Sklepienie

[Berenika97]

Gdy ludzie rozdarli tkankę nieba

żelaznym psalmem wojen,

wszechświat zadrżał jak zwierzę

ugodzone w samo serce snu.

Wtedy runęło Słońce.

Nie zgasło —

zostało zamordowane.

Pękło na dwoje,

zdradzone przez stal,

która miała być tarczą,

a stała się katem sypiącym popiołem.

Planety zacisnęły usta w milczeniu,

a Droga Mleczna zbladła,

jakby wstydziła się oświetlać

dzieło stworzenia.

Niebiescy wędrowcy

zabierając martwe światło

ku krawędzi zdarzeń,

tam, gdzie czas traci znaczenie,

a grawitacja ma ciężar winy,

pogrzebali blask w całunie mroku,

by nikt w nieskończoności

nie musiał patrzeć,

jak gwiazdy umierają z ręki człowieka.

[huzarc]

@Berenika97

Ten wiersz czyta się jak kosmiczną elegię o winie człowieka.Próbuje opisać ludzką przemoc w skali, w której zwykle mówimy o Bogu, stworzeniu i gwiazdach. Wieczność jako dzieje przemocy. A poezja sprowadzona do funkcji historiozofii, jako nauki o jej obecności w przemocy w wieczności.

[Robert Witold Gorzkowski]

@Berenika97 nie wiem dlaczego ale skojarzyłem ten wiersz z wierszami huzarc tylko o niebo lżejszy błądzący po kosmosie naszej wyobraźni. Metafory tak gęsto nie wiszą ale równie trafnie godzą w moją podświadomość. Czyżby „jak gwiazdy umierają z ręki człowieka.” wieszczyło to koniec naszej cywilizacji?

[Berenika97]

@huzarc

Bardzo dziękuję, dobrze to odczytałeś. To ludzkiej przemocy. 

@Robert Witold Gorzkowski

Bardzo dziękuję!  Tak. To nie kosmos jest obojętny na nas, to my jesteśmy groźni dla kosmosu. To my sami sprowadzimy na siebie koniec  cywilizacji. 

[Berenika97]

@Omagamoga  Bardzo dziękuję! :)

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Mocne i pesymistyczne. Ale aktualne. 

 

Świetne :)

 

Pozdrawiam 

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Serdecznie dziękuję! :) 

@Marek.zak1

Bardzo dziękuję! :)

[Annna2]

@Berenika97  od zakończenia II wojny światowej nie było dnia bez wojny.

I póki wojna będzie dobrym interesem, biznesem dopóty będą wojny.

Metafory zrobiły na mnie ogromne wrażenie.

Piękny wiersz Berenika

[Marek.zak1]

Ten mocno pesymistyczny wiersz przemawia do mnie, zakładając subiektywne, egocentryczne postrzeganie świata, czyli on jest, bo go widzimy. Wtedy, jeśli my zginiemy, zginie Ziemia, co całkiem prawdopodobne, ale też katastrofa będzie automatycznie dotyczyła wszystkiego, a więc całego wszechświata, planet, galaktyk. Można to też widzieć, że nasze złe czyny spowodują, że Stwórca, skoro świat stworzył, może zakończyć jego istnienie. To druga możliwość. Trzecia, to podejście powiedzmy fizyczne, naukowe, że my z naszą Ziemią jesteśmy tak mali, że żadne nasze czyny niczego nie spowodują we wszechświecie, a co najwyżej Ziemia zostanie doszczętnie zniszczona. 

Reasumując, 2 do 1, że jest po Twojemu:). Pozdrawiam

[Berenika97]

@Annna2

Bardzo dziękuję! Masz rację, a my nie mamy na to wpływu. :) Pozdrawiam. 

