Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

...to z niego powstał porządek świata 

lubię to sobie powtarzać 

wtedy wybaczam sobie

                   okruchy pełne skruchy

                   drobinki kurzu niezmiecione

                   stare błędy w moIm zabałaganionym zyciu

czy lubię wtedy mój rozgardiasz?

nie wiem

jestem w stanie myśleć 

dopiero gdy posprzątam 

 

Edytowane przez EsKalisia (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Charismafilos rozsądek mówi mi że nie. Ale na razie mam bałagan ;)

Różowe okulary nieraz są jak brzytwa, która chwyta się tonący, nie pomyślałeś o tym?

Nie chciałam naskoczyć. Ale SI podpowiada że są schematy, do których przyzwyczajony jest nasz organizm.

 

Opublikowano

@EsKalisia ja tylko zapytałem

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ale prawdą jest, że za dobry, sprawdzony schemat można nawet życie oddać...

Chcę wierzyć, że: Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli! 
[Ga 5, 1] 

Odwagi dla wszystkich zeschematyzowanych
 

Opublikowano

Witaj - 

czy lubię wtedy mój rozgardiasz?

nie wiem

jestem w stanie myśleć 

dopiero gdy posprzątam  - podoba mi się ten fragment wiersz - reszta też zgrabna -

                                                                                                         Pzdr.

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję bardzo, za życzliwe słowo - jest mi miło.

Pozdrawiam 

@Witalisa ta edycja ma swoją historię;) napisał do mnie pewien Jegomośc -pozdrawiam- żebym zmieniła konkretnie słowo " mym" na " moim" i chciałam, mimo że poszłam ślepo za Jego radą, zachować jeszcze jakieś resztki godności :D

@Berenika97 mało tego;) wczoraj dowiedziałam się że można lubić i bałagan i porządek - odnajdywać siebie - i rzeczy - w tych dwóch różnych mikrokosmosach;) Dziękuję za komentarz 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...