„Korsarz” (ang. The Corsair) to powieść poetycka autorstwa lorda George’a Gordona Byrona, wydana w 1814 roku w Londynie. Utwór powstał pod wpływem podróży autora do Grecji w latach 1809–1811 i nawiązuje do realiów walk Greków z Imperium Osmańskim. Bohaterem dzieła jest Conrad, charyzmatyczny, lecz posępny przywódca piratów, którego głównym celem jest wolność. Podczas wyprawy przeciwko paszy Seidowi bohater uwalnia z płonącego haremu piękną Gulnarę, co staje się punktem zwrotnym w jego życiu. Odrzucając bogactwo i bezpieczeństwo u boku ukochanej Medory, Conrad kieruje się wyłącznie pragnieniem niezależności i zemsty. Fabuła ukazuje dramatyczne starcia piratów z Turkami, wątek tragicznej miłości oraz konflikt między honorem a uczuciem.
Dzieło Byrona odniosło ogromny sukces – już pierwszego dnia sprzedano dziesięć tysięcy egzemplarzy. Utwór, liczący około 180 stron, został zadedykowany irlandzkiemu poecie Thomasowi Moore’owi i szybko zyskał wpływ na kulturę europejską XIX wieku. „Korsarz” stał się inspiracją dla wielu twórców – powstały opery (Il corsaro Giuseppe Verdiego, 1848), balet (Le Corsaire Adolphe’a Adama, 1856), a także liczne obrazy, m.in. Eugène’a Delacroix i Horace’a Verneta. Motyw pirata-Conrada, rozdartego między wolnością, miłością a tragicznym losem, na trwałe wpisał się w literaturę romantyczną, stając się symbolem nieugiętego buntownika przeciwko światu.