Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Bereniko, cieszę się, że tu jesteś. Niech światło zmartwychwstałego Jezusa w Tobie nie gaśnie. Jesteś spontaniczna, a przez to autentyczna. Morską latarnię, w której mieszkasz, widać z daleka.

Dla Ciebie i Twojej rodziny życzę szczęścia, bo ono jest najważniejsze. Miłość jest tylko przypisem, bo kiedy znika szczęście, nie ma też miłości - albo odwrotnie ;) Słowa, słowa... warto je wypowiadać, gdy ma kto słuchać.

Opublikowano

                                  "Może to podczas Twojej bliskość ciało jakby zatracało swoją spoistość i staje się całkiem przenikliwe, jakby rozrzedzone. coraz bardziej. Prawie znikające w Tobie.Moja dusza jest zanurzona w Tobie i wypełniona Twoją czułością, Tak bardzo delikatną, subtelną i jednocześnie potężną, zawierającą moc, przed którą drży wszechświat.

                                   Cisza powolność i przenikania moc.

                                   Czuję się jak ziarnko piasku, które zagarnęła fala oceanu. I niesie w swą głębię, nieznaną, nieskończoną.

                                   Jest jasność, ciepło, łagodność. Taki ogromny spokój, nie ma odczucia czasu ani materii. 

                                    Jest niekończona przestrzeń, od której nie jestem  oddzielona mimo mojej maleńkości. I teraźniejszość, która jest wiecznością" 

                                                                             nd.1 III 87 g. 11:15 Alicja Lenczewska  Świadectwo

Opublikowano

Witaj - i wciąż się uczę słuchać. - warto się uczyć słuchać i rozumieć innych -

            Dzięki za życzenia  - Tobie również życzę pogodnych ozdobionych

            uśmiechem Świąt Wielkanocnych  - 

                                                                                       Pzdr.serdecznie.

 

Opublikowano (edytowane)

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :))) 

 

Niech blask PoetKi nad nami zaświeci,

Gdy fraza natchniona przez duszę przeleci.

 

 

 

@andrew

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. 

 

Nim złoty promień wieczność otworzy,

Przyjmij ten świat, co darem jest Bożym.

W każdym uśmiechu i w każdej łzie,

On zawsze Ciebie prowadzić chce.

@iwonaroma

 

Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam świątecznie! :) 

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję! :))

 

Choć zając kica i woda się leje,

Ja w inną stronę niosę nadzieję.

Pędzla nie chwytam, jaj nie maluję,

W spokoju ducha Świąt wypatruję.


Nie dyngus mi w głowie, nie psoty i żarty,

To czas na refleksję był dla mnie otwarty.

Z rodziną wkoło, w miłości splotach,

Ważniejsza bliskość niż barwna pozłota.


W głębokiej zadumie, przy wspólnym stole,

Taką tradycję w Wielkanoc wolę.

@Proszalny

 

Bardzo dziękuję! Pozdrawiam świątecznie!

 

Latarnia nie wie, że świeci - dopóki ktoś jej o tym nie powie. Dziękuję, że powiedziałeś. Niech i Twoje światło nie gaśnie. :)

 

 

Edytowane przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję! Rozumiem to doskonale.  Pozdrawiam. :) 

@Myszolak

 

Bardzo dziękuję za te przemiłe słowa.  Pozdrawiam świątecznie. :)

@viola arvensis

 

Bardzo dziękuję! 

 

 Dziękuję z całego serca za te piękne słowa. Twój komentarz bardzo mnie poruszył - takie refleksje są dla mnie najpiękniejszą nagrodą. Zgadzam się w pełni-  droga duchowego rozwoju nigdy się nie kończy, i to właśnie w niej jest jej największy dar.

 

Świątecznie pozdrawiam. 

