Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Mitylene

Użytkownicy
  • Postów

    655
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

Treść opublikowana przez Mitylene

  1. @violetta subtelnie, a zarazem zadziornie o bliskości. To " rzucanie się w oczy iluminacją" naprawdę rozświetla:)
  2. @wiedźma niezmiernie podoba mi się fraza dotycząca "poznania w jednym zdaniu". Ciekawy wiersz, subtelny ,z nutką nostalgii, a kompozycja muzyczna bardzo fajna. Pięknie się słucha!🌺
  3. @Charismafilos zgadza się. Niech też ma wakacje :) :)
  4. @Benjamin Artur ciekawa personifikacja krzewu róży. Nie wpadłabym.na to , że jest on " usłużny ptakom". "Czepianie się człowieka" również jest interesującym zabiegiem, bo to przecież powinno być odwrotnie, że to człowiek " czepia się", tego pięknego krzewu zrywająv cudne róże. W ogóle cały wiersz budzi moje skojarzenia z książką o Małym Księciu i jego sposobie pielęgnacji róży, rozmowie znią itd.
  5. @Berenika97 okazuje się, że proces twórczy wcale nie jest taki prosty, nawet w najpiękniejszych okolicznościach przyrody. Wiersz powstał zainspirowany pobytem w Alpach Szwajcarskich- stąd też zdjęcie:) Dziękuję za ciekawy komentarz. Pozdrawiam serdecznie!
  6. @Tadeusz Koch ujął mnie motyw słyszenia szeptu w ciszy. Pięknie i bez zadęcia o bezwarunkowej miłości, która trwa na wieki. Wiersz, który daje nadzieję, że taka miłość istnieje...Pozdrawiam serdecznie.
  7. @Wochen poczułam ten powiew wiatru, który dodaje skrzydeł i unosi wysoko, na wyżyny ludzkich możliwości- w stronę marzeń i ich spełnienia. Ciekawy wiersz!
  8. Chciałam napisać wiersz, a on szamotał się i walczył z wiatrem o prawo głosu formę lżejszą niż piórko o tytuł, oraz treść nasączoną prawdą, tak wierną ideałom, że aż boli serce nie wygrał żaden z nich tylko podali sobie ręce na zgodę i poszli w różnych kierunkach zostawili mnie samą na rozstaju dróg bez drogowskazu i jakichkolwiek zapasów, a przecież bez weny i promienia słońca ani rusz. Autor fotografii:Mirela Lewandowska
  9. @tetu dzięki za dostrzeżenie motywu zapętlenia, tym samym zagubienia... @Berenika97 ukazanie ciężaru tęsknoty było zamierzone na pierwszym planie. Cieszę, się że ktoś to zauważył.
  10. @Poet Ka przyznam , że nie spodziewałam sie takiej pozytywnej opinii:) - tymbardziej mi miło. Tak łączę te obrazy w wierszu z fofografiami, bo mi te światy się przeplatają po prostu. Jak tylko mam czas i mozliwosci, to uwieczniam na fotografiach zaobserwowany świat , a potem powstają wiersze :)
  11. @Gosława czuć zapach ziół i lepkość gorąca w powietrzu, a przy tym zmysłowość Anny...Kraina Anny ma swój niepowtarzalny klimat, oplatający odbiorcę, który porwany jest w ten jej magiczny świat, z którego nie chce się wyjść...Czuje się tam ciepło, spokój i błogość...
  12. @Poet Ka uwielbiam takie zatrzymane w kadrze obrazy, które pięknie malują wyobrażenia odbiorcy.
  13. @violetta miniaturki kipiące szczęściem...tak być powinno i tak odczuwa pod liryczny. Czegóż chcciec więcej?:)
  14. @marekg lato pod gruszą to cudna perspektywa...
  15. @violetta dziękuję za ciekawy komentarz, pozdrawiam :)
  16. Deszcz padał metaforycznie kroplami cięższymi od łez zresetowane myśli na wskroś przeszyły serce szeptało iluzorycznie zaplątane w wiatr wzrok spacerował po wskazówkach zegara szukając wyjścia z czasu za oknem zmierzch szkarłatem malował pejzaż bez Ciebie . Autor fotografii: Mirela Lewandowska
  17. @Poet Ka ciekawie przedstawiony motyw obola w dodaku zachłannego...Chcemy wierzyć, że tam po drugiej stronie jest inne, lepsze miejsce...
  18. @marekg wiersz traktuje o tym, że warto w życiu się zatrzymać i popatrzeć na nie z dystansem. Podoba mi się merafora poetów wędrujących między wierszami...Takie wędrówki lubię i ja:)
  19. Po cichu milczę i obserwuję zaplątane w obłokach ptaki zatapiam się w ich charyzmatycznej wolności nasączonej prawdą za horyzontem droga wije się niebotyczną wstęgą tylko jeden krok dzieli mnie od odnalezienia własnych skrzydeł. Autor fotografii: Mirela Lewandowska
  20. @violetta innymi słowy lato w pełni z erotycznym odcieniem miłości...Pozdrawiam:)
  21. @Poet Ka w tym wierszu przeplatają się wizje jawy, snu i rzeczywistości. Te obrazy nakładają się na siebie, przenikają w tak subtelny sposób, że niepodobna je wręcz rozgraniczyć. A między tymi obrazami ukryta cicho prawda o życiu, które gdzieś się zadziewa i toczy ...tylko nie do końca wiadmo na jakiej płaszczyźnie. Dla mnie ten wiersz jest napisany w surrealistycznym klimacie, bardzo ciekawym, bo tajemniczym.
  22. @Berenika97 jak widać z powyższych wersów, nie wszystko można kupić. Czas upływa nieuchronnie i jeszcze się nikt nie znalazł, aby potrafił go zatrzymać...Podoba mi się metafora teatru i chęć wyjścia poza jego ramy. Dobrze, że marzenia nic nie kosztują...Wiersz bardzo mi się podoba!
  23. Spadają liście lekko spadają lirycznie spadam spiesznie i ja splatając dłonie w modlitwie. Falują moje włosy falują nieme słowa płonącym muśnięte zmierzchem... ...odradzam się od nowa. I biegnę w twoją stronę przenikam czas i przestrzeń pył z łez oprósza łąkę zroszoną ciepłym deszczem. Zza mgły dostrzegam cienie wciąż wyciągają ręce odchodząc w melancholii nim zniknę... ...spojrzę jeszcze... Autor fotografii: Mirela Lewandowska
  24. @marekg ciekawie przedstawiony motyw zmęczenia życiem i marazm, który pokazany jest z perspektywy człowieka, który nie jest w stanie wstać z łóżka. Metafora lustra, w którym nikogo nie ma, dosadnie pokazuje pustkę i stan odrętwienia. Wiersz, który powoduje dreszcze- naprawdę przejmujący...Pozdrawiam!
  25. @Berenika97 dziękuję za tak miłe słowa:)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...