Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Aniele Boży Stróżu Mój

Perykles
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Perykles

Perykles

Opublikowano
Opublikowano

Rosną malejąco 
By katować się teatrem
Realizują ciężko szabat 
Potem gra, zabawa 

 

Ścieranie się z losem jak tarcie marchewki na surówkę 
Skupienie na wielogłosie

 

Tytułem wstępu, darem 
Nisko leci ogień spalający ścierwo 
Wędrowca i jego Cień 

 

Seans późny, na języku już atrament 
Czysta pociecha z wrażeń 
Wariują tłumy 
Lepszy jest basen 

 

Aniele Boży Stróżu Mój 

 

Chłodzi top bikini za 54
Wolniej wschodzi 
Schowany w słowie Zen 
Drzewa kreują nas, krew 
Kronos zwany Czasem chowa się wśród - drzew 
Rodziny już płaczą 

 

Piękne ulice w skórzanych torbach 
Moc liczby siedem 
Poczułem ją w stopach 
Niebawem zaczną klonować 
Ciotka będzie zawiedziona 
Bo gruby przytył 

 

Nie ma już tylko iskry 
Drobne są nasze hamulce 
Ostre głowy 
Jak chili do obiadu 

Przynosi więc patrz, uważaj, uważnie 

 

Nie każda z tych, nie każda z tych ozdób jest darem 
W głębi smażonego oleju kryje się smak 

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hehehehe
      Joanna

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Da Isi, da sama sad. I siad!
    • hehehehe
      Kino

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          A same do kina? Ma Nikodem asa!
    • Poet Ka
      niebytu lekkość

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Wochen piękny i wieloznaczny wiersz... @Wochen tytułem nawiązuje do Kundery    @Wochen dialoguje z nim
    • Marek.zak1
      Błędne koła

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Bardzo poruszające, a picie kobiet to niestety powszechny problem, mniej widoczny niż facetów, bo babki to robią bardziej dyskretnie i się z tym dobrze kryją. Pozdrowienia dla peelki. 
    • wiedźma
      Temperatura

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 Siostro:)))  Trzy pierwsze wersy są zapowiedzią (pomysł genialny!)  tego, co ten wiersz będzie w sobie zawierał, uff ! Mamy kolejno:resuscytację, reanimację i artystyczną defibrylację.  Pojawia się podmiot- kobieta w czerwieni. To ona będzie przechodzić przez te etapy/ procesy. Jej twarz jest odwrócona na płótnie, a wschód jest zachodem, a poludnie- północą. To jest obraz tego, że wszystko jest odwrócone tak, jak twarzy kobiety, odebrałabym też jako ogólnie rozumiany chaos - odwrócenie świata. Ten obraz " wierzga do góry nogami", a farba olejna " pluje" naznaczając znakiem zapytania naskórek. To nie jest dla mnie oczywiste, ale odbieram  jako to tak, że" obraz"  kobiety w przenośni sprawia ból a dokladnie  zderzenie farby z naskórkiem.  Podoba mi się także tatuaż, który jest zaszyty głęboko maszyną do szycia z satynową ( ! ) igłą.  Podbieram to tak, że tatuaż  jest   " na zawsze", bo jest głęboki  choć jest szyty za pomocą statynowej igly ( nie nici ! ).  To mnie to znaczy tyle, że jest delikatne, ale trwałe. Brzmi też odrobinę jak trauma, coś co jest tylko ozdobą ciała choć boli.  Z kolei " naznacza znak zapytania naskórek" jest dla mnie obrazem tego, że sztuka, tworzenie( np. pisanie)  nie jest ozdobą ( tak jak tatuaż), ma w sobie życie, " pluje". Sam znak pytajnika to niepewność. Dalej pojawia się  po raz drugi,  kobieta w czerwieni. To drugi etap. Reanimacja.Ona tańczy w piruecie na drewianym parkiecie w bladym świetle świec. Ma na sobie czerwone szpilki. Sama czerwień  kojarzy mi się tu z krwią, z życiem w szerokim znaczeniu, mamy tu też taniec. W ogólnym rozumieniu odbieram to tak, że sama " reanimacja" obudziła w podmiocie życie, jest kobietą z krwi i kości, nie jest już tylko obrazem. Blade światło  odbieram jako coś, co jest nietrwale, daje tylko iskrę zamiast ognia, płomień jest nikły. " Bije dzwon... krzyk nadgarstków w tle"  to dla mnie przejście to atystycznej defibliracji. Koniec poprzedniego etapu. " Purpurowa rzeka , która płynie w dół " i " krzyk nadgarstków"  w tle to obrazy tego, co już było. Czas na kolejny. Dalej, po raz trzeci, pojawia się kobieta w czerwieni.  Jest ona narysowna ołówkiem, naostrzona temperówką i wymazana gumką. Dla mnie to jest obraz tego, że jest to  kruchość, którą można łatwo zetrzeć, jest jednak na tyle " ostra", że naostrzona temperówką. @Mel666 Siostro ! Dla mnie ten wiersz jest wielowymiarowy. Można go odczytać tak,że  nawiązauje do życia podmiotu lirycznego, wtedy kobieta w czerwieni będzie dosłowna czy też  jako,  szeroko pojmowane,   same relacje międzyludzkie. Przychodzi mi także na myśl sam wymiar twórczy. Ostatnim odczytaniem były wymiar duchowy. Wiersz nie daje bezpośredniej odpowiedzi i sam nie kieruje w żadną stronę. Każdy z nas odczyta to sobą. To jest naprawdę wspaniały wiersz, który podniósł moją temperaturę ;), Buziole, Siostro ;)))        

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...