało " odnajdziesz mój podpis."

serdecznosci z podziwem:):)

[hollow man]

@Berenika97

To mnie na kolana rzuciło:

Staż przeszłam w teatrze

powtarzalnych dni.

To one rzeźbią twarz,

linia po linii,

podczas gdy w szczelinach

między słowami piję gęstą,

czarną gorycz.

[violetta]

Piękne doświadczenia:) 

[Migrena]

@Berenika97

 

Bereniko.

taki wiersz mogła napisac tylko poetka, która ma odwagę myśleć sercem i czuć rozumem !

a to już  jest najwyższa forma inteligencji.

poetka rozumie, że istnienie nie spełnia się w sukcesie, lecz w uważnym trwaniu przy tym, co kruche i prawdziwe.

używa języka ktory jest cichy, ale gęsty jak sens bo każde słowo niesie ciężar doświadczenia, które nie chce ranić świata, tylko go ocalic .

jest w tym utworze niezwykłe piękno,  nie efektowne, lecz głębokie, wypływające z dojrzałości i delikatnosci, które rzadko idą w parze .

to poezja pisana przez kogoś, kto wie, jak bardzo człowiek jest bezbronny, i mimo to wybiera czułosć.

czytelnik wychodzi z tego wiersza nie mądrzejszy,  tylko bardziej ludzki.

piekne i głębokie są Twoje  wiersze Niki.

cieszę się, że mogę już przy Twoich wierszach być !

[huzarc]

@Berenika97 Codzienność to najważniejszy rodzaj heroizmy.

[Marek.zak1]

Patrzę na to jako poeta i z przyjemnością czytam kolejny Twój wiersz, ale czytam także jako były kierownik placówki, który przyjmując ludzi do pracy czytał bardzo wiele różnych CV. Tu brakuje mi doświadczeń, osiągnięć, tego, co lubię, w czym czuje się mocna i mogę zainteresować pracodawcę. To w "Twoim stylu". Przykład:

umiem rozpoznawać złych ludzi....

moim sukcesem jest osiągnięcie wewnętrznego spokoju, co pomaga współpracownikom.....   itd. 

 

Puenta jest fajna i prawdziwa, bo CV to jedno a twarz i zachowanie kandydata - drugie.

Pozdrawiam serdecznie. 

 

 

[Jacek_Suchowicz]

nie zgadzam się i proponuje zmienić

 

a może w ciszy wnętrze ostudzić

by wokół siebie mieć inny świat

 

...

dalej w poście wyżej

 

[andrew]

@Berenika97

...

och 

gdybym jej nie znał 

nie widział 

wulkanicznych wybuchów 

deszczu w słoneczny dzień 

jak głaszcząc kota 

warczy na mnie ...

 

CV to pantonima

 

cóż ... 

stara się 

o rolę Kopciuszka 

pozwala zajrzeć 

w oczy 

które na codzień 

zakrywa ironią 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Czarek Płatak]

Pointa z podpisem w oczach brzmi jak delikatne, ale mocne zaproszenie do odpowiedzialności — skoro mnie czytasz, już jesteś częścią tej historii.

[Mitylene]

@Berenika97 świetne CV , prawdziwe, aż do bólu...Mnie ujęły za serce te "odważne myśli zamknięte w klatce nieśmiałości"...skądś są mi znajome...Jestem pod wrażeniem tego wiersza. Niejeden mógłby podpisać się pid takim CV. Pozdrawiam!

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97   Bardzo porusza mnie zestawienie chłodnej formy CV z tak intymną treścią. To jakbyś w oficjalnej rubryce wpisała to, co zwykle skrzętnie się ukrywa. Ten kontrast wzmacnia autentyczność wiersza.

To CV nie szuka pracy. Ono szuka zrozumienia. I znajduje je między wierszami.

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97

 

Szablon pożera to,

co we mnie niejasne.

Zostaje numer.

 

Gorzka wyliczanka,

lata zmienione w punkty.

Gdzie jest mój ogień?

 

Może ten jeden,

kto też ryglował serce,

poczuje ciężar.

 

Pozdrawiam :)

[tetu]

Zgadzam się z @hollow man wskazany fragment jest bardzo przejmujący i niezwykle dojrzały. Zresztą cały wiersz ma w sobie tyle emocjonalności, że dech zapiera. Marzenia, które trzeba schować... to z czym podmiotka tutaj się zmagała, albo inaczej, na co się zdecydowała, z czego zrezygnowała, by nauczyć się trwać w codzienności i z niej czerpać garściami co ludzkie, uczy nie tylko pokory, uczy miłości i szacunku do siebie i otoczenia. Nie owijasz w bawełnę, nie bawisz się w sentymentalizm, opisujesz prawdziwe doświadczenia i dzielisz się tym, co twoja podlirka dostała od losu. Jestem pod wrażeniem. Serdeczności.