Łukasz Jurczyk

@Berenika97 Bardzo dziękuję!!! Bitwa pod Gaugamelą chyba najlepiej pokazała geniusz taktyczny Aleksandra. Choć wszystko wisiało na włosku. Ale o tym później :) Świat u stóp leży, lecz serce szuka drogi, której nie znajdzie. Pozdrawiam

@Poet Ka Bardzo dziękuję!!! Dla mnie 8 :) Pozdrawiam serdecznie

@Poet Ka Zimne serce tego rybaka... Świat nie liczy małych strat.

@Berenika97 Deszcz to dobry sprzątacz – zabiera to, co zbyt kruche, by przetrwać lato. Jutro jest majem. Nowy szkic powstanie. Gdy słońce wróci. Pozdrawiam

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję!! Wróżenie z trzewi ofiarnych zwierząt było brudną robotą :) Pozdrawiam

72. Równina świata 1. Gładka jak lustro. Zobaczycie w niej siebie tuż przed pęknięciem. 2. Król Persów zebrał narody jak monety — i też nimi zapłaci. 3. Macedończycy — mało ich, a wystarczy. 4. Ostatni wdech. Zanim kurz Gaugameli zapcha wasze gardła. 5. Sto języków, a każdy rozumie słowo „strach”. 6. Wróżbici mówią: bogowie są z nimi. Zawsze są z nimi. 7. Zgromadzono świat — teraz trzeba go rozdzielić na równe mogiły. 8. Zostaną pieśni. O tych, co przeżyli, by móc kłamać dalej. cdn.

@Poet Ka Słońce, choć parzy, nigdy nie kłamie, w przeciwieństwie do człowieka. Szukasz iskierki. Zamiast w sercu, to w kurzu. Tam przynajmniej lśni. Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Arystander był niewątpliwie niezwykłą osobą. Nie wyczytałem ze źródeł, aby choć raz się pomylił w swoich wróżbach. Na pewno pomogło, że był niepoprawnym optymistą i służył władcy, który nie odniósł osobiście żadnej porażki :) Lot ptaka to znak? Czy tylko ptak, który szuka padliny? Powiedz, że warto. Że ten pył w gardle zmieni się w chwałę. Pozdrawiam

@Nata_Kruk Muzyka – materia, z której budujesz bezpieczny kokon... Wlej dźwięk do ucha. Niech zaklei każdą dziurę. Przed nocnym lękiem. Pozdrawiam

@Berenika97 Każdy ma swój kosz... jeden na zużyte marzenia, inny na niewypowiedziane przekleństwa, a jeszcze inny na nietrafione strofy :) Opróżnij serce. Zrób miejsce na nową biel. Świt idzie. Pozdrawiam

71. Pancerz cieńszy od lnu (narrator: hypaspista) 1. Wróżba to pancerz. Cieńszy od lnianego, lecz uśmierza strach. 2. Arystandrze*, obiecaj życie. Skłam mi prosto w oczy, bym uniósł tarczę. 3. Wzór w rozlanej krwi. Czytamy go, by nie oszaleć od ciszy bogów. 4. Szukamy linii. Bo chaos rozrywa ręce. 5. Wierzyć to przetrwać, nawet jeśli wiara pusta. 6. Dobrze zna ludzi — bez nadziei nie pójdą w ogień. 7. Może rzeczywiście niektórzy rodzą się bliżej nieba. 8. Kiedyś i jemu przyśni się zły omen — nie powie nikomu. Arystander* - nadworny wróżbita Filipa i Aleksandra. cdn.

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!! Mierzysz w głąb nieba. Lecz balista nie trafi w jutro, co czeka. Pozdrawiam

@Poet Ka Życie trwa, póki oko chwyta blask... Koło istnienia. Znowu eon zatoczył bieg. Na słońca sam brzeg. Pozdrawiam

@Poet Ka Bardzo dziękuję!!! Niektóre części, choć akurat nie ta, powstały jako samodzielne utwory, później zostały włączone do poematu. Pozdrawiam @Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Zderzenia przeróżnych kultur ze sobą, było dla mnie jedną z najbardziej fascynujących momentów tej wyprawy :) Uczyłem się słów. Nie by rozmawiać, lecz by słyszeć ich strach. Bogactwo duszy? To tylko tłum cieni, co nie chcą odejść. Pozdrawiam

@Berenika97 Zdjąć znaczenia... jakże lekko wtedy biegłoby się ku słońcu :) Wróbel odleciał. Nie liczył strat ani zysków. Niebo go przyjęło. Pozdrawiam

70. Czas nie jest rzeką (narrator: kapłan Ozyrysa) 1. Czas nie jest rzeką. To jezioro, w którym odbija się słońce. 2. Przeszłość i jutro leżą w tej samej wodzie. 3. Mierzycie odległość, a nie widzicie drogi. 4. Wszystko już było. Nawet wasze sny o wieczności. 5. Widziałem twoich bogów. Młodzi, głośni, niecierpliwi. 6. Zabijacie, jakby śmierć była nowym początkiem. 7. W waszym ogniu nie ma światła, tylko pycha. 8. Bądź jak ten kamień. Przyjmij słońce i wiatr. To wystarczy, by trwać. cdn.

@Christine Cień rzuca olbrzymi. Ale w środku tylko garść kurzu.

@Christine Bardzo dziękuję !!! Ołtarze najlepiej buduję się z kości wyznawców :) Szukali wyroczni, a znaleźliśmy fatamorganę. Piach w złotym kubku. Oaza to tylko sen. Sól piecze w rany.

@Christine Bardzo dziękuję!!! Strach to najtrwalsza zaprawa murarska :) Wierzchołek blisko nieba? Dno wciąż jest w piachu. Pozdrawiam

@Nata_Kruk Cała ta muzyka i doglądanie świtów jak przygotowanie miejsca dla tego jednego, małego dźwięku.

@Berenika97 Prawdopodobnie oblicowanie piramid jeszcze wtedy było zachowane. Więc i wrażenie musiało być większe :) U nas groby małe. Ziemia wystarcza — nie trzeba nieba. @Nata_Kruk Bardzo dziękuję!! Trwanie ma kształt. Życie nie — i dlatego trwa inaczej. Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo dziękuję!!! W tamtych czasach musiały te piramidy być jeszcze piękniejsze :) To nie sekundy. To są groby nadziei, że można nie zniknąć. Pozdrawiam

@Berenika97 Myślę, że kiedyś człowiek bardziej przywiązywał się do przedmiotów. Fajnie, choć w sposób jednak przerysowany, opisał to Zdzisław Skrok w "Mądrości prawieków". Tak czy inaczej żyjemy obecnie w czasach "jednorazowych". Muzeum rzeczy. Każda ma swój numerek. Ty nie masz imienia. Pozdrawiam

69. Kształt lęku (narrator: operator katapulty – katapeltes) 1. Podobno w środku śpi faraon. Ja słyszę ciszę. 2. Zbyt wiele potu, by schować jednego człowieka. 3. Kamienny dowód, że strach przed śmiercią ma kształt piramidy. 4. Nie wierzysz w koniec? Spójrz na ten mur — on wierzy za ciebie. 5. Idealny porządek. Nieludzki, więc wieczny. 6. Mierzę wzrokiem ich potęgę — nie mam czym odpowiedzieć. 7. Zrozumieli, że forma to modlitwa. 8. Oni zbudowali wieczność. My tylko mosty do śmierci. cdn.

@Berenika97 Jeżeli tak, to bym bardziej się cieszę :) Dajcie mi boga, który nie krwawi — tego posłucham. Pozdrawiam