Szczelina

[Berenika97]

Pierwsza szczelina w twardej skorupie -

nieśmiałe tętno uderza o ciszę,

gdy nieznany pęd rozsadza

ból bez kształtu.

Zapomniana krew

budzi uśpione nerwy

a pierwszy wdech staje się krzykiem

i końcem snu.

Skóra jest cienka, światło kaleczy.

Czucie to cena za istnienie.

Tylko ono budzi

pragnienie następnego oddechu.

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Żyć, to znaczy wystawić się na ból, ale tylko ten ból  daje pewność, że w ogóle jesteśmy.

 

 

Nie ma powrotu.

Trwasz, więc czujesz ból.

Płacz, to jest życie.

 

Pozdrawiam

[Jacek_Suchowicz]

@Berenika97

 

wspaniała metafora

 

przerażający ból który zapomnisz

radość pierwszego krzyku 

przewróci świat do góry nogami

istnienie które już kochasz

:))

[Annna2]

@Berenika97  to jest cena życia, ból jest jego częścią.

Tak jak czucie, uczucia- śmiech, strach, łzy, ból- tak bardzo nasze- człowiecze

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97

Wyjście ze światła w światło
zawsze ma smak żelaza i soli.

Nie pytasz o zgodę,
rozdzierasz ciszę na dwoje,
by dowieść, że krew pamięta drogę
pod prąd – ku pierwszemu zachwytowi.

Skóra szybko twardnieje,
ale to ten pierwszy brak tchu
uczy nas, jak kochać powietrze.

 

Wiersz nie jest lukrowany. Pokazuje, że życie zaczyna się od traumy (ból, krzyk, światło, które kaleczy), ale paradoksalnie to właśnie ten ból staje się motorem napędowym – "pragnieniem następnego oddechu"

 

[Poet Ka]

@Berenika97 

 

le mal de vivre 

[andrew]

@Berenika97

...

i tak już będzie

do końca życia

dojdą jeszcze

 

inne przeżycia

 

taka jest szkoła bycia 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaczyna się od.. szczelinki.. a potem jest.. walka.. dosłownie i w przenośni.

Czuć, to znaczy żyć. Treść wiersza bardzo dobra, Bereniko... :)

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 

 

Zawsze utwierdzasz mnie w przekonaniu, że pisanie jest rozmową, nawet gdy wydaje się monologiem. :)))

Ból jest wspólnym językiem.

Przez szczeliny wpada światło -

dziękuję, że też czujesz.

@Jacek_Suchowicz

 

Bardzo dziekuję! Serdecznie pozdrawiam. 

 

Być, znaczy cierpieć i chłonąć zachwyty,

W pierwszym oddechu los jest ukryty.

@Annna2

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 

 

Człowiecze - właśnie to słowo!

Nosimy je razem w skórze,

każdy w swojej,

każdy sam.

 

@Alicja_Wysocka

 

Bardzo dziękuję! 

Rzadko zdarza się komentarz, który jest jednocześnie i interpretacją i osobnym tekstem literackim. Twój jest właśnie taki. Trafiłaś w sedno tego, co chciałam powiedzieć - że ból na początku nie przekreśla życia, tylko je funduje.

Bardzo dziękuję za te piękne i mądre słowa.

 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję! 

 

Ale potem przychodzi la joie de vivre. :)

Serdecznie pozdrawiam. 

@andrew

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 

 

Szkoła bez końca -

każdy ból nową lekcją -

zdajemy trwając.

@Nata_Kruk

 

Bardzo dziękuję!

Zgadza się - życie się czuje, i to jeszcze jak! 

 

Serdecznie pozdrawiam. 

 

 

[Berenika97]

@Lenore Grey @.KOBIETA. @Posem @Simon Tracy

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 

 

 

 

 

Edytowane 5 godzin temu przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)

[lena2_]

Opisujesz początek życia, który zaczyna się od bólu, a jednak to on daje następny oddech:):) z podziwem jak zwykle:):)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - wiersz pachnie prawdą - 

                                                           Pzdr.wieczorowo.

[wiedźma]

@Berenika97 ze mną zostaje " pragnienie ostatniego oddechu" .

Swietny, poruszsjący wiersz !. 

Pozdrawiam .

[Marek.zak1]

Ból, strach, trauma, których faceci nie doznają, jest ceną za istnienie, z drugiej strony radość dania życia. która często trwa wiele lat. Czuje wdzięczność i szacunek dla Was właśnie za to. Pozdrawiam  serdecznie. 

[Migrena]

@Berenika97

 

autentyczność narodzin ducha wymaga tu brutalnej zgody na ból.

 

bo tylko przez pęknięcia w pancerzu niebytu do środka może wlac się życie.

 

 

Twój Nika wiersz !

 

w nim cała Ty !

 

piękna :)