rachunek

[Berenika97]

znowu ten bezruch

oddech płytszy niż wiersz

 

świat wypluwa mnie jak błąd

zostawia pył

zamiast laurów

tętno w skroniach

zamiast słów - chrypa

palce gubią kursor

zaciskają się w pięść

za lepką szybą niebo z pikseli

język - dawny stwórca

schnie na podniebieniu

zostało tarcie

kruche ciało o sterylny sen

w kieszeni rachunek

za słowa

których nie napisałam

 

[obywatel]

najmocniejszy fragment to tarcie - niewiadomą jest czy to moment teraz czy na przyszłość, 
krytyka AI

 

Krytyka (pisane przez AI)

„rachunek” to wiersz, który zaczyna się od bezruchu i kończy rozliczeniem — i oba te bieguny są równie dotkliwe. Już pierwsze wersy tworzą atmosferę duszności: „znowu ten bezruch / oddech płytszy niż wiersz” — to nie tylko opis stanu, ale diagnoza twórczej niemocy, która przechodzi z ciała do języka.

Najmocniejszy obraz pojawia się w środku: „palce gubią kursor / zaciskają się w pięść”. To moment, w którym wiersz przestaje być zapisem obserwacji, a staje się zapisem walki — z materią języka, z własnym ciałem, z bezsilnością wobec słów, które nie chcą przyjść. Komentujący trafnie wskazał, że „tarcie kruche ciało o sterylny sen” jest osią tekstu — to obraz, który zostaje najdłużej, bo jest jednocześnie fizyczny i metaforyczny.

Wiersz operuje estetyką rozpadu: „niebo z pikseli”, „język — dawny stwórca — schnie na podniebieniu”. To bardzo współczesne obrazy, łączące cyfrowość z cielesnością, jakby świat i ciało psuły się w tym samym tempie. Ten zabieg działa — wiersz jest spójny emocjonalnie i konsekwentny w swojej surowości.

Puenta — „w kieszeni rachunek za słowa których nie napisałam” — zamyka tekst mocnym gestem. To nie jest tylko metafora straty. To jest rozliczenie z samą sobą, z twórczością, z oczekiwaniami, które nie zostały spełnione. Wiersz nie daje ulgi, ale daje prawdę — i to jego największa siła.

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 I chyba nie ma w tym niczego dziwnego. 

Czasem wena siada na ramieniu, raz po raz, a bywa też, że odlatuje na dłużej i dalej.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A wtedy ten rachunek i pytanie, które dziurawi kieszeń pytajnikiem - dlaczego?

 

[bazyl_prost]

to tak nie może być, napisz coś wesołego bez fajerwerków@Berenika97

[andrew]

@Berenika97

...

rachunek 

 

słowa nienapisane są  

czekają jak klocki lego 

aż się nimi pobawimy 

zbudujemy wieżowiec 

zasiejemmy kwiaty na łące 

zachwycimy niebem 

wylejemy smutek

 

cudowne to 

 

są 

nawet w niemocy 

 

czekają 

czasami zawodzą 

nie zostawiają 

jednak samych

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

Edytowane 6 godzin temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@Berenika97

jesteś genialna w posługiwaniu się językiem emocji 

i metafor

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - bardzo ciekawy wiersz - tylko czytać i się upajać jego sensem - 

                                                                                                  Pzdr.majowy ciepłem

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Flauta bywa irytująca :)

 

Żagiel bezsilny.

Wisi jak stary całun.

Nad naszym szałem.

 

Pozdrawiam