Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Spójrz na półcienie

naszych niedopowiedzeń

i ten głód jasnej frazy -

jak czekanie,

aż pauza nasiąknie do końca.


Nie potrzebujemy już łąki,

by ciało stało się liryką.


Położymy się w moim wierszu,

rozbierzemy go ze wstydu

i z ostatniej kropki.


Potem między udami a słowem

dotkniesz puenty,

której nie potrafi

okiełznać żaden rym.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...