Szczyt wszystkiego

[tetu]

Linia nr 28, godziny szczytu.

 

Jesteśmy jak sardynki w puszce z czerwonego plastiku.
Jeszcze parę minut i sos własny gotowy.

 

W pozycji na baczność dotykasz dłoni — nieśmiało,
próbując wybrnąć z tego zasupłania.
Gwałtowne hamowanie zbliża jeszcze bardziej.

 

Wpadasz...

 

całym ciężarem niezdarności na mój lewy but.
Podeszwa — ta bezwzględna pieczątka —
właśnie dobija moje palce;

 

i co z tego, 
kiedy twoje pięćdziesiąt twarzy winy
rozbraja skuteczniej niż saper.
Stoisz zapętlony w przeprosiny,
a ja zapomniałam, że wypadałoby cię nie znosić. 

 

W tym ścisku, między zapachem deszczu a mokrym płaszczem
tworzymy mikrokosmos:
wina, zdeptane palce
i ta dziwna autobusowa poufałość, 
która nie potrzebuje imion,
żeby przez chwilę
dzielić wspólną bezradność. 

 

Nigdy nie byłam tak blisko z mężczyzną w autobusie.

 

 

 

To tak z przymrużeniem oka;)
 

[Charismafilos]

@tetu świetne! jestem fanem komunikacji miejskiej... jako rzekłaś - mikrokosmos. Uwielbiam :) Choć wolę tramwaję... moją mambę number 5 ;)

[EsKalisia]

ja też lubię miejską

a jeszcze u mnie się nie zdarzyło zderzenie wszechświatów,

bo w sumie każdy nim jest... ;)

 

 

[Berenika97]

@tetu

 

Ten wiersz jest świetny - błyskotliwy, ciepły i zabawny.

"Pięćdziesiąt twarzy winy rozbraja skuteczniej niż saper" - genialne. Cały wiersz balansuje między ironią a czułością, a koniec jest idealny- odrobinę kokieteryjny, odrobinę smutny, bo ta bliskość za sekundę się skończy.

 

[Marek.zak1]

Poznanie w autobusie, czemu nie, zwłaszcza jak oboje jeżdżą regularnie tą sama trasą. Córka znajomego poznała w ten sposób faceta:). Pozdrawiam

[violetta]

fajne i kapryśne:)

[Proszalny]

To się nazywa koincydencja. Nad moim autobusowym wierszem pracuję od dwu dni. Wklejam, czytam inne wiersze. Widzę inny autobus. A może to indukcja? Twój wiersz jest bliżej życia, a może mężczyzny :) Mój, jak zwykle cierpi na emfazę.

Lubię zapach deszczu.

 

[tetu]

@Charismafilos mamba nr 5 :) To ta z Wrocka, czy Krakowa? :D 

@EsKalisia w takim razie wszystko przed Tobą :) 

 

@Berenika97 cieszę się, że tak go odbierasz. Doskonale przejrzałaś peelkę:) 

 

@Marek.zak1 to prawda. Nigdy nie wiadomo, gdzie i kiedy jabłko się podzieli i przyjdzie nam przytulić tę drugą połówkę:) Dzięki za odwiedziny. 

 

@violetta w tym wypadku peelka jest raczej bardziej rozbawiona, no dobra nieco poirytowana, ale nie kapryśna. Ona już taka jest, że bierze wszystko na wesoło ;) Dzięki viola za wgląd. 

@Proszalny no tośmy się zgrali:) faktycznie koincydencja, a już myślałam, że napisałeś z inspiracji:D 
Fakt, mój autobus jest bliżej życia —  nic tylko żyć i nie umierać w tym tłoku:)
Za to Twój, to Liryczna 64, czegóż chcieć więcej:) To całkowite przeciwieństwo wypchanej po brzegi puszki z sardynkami, a że przeciwieństwa się ponoć przyciągają, to może kiedyś 28 i 64 spotkają się w zajezdni:)

Dzięki za słowo. 

 

@Anniebyła:) tylko w przeciwnym kierunku jazdy:) bardziej żeby delikwenta "udusić" 

 

 

@Poet Ka @JWF  dziękuję z lajka. Pozdrawiam. 

[iwonaroma]

Gorzej (lub lepiej ;)) bywa w zatłoczonym pociągu, bo trasa dłuższa :). Ale to czasy już minione, bo teraz w pociągach luz. 

Niech żyje komunikacja miejska :)

 

 

[Myszolak]

@tetu Uwielbiam :) 

[Charismafilos]

Mambunia moja kochana - in blue ;)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[[email protected]]

@tetu A ja mieszkam w lesie i mam wszystko w nosie,
               na skraju zagajnika, modlę się czasem o zgiełk.

Miłego dnia.

[Charismafilos]

@[email protected] uważaj na zgiełk w nosie, może być przekichane ;)

[tetu]

@iwonaroma tak! Niech żyje! :D 

 

@Myszolak dzięki piękne za zajrzenie. Pozdrówka. 

@[email protected] mam odwrotnie:) 

 

@Charismafilos mambunia laska niebieska: D Takie kursowały w Krakowie.  Stawiam na Kraków:)