Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 49
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Drogi Lecterze ,doradź,a nie graj ze mną w koszykówkę...,bo to szkoda nawet napisać kosz ...przez mistrza!
Pozdrawiam !
Ania

Aniu, pisałem wiele razy - jeszcze za wcześnie na Z - kę. Doraźne rady nic tu nie pomogą, bo uczyć musisz się dosłownie wszystkiego, to jest zupełnie surowe pisanie. Daj sobie więcej czasu ( chociaż, to też żadna gwarancja ), w tym miejscu i z tym " produktem ", będzie tylko bolało...
: )
Opublikowano

Dziękuje Drogi mistrzu ,że zechciałeś powiedzieć co myślisz , cenie Twoją szczerą krytykę i dziękuje za odpowiedź!
Tylko odpowiedz , jeżeli POETO zechcesz czego tak na prawdę brakuje w moim pisaniu,albo jestem poetyckim dnem i koszem ...i to szczerze ...zrezygnuję z pisania na orgu ,przepraszam że tyle zawracałam Tobie głowy!
Po prostu zostanę czytelnikiem....i już!
Pozdrawiam serdecznie !
Ania

Opublikowano

Dziękuje Macieju...jesteś serdeczny ...może napisze cosik na warsztacie , ...ale to nie ZET-ka,a bardzo szkoda ...bo kocham poezje ...i już ...poczytam Was doskonałych,,,,!
Pozdrawiam serdecznie !
Ania

Opublikowano

Jeśli odmówić temu tekstowi tzw. poezji i dać minusa - to z "wyrachowania", chęci zatrzymania w tym dziale tylko "mocnych" wierszy. Oczywiście nic w tym złego.

Ja wyrachowany ani "wyrachowany" nie jestem. Przeczytałem z cichym, wewnętrznym uśmiechem, a to już wiele.

Pozdrawiam ;

Opublikowano

Cześć Aluna,
egzegeta pięnie przyciął wiersz, sorry, ale wczoraj byłam jakas przyduszona.
myśłę, że to jedyna osoba, która jest w stanie naprowadzić Cię na dobre pisaneie, bo jak już mówiłam w Twoich wierszach zawsze coś jest.
technicznie ten jest do bani, niestety. choć bóg w malinach intrygujący ech :)
niestety ja juz zwątpiłam pod natłokiem ataków.

trzymaj się
/bea

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ładną rzecz Pan powiedział o tym pytaniu i czasie :))
też tak twierdzę, , a nawet wprost wiecej :P- bardzo ładnie
Dziękuje Jagodo za czytania i odniesienie!
Ania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Narodziliśmy się  Z ran i bólu    Dla twojej przyjemności    A piekło stało się  Prawdą objawioną   Gdy patrzyliśmy  W twoje martwe oczy    Cisza była muzyką 
    • @MIROSŁAW C., Dziękuję! :)
    • @Lenore Grey   dziękuję za miły odbiór.   pozdrawiam:)           @lena2_   czasem czuję jakby wytarły się we mnie hamulce:)   nie wiem czy ktoś je reperuje u ludzi?   pewno psychiatra,:)))     bardzo dziękuję za Twoje słowa:)   najmilej Cię pozdrawiam:)      
    • Ciemność zapada bardzo szybko. Nagle jestem gdzie indziej. Zdążyłem uciec, lub raczej to coś mi pozwoliło. Widzę znowu ten sam cień. Jego źródło zostawiłem na zamglonym horyzoncie. Skrawki mroku krążą między drzewami, by po chwili zniknąć   Co za ładny sad, rześkie powietrze, nasycone zapachem słodkich owoców, pomarańcz, śliwek i jabłek.    Nieopodal wirują dźwięcznie, tancerki na łąkowej scenie. Upleciona z porannej mgły, gdzie krople rosy, niczym kryształowe latarnie, migoczą cicho szeptane lśnienia.   Oświetlona poświatą w kształcie pięciolinii oraz dźwięcznych nut, sama w sobie jest dziełem sztuki.    Pszczoły w kolorowych sukienkach, nakładają łyżeczkami wyrzeźbionymi z wosku, odrobinki miodu do maleńkich kubeczków, wyżłobionych w mroźnych sopelkach.   Strumyk przezroczysty tak bardzo, że widać przez niego myśli ryb, unosi wilgotną ożywczą wstęgę ukośnie do zielonej falującej trawy. Srebrzysty wąż pląsa na wszystkie strony, opłukuje drzewa i mnie, z cuchnącego brudu.    Jestem wewnątrz, lecz mogę oddychać. Nawet lepiej niż powietrzem. Słyszę skowronka. Siedzi na fali wznoszącej. Dosięga śpiewem daleki brzeg. Klucz wiolinowy z armią nut, drąży tunel do błękitnego brzmienia muzyki. Kapią stamtąd, odrobinki słodkiego, do nieprzytomności piołunu.   Po drugiej stronie horyzontu widzę następny. Muszę sprawdzić, co jest za nim. Pod sklepieniem umysłu szybują niewiadome. Obijają niewidoczne ścianki, niczym fruwające ćmy. Żeby tylko nie przylgnęły wygodnie do światła, zgłębiając złudną istotę sensu    
    • @wiedźma   ja Ciebie też pozdrawiam i bardzo serdecznie dziękuję:)   wszystkiego dobrego:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...