@Marek.zak1

Przeczytałam z dużym zainteresowaniem Twój komentarz. W sumie to  zgadzam się, bo jest logiczny. Początkowo napisałam, że ludzie jak "zamordują" Księżyc to doprowadzą do zagłady , ale przede wszystkim Ziemię. Zresztą, to wcale nie jest już niemożliwe. Nie wiemy, jakie będą tego skutki w Układzie Słonecznym. Ale rzeczywiście, we Wszechświecie nie będzie to znaczące.  Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :))

 

 

Edytowane 16 Grudnia 2025 przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)

[andrew]

@Berenika97

...

człowiek podnosił 

rękę na siebie świat 

od zawsze 

a świat 

świat jest coraz lepszy 

 

kim byłabym 

w innych wiekach...

dziś 

dziś patrzę na Kasjopeję 

nie widzę zakłóceń

wybieram się tam 

na weekend 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego wieczoru 

 

[tie-break]

@Berenika97 Antropocentrycznie zakładasz, że człowiek ma moc zniszczenia świata przez samo tylko wygenerowanie energii zła. Mnie się wydaje, że my możemy zniszczyć sami siebie, może naszą planetę, ale Wszechświat na tym jakoś wybitnie nie ucierpi.

Pomimo bardzo efektownego i mocnego obrazowania, które już widziałam na tym portalu u innego Autora (przypadek?), wiersz zostawia mnie z jakimś  niedosytem. To jest imho bardziej katastroficzna wizja, mająca zrobić efek wow!, lecz zmierzająca donikąd, niż jakaś konkretna, zakotwiczona w życiu refleksja z krwi i kości.

 

[Christine]

@Berenika97

Świetny tekst!  W moim guście.

Ludzka przemoc narusza nie tylko ziemski, ale i uniwersalny ład. Jest tu aluzja do broni masowego rażenia, ale też szerzej , również  do zdrady ideałów rozumu i nauki. I wreszcie - technologiczna potęga bez moralnej dojrzałości czyni z człowieka zagrożenie kosmiczne. Super!

[FaLcorN]

@Berenika97

Stratosfera słów,

w którą patrzę

i się uśmiecham,

tak na przekór —

temperaturze wiersza.

 

Pozdrawiam!

[Berenika97]

@FaLcorN

 

Bardzo dziękuję! 

W takim razie zmieniam front atmosferyczny na radosny i liryczny!

Więc ogrzewam każde słowo, by zrobiło się… domowo.

 Pozdrawiam. :)))

@andrew

Bardzo dziękuję! A może odwiedzę gwiazdozbiór Warkocz Bereniki? Jest mi też bliski - zaplotę włosy w warkocz i poczuję się jak w domu. :)))) Pomarzyć można. :))

@Christine

Bardzo dziękuję! Ależ pięknie napisałaś i jakże trafnie!  Pozdrawiam serdecznie! 

[Berenika97]

@Migrena   Bardzo dziękuję! Czuję jak ciągle jesteś na tym portalu. Wspominają Twoje niezwykłe metafory i obrazy Ci, którzy tak bardzo nie  mogą znieść Twojej  wyobraźni, kreatywności i talentu. Ale ludzka zawiść była, jest i będzie. Pozdrawiam. 

@Lenore Grey poems@Rafael Marius@Leszczym@antonia@Andrzej P. Zajączkowski@Simon Tracy

Serdecznie dziękuję i pozdrawiam. :))) 

[Berenika97]

@violetta  Bardzo dziękuję! :)

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 Myślę, że człowiek po prostu dąży do poznania Wszechświata, przecież jest tyle pytań bez odpowiedzi i według mnie takie tematy są jak studnia bez dna, można czerpać z niej przez wieki, a dno coraz bardziej głębokie.

[Berenika97]

@Wiechu J. K.

 

Bardzo dziękuję!  Człowiek dąży do poznania Wszechświata, to prawda. Tylko co potem zrobi z tą wiedzą i jakie ma intencje? 

"W latach 70-tych były plany użycia broni w kosmosie i na Księżycu, zwłaszcza w czasach Zimnej Wojny, gdzie USA i ZSRR rozważały zrzucenie bomb atomowych na Księżyc, aby zademonstrować swoją siłę" Na szczęście wtedy odpuścili. A traktaty? Historia i nie tylko ona  wie, że są bezwarościowe w czasach wojen.  Pozdrawiam. 

[Berenika97]

@Łukasz Wiesław Jasiński

 

Bardzo dziękuję! :)