Nic nas nie łączy **

[viola arvensis]

Nic mnie z tobą nie łączyło 

prócz tych paru wejrzeń w serce.

Nic mnie z tobą nie łączyło 

prócz tych kilku ciężkich westchnień.

 

Nic mnie z tobą nie dzieliło

oprócz zasad, wątpliwości.

Nic mnie z tobą nie dzieliło

prócz milczącej bezsilności.

 

Nic mnie z tobą nie łączyło

oprócz nocy nieprzespanych.

Nic mnie z tobą nie dzieliło

prócz nadziei zapomnianych.

 

Gdzieś na krańcach dzikich marzeń

co zrodziły się z nicości,

powstał promień i połączył

barwne dusze bez przyszłości.

 

I rozdzielił grom natychmiast

to co jeszcze nie istniało,

choć nie przyszła żadna klęska

nic z wygranej nie zostało.

 

Nic nas z sobą nie łączyło- 

tak powiedzą zimni ludzie

ale drzewa i potoki

szepczą o nas jak o cudzie. 

 

Nic nas nie łączy

nic nas nie dzieli

prócz tej deszczowo

łzawej niedzieli

oprócz aniołów 

strzegących tego 

co mamy w duszach 

drogocennego

i w dzien i w nocy

serce ból mieli.

 

Nic nas nie łączy.

Nic nas nie dzieli.

 

 

 

Edytowane 2 Grudnia 2025 przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@viola arvensis

 

 

Twoja POEZJA jest niezmiennie fenomenalna !

 

w tym wierszu mistrzowsko uchwyciłaś  bolesny paradoks, gdzie to, co naprawdę  łączy, dzieje się poza wzrokiem „zimnych ludzi”, w sferze dusz i ciężkich westchnień.

 

to arcydzieło udowadniające Twój talent - poezja, która boli i zachwyca jednocześnie.

 

 

Wiolu.

 

Ty jesteś wspaniała !!!!

 

 

[huzarc]

@viola arvensis

Jest w tym tekście dobro, miękkość i cicha prawda.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Viola... to już bardzo dużo. Życie może podzielić wiele, ale.. ból.. czasem.. łączy.

Troszkę 'filozoficznie'.... i sporo analogii z życia wielu.

Pozdrawiam.

 

 

Edytowane 15 Listopada 2025 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[viola arvensis]

@Migrena Dziekuję Ci ogromnie !

 

Zapewne nie zasługuję na tak piękne słowa ale Twoj entuzjazm decydowanie uskrzydla. 

 

Jesteś niezrównany w okazywaniu serdeczności. 

 

[viola arvensis]

@huzarc dziekuję uprzejmie za Twoj glos.

@Nata_Kruk śliczne dzięki. Cieszę sie, ze wychwyciłas tę filozoficzną nutkę.

Ciepłe pozdrowienia.

[Alicja_Wysocka]

@viola arvensisNie miało łączyć z założenia, a się posklejało tak jakoś samo.

Lekuchne masz pióro, piszesz tak, jakby Ciebie to nic nie kosztowało, 

ot, wysypało się i jest - bardzo ludzkie.

 

[Berenika97]

@viola arvensis

To wiersz o miłości paradoksalnej – takiej, która istnieje poza zwykłymi kategoriami związku, może nawet poza możliwością jego zaistnienia.

Powtórzenia "nic nie łączyło, nie dzieliło" działa hipnotycznie. Te anafory budują rytm jak mantrę, ale jednocześnie każda zwrotka dodaje kolejny element – wejrzenia, westchnienia, noce nieprzespane.

Ludzie racjonalizują, nazywają to "nic", ale "drzewa i potoki szepczą o nas jak o cudzie". To sugeruje, że była to więź autentyczna, tylko nieczytelna dla świata zewnętrznego.

Piękny wiersz!

[Kwiatuszek]

@viola arvensis Piękny, bardzo uczuciowy wiersz. Pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[viola arvensis]

@Alicja_Wysocka dzięki, sypie się prosto z serducha. Czasem nie nadążam tych wszystkich słów łapać i zbierać z różnych miejsc

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 dziekuję Kochana za Twoją opinię- niezwykle trafna, piękna i precyzyjna. 

@Kwiatuszek bardzo dziękuję! 

Pozdrawiam ciepło.

Edytowane 15 Listopada 2025 przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[Leszczym]

@viola arvensis ;))))

[lena2_]

Wspaniale:):) masz dar lekkiego pióra:):)

[viola arvensis]

@Leszczym dziekuje za Twoją obecnosc i usmiech

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@lena2_ dziekuję serdecznie.

Pióro mam lekkie ale serce ciężkie

Usciski Lenko.

[Wędrowiec.1984]

@viola arvensis Wiersz z kategorii tych, których komentować nie ma sensu, tylko czytać, czytać, czytać... 

[viola arvensis]

@Wędrowiec.1984 Dziękuję!

Niezmiernie mi miło otrzymać takie słowa od Ciebie :)

[Sylwester_Lasota]

Zapachniało Asnykiem...

Kiedyś mi się zdarzyło takie nawiązanie do jego wiersza "Między nami nic nie było":

A tu mam jeszcze "wersję dla leniwych" :)

 

A Twój wiersz bardzo ładny. Trochę w nim Asnyka, ale bardzo dużo Violi :)

 

Pozdrawiam serdecznie.

Edytowane 22 Listopada 2025 przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

[Wiechu J. K.]

@viola arvensis Egzystujemy w świecie złamanych serc. Przydałby się warsztat naprawczy, gdzie plastry miodowej miłości zabliźniałyby takie rany.

Viola, każdy człowiek to osobny świat i aby takie dwa światy - kobieta i mężczyzna- mogły razem funkcjonować w trwałym i długim związku, potrzeba jest nie tylko miłość, lecz obopólne zrozumienie, które powinno się razem wypracowywać. 

Pozdrawiam Cie serdecznie. 

[Wiechu J. K.]

@viola arvensis Dodam tylko do tego co napisałem powyżej, że to nie jest pouczanie, tylko urywek doświadczenia z mojego życia i lekcje jakie z tego wyciągnąłem. Młodość jest porywcza i często bezmyślna, dopiero w późniejszych latach człowiek staje się ostrożny.

[viola arvensis]

@Wiechu J. K. Zgadzam się z Tobą na 100%. Nic dodać, nic ująć.

Dziękuję i ciepło pozdrawiam.

[matfiziol]

@viola arvensis

Bardzo fajne . Rytmiczne i z przekazem.