Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Berenika97Oj Bereniko, do czego Ty mnie namawiasz? No ale dobrze - będę teraz słowa wieszała do góry nogami, albo w poprzek, wzdłuż, na ukos i może zobaczę jeszcze coś innego niż miały znaczyć :)

 

To coś jak mieszanie herbaty bez cukru – niby proces ten sam, a może smak będzie lepszy?

Uśmiechniętej niedzieli Duszko miła :)

Opublikowano

@Berenika97

 

Nika.

 

 u Ciebie język zostaje rozbrojony ze swoich przyzwyczajeń .

 

słowo zanim stanie się znaczeniem może jeszcze isć boso poza schematem.

 

a sens rodzi się gdzie cisza nie jest zgodą   a krzyk nie jest buntem,

 

to taka moja esencjonalna opowieść o Twoim świetnym wierszu.

Opublikowano

@Berenika97 Zgadzam się i sam uczestniczę w akcji uwalniania słów i zwrotów ze ściśle przypisanego im tradycyjnego znaczenia. Niektóre z nich są powtarzane i powtarzane, a wcale nie musza być trafne. Niektóre zresztą sama tu wymieniłaś.  Mój ostatni wpis to też o tym:). Cieszę się, że  razem uczestniczymy w tej akcji. Może ktoś jeszcze dołączy. Pozdrawiam serdecznie. 

Opublikowano

@violetta

 

Bardzo dziękuję!  Zgadzam się!  Serdecznie pozdrawiam. :) 

@Wochen

 

Bardzo dziękuję!  :)))))  Serdeczności!  

@Adam Zębala

 

Bardzo dziękuję! Bardzo się cieszę, że tekst się spodobał. :)))  Też pozdrawiam ciepło! 

@andrew

 

Bardzo dziękuję! 

 

Cieszę się, że przeczytałeś, zanim słowa zdążyły się zgubić. :))) Dziękuję za uroczy wierszyk. 

 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@Waldemar_Talar_Talar

 

Bardzo dziękuję! Miło mi bardzo, że rozsznurowane słowa się spodobały. :))) 

Serdecznie pozdrawiam. :)

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję!  :)  Serdecznie pozdrawiam. :)))

 

Ptak się oddalił.

Nie mierzył trudu ni drogi.

Błękit go przygarnął.

@Alicja_Wysocka

 

Bardzo dziękuję!  

 

Mieszaj śmiało-  herbata bez cukru w Twoich rękach będzie najlepszym poetyckim naparem. :))) 

 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

Opublikowano

@Migrena

 

Bardzo dziękuję!  Gdy ktoś czyta tak jak Ty, to słowa same odkładają broń.:)  

Serdecznie pozdrawiam. :))

@Stukacz

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :) 

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję!  

 

Pięknie powiedziane. Słowa, którym pozwala się odejść od utartych schematów, często niosą ze sobą zupełnie nową energię. Cieszę się, że nadajemy na tych samych falach. :))))

 

Serdecznie pozdrawiam! 

@Gra-Budzi-ka @Lenore Grey @Simon Tracy 

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)))

Opublikowano

@Berenika97.... cudowna treść wiersza.

puścić słowa.. boso.. :) ciekawe, swoją drogą, gdzie zwędrują.. ;)

Rozbroić przysłowia z ich.. puent.. !!! niechby to dobro w nich zawarte, po prosu żyło wśród nas.!

Od.. wróbelka.. już tylko się uśmiecham... :)

Dobrego wieczoru.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...