Poza rymem

[Berenika97]

Spójrz na półcienie

naszych niedopowiedzeń

i ten głód jasnej frazy -

jak czekanie,

aż pauza nasiąknie do końca.

Nie potrzebujemy już łąki,

by ciało stało się liryką.

Położymy się w moim wierszu,

rozbierzemy go ze wstydu

i z ostatniej kropki.

Potem między udami a słowem

dotkniesz puenty,

której nie potrafi

okiełznać żaden rym.

[andrew]

@Berenika97

...

między 

słowem a snem 

rymy uratują 

zwłaszcza 

gdy wzajemne 

ciepło poczują 

 

oczy obrazów 

już nie potrzebują 

ufają temu 

co dotyki ofiarują

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Berenika97]

@andrew

 

Bardzo dziękuję!  Piękny komentarz, jakby dalszy ciąg wiersza. Pozdrawiam serdecznie. :) 

[Jacek_Suchowicz]

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czy aby nie jest zbyt dosłowne

 

gdy żaden rym nie okiełza

zaś rytm poradzi sobie świetnie

nawet uchylił rąbek nieba

w objęciach cicho sobie westchnie

:)

 

[Lenore Grey]

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niebezpiecznie sakralne — piękne

[Marek.zak1]

Taka relacja, zwłaszcza z początku,  bywa bliższa poezji niż prozy, chociaż z czasem prozy jest coraz więcej. Tymczasem wiersz od niedopowiedzeń śmiało zmierza w kierunku erotyku, a jak już gdzieś tam blisko, to słowa, z rymami, czy bez, nie opiszą tego, co dla niejednego jest marzeniem, celem i spełnieniem. Pozdrowionka z podobaniem:).