Przeprowadzka

Berenika97 · 20 Kwietnia

Codziennie kruszeje mój świat,

Osuwa się w mrok po kawałku.

Dębowym szafom, co ciężko oddychają kurzem,

Rzucam na pożarcie skórę mych szat,

By ich puste trzewia nie wyły z głodu.

Półkom powierzam zmurszałe księgi,

Niech ugną kark pod

Ciężarem dawnych klątw!

Na poddaszu ślepe okno

Karmi się dzisiaj

Ołowiano-mglistym zmierzchem.

Ono przypilnuje moich zjaw,

By nie uleciały w noc

Na aksamitnych skrzydłach ćmy.

A do okutego kufra

Strącę wyschnięte wspomnienia.

Klucz połknie rdza,

By to, co ze mnie zostało,

wreszcie stało się cieniem.

Alicja_Wysocka · 20 Kwietnia

@Berenika97

To nie przeprowadzka rzeczy, tylko powolne pakowanie siebie w cień.

Bo tu naprawdę dzieje się coś cichszego i głębszego - nie wystawa, tylko zamykanie drzwi od środka.

Tu nawet przedmioty pamiętają więcej niż ten, kto je zostawia :)

Migrena · 20 Kwietnia

@Berenika97

Nika.

przeprowadzka jako powolne odklejanie się od siebie gdzie ciało jeszcze stoi a pamięć już pakowana w martwe przedmioty!!!!

prowadzisz nas przez materię i robisz z niej archiwum istnienia .

cięzkie głodne czujne bardziej trwałe niż człowiek

tu zanik nie boli tylko się porządkuje zamyka w kufrze i oddycha rdzą

to gęsty konsekwentny świat który nie udaje lekkosci i właśnie dlatego zostaje!!!

bardzo dojrzałe pisanie

cisza która po wszystkim ma ostatnie słowo.

to jest Twój wiersz w klimacie który bardzo lubię:)

Andrzej_Wojnowski · 20 Kwietnia

@Berenika97

To dobry wiersz — mroczny, gęsty i konsekwentny od początku do końca.
Podoba mi się, że tutaj wszystko powoli gaśnie, osuwa się, rdzewieje i znika, ale dzieje się to bez histerii, tylko z jakąś chłodną godnością.
Najmocniej zostają mi w głowie: ślepe okno, okuty kufer i klucz połknięty przez rdzę — świetne obrazy.
Wiersz ma klimat i ciężar.

Ja tak nie potrafię.

U mnie chaos - usprawiedliwia mnie tylko to, że jestem mężczyzną - archaicznym.

Łukasz Jurczyk · 20 Kwietnia

@Berenika97 Tytuł „Przeprowadzka” brzmi jak eufemizm na określenie ostatecznego wycofania się ze świata materii w świat cienia. Wielkie sprzątanie duszy.

Możesz iść lekko, Pani.

Mrok już Cię przyjął za swoją.

Droga wolna już.

Pozdrawiam

Marek.zak1 · 20 Kwietnia

Przed odejściem trzeba będzie gdzieś to wszystko poupychać. Co do wspomnień, to jednak je zabiorę ze sobą, bo kufer kusi, żeby zobaczyć, co w nim jest, i mogłoby się okazać, że nie wszystko było, jak się wydawało:). Dobrze, że peelka to inny byt, niż autorka, bo bym się zaczął martwić o moją ulubioną czytelniczkę:). Wiosenne pozdrowienia. M

andrew · 20 Kwietnia

@Berenika97

...

gdyby było wiadomo

kiedy turnusu

zakończenie

inne by było

na świat spojrzenie

wczoraj

nawet niechciane

nie zakopiemy

jutro jak Bóg zechce

znowu ujrzymy

karty będą rozdane

pewnie pogramy

więc się jeszcze

nie żegnamy

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia

Myszolak · 20 Kwietnia

@Berenika97

Choć dom dotrzymał obietnicy –
ukrył ślad przeszłości w kufrze,
w nowym domu, już na progu
zobaczyłam zjawę –
w lustrze!

Berenika97 · 20 Kwietnia

@Alicja_Wysocka

Bardzo dziękuję!

To, co napisałaś o przedmiotach, które pamiętają więcej - sprawiło, że wiersz staje się trochę większy niż był w chwili pisania. :) Zaczarowałaś!

Serdecznie pozdrawiam.

@Migrena

Bardzo dziękuję!

Twoje komentarze to poezja! Czytasz ten wiersz tak, jakbyś szedł razem z nim krok po kroku. To, co napisałeś o materii jako archiwum istnienia, zostaje ze mną.

Cieszę się, że ten klimat jest Ci bliski. Bardzo cenię Twoje słowa.

Serdecznie pozdrawiam. :)

@Andrzej_Wojnowski

Bardzo dziękuję!

Dziękuję za tak uważną lekturę - "chłodna godność" to dokładnie to, co chciałam osiągnąć, więc cieszę się, że to widać.

A chaos w pisaniu bywa uczciwszy niż porządek.:)

Rozbawił mnie ten fragment - "jestem mężczyzną - archaicznym". :) Czyli bardzo intrygującym:)

A ja zawsze powtarzam, że jestem osobą niepasującą do XXI wieku. :)))

Pozdrawiam serdecznie!

@Łukasz Jurczyk

Bardzo dziękuję!

Dziękuję za te słowa - i za tę lekkość, którą mi ofiarowałeś na końcu. "Droga wolna już" - brzmi jak pozwolenie, którego się nie spodziewałam.

Piękny gest. :)))

Serdecznie pozdrawiam.

Berenika97 · 20 Kwietnia

@Marek.zak1

Bardzo dziękuję!

Wspomnienia zabierz koniecznie - kufer i tak lepiej służy tym, co warte zachowania.

A peelka dziękuje za troskę i zapewnia, że autorka ma się dobrze, tylko lubi zaglądać w ciemniejsze kąty. :))) I się cieszy, że jest ulubioną czytelniczką. :)

Wiosenne pozdrowienia oddaję z nawiązką. :)

@andrew

Bardzo dziękuję!

Mój wiersz zamknął kufer, a Ty go otworzyłeś z powrotem.

Dobrze, że ktoś pilnuje, żeby się nie żegnać za wcześnie. :)))

Serdecznie pozdrawiam. :)

@Myszolak

Bardzo dziękuję!

Muszę przyznać, że Twoja zjawa w lustrze jest mądrzejsza od mojej w kufrze. Bo ona wiedziała, że nie ma sensu pakować tego, co i tak dotrze pierwsze.

Piękna odpowiedź!

Serdecznie pozdrawiam. :)))

@Lenore Grey @Poet Ka @A.Between @[email protected] @piąteprzezdziesiąte

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

Berenika97 · 21 Kwietnia

@Natuskaa @Rafael Marius

Pięknie dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

Christine · 21 Kwietnia

@Berenika97

Bardzo poruszający wiersz! Przypomniała mi się pewna starsza osoba, która co roku przygotowywała się na przeprowadzkę do "lepszego świata". Nie wiem , czy robi to nadal, ale wiem, że niedługo skończy 95 lat. :)

Podoba mi się ta nuta gotyckiego klimatu. :)