Napisz opowiadanie na podstawie lektury Czarny Młyn
Mijały tygodnie, a Mela nie wracała wbrew zapewnieniom mamy. Czekałem na nią codziennie, chodziłem na teren kombinatu, ale nigdzie nie było ani śladu. Tęskniłem za nią ogromnie, cały czas wspominałem jej niezwykły śmiech i twarzyczkę w kształcie rozciągniętego serca. Wcześniej czasami siostra mnie irytowała, a teraz nieustannie za nią tęskniłem. Mama jednak cały czas powtarzała, że Mela musi wrócić. Babka niby jej wtórowała, ale czułem, że przepełnia ją pewna ulga spowodowana nieobecnością mojej siostry.
Mela nie pojawiła się, ale za to wrócił ktoś inny. Mój ojciec przyjechał z Norwegii. Pewnego dnia po prostu zaparkował nowiutkim, lśniącym Mercedesem pod naszym domem i wszedł jak do siebie. Wcześniej pragnąłem go zobaczyć, ale doświadczenia ostatnich tygodni wzbudziły we mnie gorycz i frustrację. Gdzie był, kiedy go potrzebowaliśmy? Układał sobie wygodne życie bez nas, a my tu zmagaliśmy się z różnymi potwornościami. Już nie chciałem wiedzieć wszystkiego o Norwegii, chciałem, by ojciec odszedł.
Tymczasem on zaczął przechadzać się po naszym domu, oceniał półki pokryte kurzem, porzucony wózek Meli i brudne naczynia w zlewie. Mama patrzyła na niego spode łba, z rękami założonymi na piersi. Babka zaś spokojnie piła herbatę, jakby nie działo się nic niezwykłego.
– Chyba sobie nie radzicie – rzekł ojciec poważnie.
– Radzimy sobie świetnie, bardzo dziękujemy – odparowała natychmiast mama.
– Gdzie jest Mela? – chciał jednak wiedzieć on.
– Bawi się u przyjaciół.
– U których? Chcę ją zobaczyć.
– Teraz chcesz ją zobaczyć? Porzuciłeś rodzinę i nagle teraz przypomina ci się, że jesteś jej ojcem?
I tak rozpoczęła się kłótnia. Babka przezornie wyszła ze mną na podwórko, ale przez uchylone okno docierały do nas krzyki. Ona tymczasem spokojnie obierała ziemniaki na obiad, bo mama nie jechała dziś do restauracji. Ja zaś krążyłem w kółko, obgryzając paznokcie z napięcia.
Wreszcie trzasnęły drzwi wejściowe. To ojciec wypadł z domu, a za nim mama. On był cały wzburzony. Krzyknął tylko:
– Ja tego tak nie zostawię, ja was zgłoszę tam, gdzie trzeba!
Potem wsiadł do Mercedesa i odjechał z piskiem opon. Mama się popłakała z nerwów, a ja wiedziałem, że mamy kłopoty. Bo jeśli ojciec naśle na nas urzędników, to jak im wyjaśnimy, że moją niepełnosprawną siostrę zabrał Czarny Młyn, a my nigdzie tego nie zgłosiliśmy? Wraz z Babką w milczeniu podeszliśmy do płaczącej mamy. Objęliśmy się wszyscy razem i tak trwaliśmy przez dłuższą chwilę.
Aktualizacja: 2026-06-30 12:58:02.
Staramy się by nasze opracowania były wolne od błędów, te jednak się zdarzają. Jeśli widzisz błąd w tekście, zgłoś go nam wraz z linkiem lub wyślij maila: [email protected]. Bardzo dziękujemy.