Wędrownemu I

[Anna_Para]

Tę i inne "patatajki w stylu disco polo" można przeczytać w książce:

Jolanta Zarębska, Śpiewam i milczę, Miniatura, Kraków 2012, ISBN 978-83-7606-401-7.

Książka jest dostępna w księgarniach, współpracujących z wydawnictwem Miniatura.
W Warszawie można ją nabyć w księgarni im. B. Prusa przy Krakowskim Przedmieściu 7.
O ile wiem, wydawnictwo prowadzi także sprzedaż wysyłkową:
[email protected]

Autorka nie zajmuje się dystrybucją książki.

Cieplutko,

Para:)

[Oxyvia]

Ładne. Lubię tego typu wiersze, wiesz o tym. :-)

[aluna]

Zaczytana , nic nie powiem już...
Zacytuję cosik mojego z szuflady
-...fioletem zasypiemy bezczas'...
Słonecznie!
Ja+

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Księżycowa Romantyczko, jakże Ci zazdroszczę! :)
Tak pięknie i z ufnością podchodzisz do Wędrownego,
tymczasem ja palnąłbym mu w ten łysy łeb
jakimś Sojuzem naładowanym wodorówkami:

[list= ]


Zawsze, kiedy coś istotnego
działo się pomiędzy wami,
słońce było gdzieś indziej
a na niebie błyszczało jego alibi.
Spójrzcie w niebo - jestem
tego martwym świadkiem.

[/list]


Pozdrawiam ;)

[Staszek_Aniołek]

wszystko pięknie ale jak dla mnie robi się kopytko.
pozdrawiam

[cezary_dacyszyn]

niesamowicie przepięknie !!! nie nadążam z czasem ale po przekonsumowaniu tego bursztynu piszę : Aniu ! Nigdy nie umieraj !!! Twój wierny wielbiciel ;-)

[Kaliope_X.]

Nazwałam Cię kiedyś, Anno, Liryczną Rzeźbiarką - i zdania nie zmieniam.
Piękny wiersz!

pozdrawiam serdecznie,
in-h.

[sho]

odkaleczył bezsenność, dżumę pustych miast - świetne

Im dalej w tekst tym lepiej, cieszę się, że zajrzałam.

pozdrawiam

[Gość]

Śliczny jest klimat utworu, melancholia aż wlewa się czytającemu do głowy. Mnogość metafor nie boli, sprawia to chyba spokojny, ale wyczuwalny rytm. Jednakże kilka kwestii:

niech zaskoczy
brakiem słów powitania sztorm, mój wierny brat.
Sztorm ma być zaskoczony czy podmiot liryczny ma się zdziwić? Wydaje mi się, że to pierwsze, ale ze słów wynika drugie, nieco nielogiczne :)

odkaleczył bezsenność, dżumę pustych miast
Fraza ładna, z tym nie ma co się spierać, ale moim zdaniem w kontekście całego utworu bezsensowne. Bo co tak naprawdę oznaczają, czy są potrzebne, czy niosą ze sobą jakąś treść?

wybierać szczęście z ptasich gniazd
A to już moim zdaniem świetne, wybieranie szczęścia z ptasich gniazd - oczywiste, a jednak każdemu może kojarzyć się inaczej. Aż przypomniały mi się czasy, gdy za dzieciaka (teraz nie jestem najstarszy, ale wtedy to pięć lat miałem maksimum) wspinało się na drzewa i szukało ptasich gniazd, aby wybierać z nich mityczne ptasie mleczko, taki święty Graal dzieciństwa, który nigdy nie został przez nas zdobyty.

--
Pozdrawiam
Michał Małysa
http://www.mojwierszownik.pl

[Alicja_Wysocka]

I co ja mam powiedzie?
Bez słów mnie zostawiasz :)

[lena2_]

czarujesz...:):)pozdrawiam Aniu

[andrzej_barycz]

"oczy rzucę, jak zwykle zielone"

Kontrola jakości w zakładach mięsnych ?

"zapytana o powód - zmilczę, niech zaskoczy
brakiem słów powitania sztorm"

Kto pyta, lewa burta ?

"rozrzucone objęcia dałam wędrownemu"

Peelka rozrzuca (w przerwie między rzucaniem i zarzucaniem), wędrowny zbiera ?

"odkaleczył bezsenność, dżumę pustych miast"

Kto cierpi na bezsenność w pustych miastach ?

"przytul mnie, ukochany, będę czekać. chyba
że pobiegnę wybierać szczęście z ptasich gniazd"

A ukochany szczęścia nie daje ?

Standardowa, bezsensowna patatajka w rytmie disco polo.
Dlaczego mnie nie dziwi aplauz ? ;)

[Sokratex]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę spróbować napisać kilka takich wierszy, bo ten, jak zauważyłem, wchodzi w skład większego cyklu. Nikt się nie będzie śmiał, a przynajmniej ja - proszę ze trzy takie własne wiersze zaprezentować.

Niejednokrotnie już zauważyłem, że wielu uważających się za poetów wzrusza ramionami na widok limeryku, albo haiku, tymczasem trzeba sporo się napracować, żeby dojść do perfekcji w ich pisaniu.
To samo dotyczy liryki - nie ma nic trudniejszego niż wyrażanie się w prosty, zrozumiały dla każdego człowieka sposób.
Można skryć się za tematami pseudonaukowymi, czy słownictwem z przemówień profesorów,
ale to jeszcze nie poezja a często tuszowanie, że niewiele się ma od siebie do przekazania innym:


Anatol

Anatol, autor "Mandoliny dolin",
Na Lido lecząc spleen, na lutni swej dyndoli,
W hallu "Palace'u" siadł w oczekiwaniu windy
I szuka w "Lindem" słów dla pindy Rozalindy.

Julian Tuwim

[Anna_Para]

Oxyvio,

dziękuję, że się podoba. Pozdrawiam,

Para:)

[Anna_Para]

Alunko,

cieszę się, że czytasz moje wierszydełka. Bardzo wdzięcznie się kłAniam.

Para:)

[Anna_Para]

Sokratexie,

tak mi miło, że wpadasz i dziwisz się, jak ja, temu porządkowi świata.
Odpowiem na to: "Placebo";)

Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Staszku Aniołku,

"kopytko" - to także już "coś". Czytuję wiersze, w których nie ma i "kopytka".

Cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Cezarku,

niestety, tego nie mogę obiecać;)

Cieplutko, wdzięcznie dziękuję za komentarz,

Para:)

[Anna_Para]

Kaliopku,

bardzo mi miło. Wdzięcznie się kłAniam, cieplutko,

Para:)

[Anna_Para]

Sho:

Cieszę się, bo często się zdarza, że im dalej w tekście, tym gorzej. Jeśli uważasz, że udało mi się utrzymać poziom, tym bardziej jestem dumna. Cieplutko pozdrawiam,

Para:)