Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@LessLove Przepiękna, choć niesamowicie bolesna opowieść o miłości, która musiała zmierzyć się z odejściem.

Ta ukryta w tekście gra słów z imieniem Ania („ani-Ani”) głęboko porusza i chwyta za serce. Choć ziemska bajka pękła jak bańka, to Twoja puenta przynosi wielkie, potrzebne światło i nadzieję, że prawdziwa miłość sięga o wiele dalej. Pozdrawiam ciepło.

 

Opublikowano

A to jest ciekawe 

Ja kiedyś znałam człowieka który potrafił opowiadać przepiękne bajki 

Czasami był cudownym rycerzem który własną piersią osłaniał jak zbroją innym razem czarodziejem w którego ustach nawet pół prawdy stawały się prawdą objawioną 

Miał też mroczną stronę równie ciekawą jak niebezpieczną 

Z bajek przechodziło się w ogromne grzęzawiska 

ani Ania ani nawet Renia nie dały rady ogarnąć tej dziwnej przestrzeni

 

Opublikowano

@Benjamin Artur Dziękuję.

 

@violetta Viola, Ty to jesteś konkreciara. Jeszcze nie rozpisałem konkursu :-) Może jutro.

 

@Alicja_Wysocka Wiem, że czujesz, jak trudno pisze się taki wierszyk. Tak, Ania. Tak, wierzę :-)

 

@Gosława Często pytałem, a jaką chcesz? O czym? Miała być "prawdziwa", czyli o nas. Miałem w sobie pewność, która dodawała jej wiary w siebie. Nie umiem kłamać (kalectwo?), umiem opowiadać prawdziwe bajki. Życie z Nią było taką bajką. Piękna dusza, niepozorna kobieta o wielkim sercu, "moja naj".

Myślę, że Twój Rycerz wiedział, które bajki mają dla Ciebie "wartość handlową" - nie wierz nigdy "kupcowi", albo przyjmij zasady gry :-)

Opublikowano

@Gosława To dobre życzenie. Moja intuicja podpowiada mi ciekawy okres życia, twórczy, intensywny, a nawet... zasobny, tylko po co... 

@Berenika97 Bardzo się wahałem. Jedna z Was mnie namówiła, ma podobnie smutne doświadczenie. Chciałbym, żebyście widzieli w tym wspomnieniu piękno bycia razem, do końca i dłużej.

Opublikowano

@LessLove to bardzo wzruszający, intymny wiersz. Czuć w nim życie,  które było bajkowe, zrozumienie siebie i drugiej osoby. Wyczuwam także  świadomość  kresu przeżytych razem dni. Trzeba mieć w sobie niezwykłą wrażliwość aby tak pięknie to opisać. Kochać kogoś to niezwykły dar, zwłaszcza w świecie, który uczy nas brać niż dawać.

Wzruszasz.

Opublikowano

Witaj - wiersz jak to ja mówię  odważny - nie każdy tak się otwiera  - myślę że warto o takich 

            przeżyciach pisać - pamięć nasza to nas skarb który czasem boli a czasem pomaga - 

                                                                                                                                           Pzdr.zadumaniem.

                                                                                                                                                      

Opublikowano

@wiedźma Miłość jest pokarmem. Możemy się nią dzielić bez zazdrości i wstydu, między sobą i z Tym Który Jest MIŁOŚCIĄ.

Tyle istniejemy, ile w nas miłości i... gotowości na miłość, którą możemy brać i dawać sobie wzajemnie, jak modlitwę, każdego "zwyczajnego dnia", który jest cudem.

@violetta Czyli, parówki stracone. Tak myślałem.

@Waldemar_Talar_Talar Tak, jak napisałem pod Twoim wierszem, Ty mnie ośmieliłeś, nie było łatwo. Dziękuję.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×
×
  • Dodaj nową pozycję...