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję!  Świątecznie pozdrawiam. :) 

@lena2_

 

Bardzo dziękuję!  Właśnie w Gronie Rodzinnym  są najpiekniejsze! Świątecznie pozdrawiam. :) 

@Jacek_Suchowicz

 

Bardzo dziękuję!  To niezwykłe świadectwo...   

Świątecznie pozdrawiam. :) 

Opublikowano

@Mitylene

 

Bardzo dziękuję!  

 

 Cieszę się, że wiersz dotknął czegoś głębszego. Świątecznie pozdrawiam. :)

@Nata_Kruk

 

Bardzo dziękuję!  

 

Inspiracją była Ewangelia św. Jana (20, 11-18) , spotkanie Marii Magdaleny ze zmartwychwstałym Jezusem.

 

Świątecznie  pozdrawiam. 

@Waldemar_Talar_Talar

 

Bardzo dziękuję!  

 

I chyba nigdy tej nauki nie skończymy - i dobrze! Dziękuję za tę piękną myśl.

 

Świątecznie pozdrawiam. :) 

@wiedźma

 

Bardzo dziękuję!  I wzajemnie. 

 

 Święta mijają, ale zostaje to, co najważniejsze - nadzieja, że miłość jest silniejsza niż wszystko, co nas dzieli. Że warto być blisko, słuchać i wybaczać. I że światło, które zapaliliśmy w tych dniach, może trwać w nas znacznie dłużej niż sama
uroczystość.   Świątecznie pozdrawiam. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 dziękuję!
    • @Łukasz Jurczyk dziękuję:)
    • gubisz pamięć różańce i bliskich   w twoim spojrzeniu coraz nas mniej   a jednak to właśnie teraz jest nas najwięcej   gdy opatrujemy twoją bezradność    
    • @Poet Ka Prawdziwy świąteczny króliczy bunt :)   Pląsa po ziemi. Wielka moc w małych skokach. Wiosna w nim żyje.   Pozdrawiam    
    • @Poet Ka   Ten wiersz - dyptyk to błyskotliwa gra literacka.   Jesteś w tym mistrzynią!    Stworzyłaś kontrast między dwiema częściami - pierwsza to literacki kanon i tradycja, a druga to ich "queerowa" dekonstrukcja.   W pierwszej części przywołujesz wielkich twórców, w dziełach których występuje postać o imieniu Berenika. Jeana Racine'a tragedia "Berenika", Edgara Allana Poego, nowela Berenice oraz Louisa Aragona - w jego powieści "Aurelien" bohaterka nosi to imię. Niestety, tego ostatniego utworu nie czytałam. No i Poświatowska z moim ulubionym wierszem "Z tytułem i dedykacją na końcu".   Ukazujesz Berenikę jako uniwersalną muzę a jej długi warkocz, który według mitu został ofiarowany bogom i zamieniony w gwiazdozbiór jest tu symbolem natchnienia, które "przenika poezję". Ta pierwsza część ma też klasyczną budowę z rymami i rytmem.   W drugiej części zaburzyłaś te klasyczne normy i odwróciłaś role. Twórcy zajmują się sobą. Wers "Aragon zabierze w ramiona Poego" wprowadza motyw homoseksualny.   "Uparty Racine pobabrze w epice" - mistrz francuskiej tragedii babrze się w epice - to żart.    A z Poświatowskiej liryka zdejmuje ciężar bycia tylko twórczynią i stawia ją w zmysłowej roli - liryka "rozplecie włosy". Berenika zostaje pozbawiona warkocza.   Wiersz ma formę wolnego - wyzwala się z klasycznych ram. Pokazałaś, jak współczesna (queerowa) perspektywa potrafi zamieszać, stworzyć nowe i nieoczywiste relacje między postaciami, gatunkami i samymi autorami.    Świetny!  Nie mogło mnie tu nie być. :)  @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Skamander to nowoczesna treść (modernizm) ubrana w tradycyjną formę (klasykę).  Czyli ani modernizm ani klasyka. :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...