FaLcorN

@.KOBIETA. Czuję przez ekran, bo jestem telepatą.

@.KOBIETA. Czarne zdejmą komże, namiętne duety. Jestem pewien, że teraz się podoba 😘

@.KOBIETA. Niby skąd? Z wierszy? 😉

@.KOBIETA. To Ciebie trzeba zachęcać?

@.KOBIETA. Zamiast wierzyć lepiej sprawdzić. Lepsze fakty niż domysły.

@.KOBIETA. Tak na serio to grzeszny, ale w to mi też nikt nie uwierzy..

@.KOBIETA. Po prostu dobry, czasem i posłuszny.

@.KOBIETA. Uległy wieczorami, rysuję Cię, wszechświatami.

@.KOBIETA. Uległe

@.KOBIETA. Myślę, że daleko nie odejdziesz, bo lubisz z przewodnikiem, Druga Strono Kartki.

@.KOBIETA. Pewnie, bo mi się jeszcze zgubisz i co wtedy?

@.KOBIETA. Teraz i tu, aż do braku tchu. PS. Pakuj się w teleport.

@.KOBIETA. Może nie prostym, ale cukrem na pewno. PS. "Dobre zaklęcie w moich dłoniach mam."

@violetta Pewnie, a piękna Pani się mną zajmuje, bo Muzą jest akurat.

@violetta Wiem.. do szkoły jeszcze powinienem chodzić 😉 innych czytać, a nie swoje pisać.

@.KOBIETA. Taak? I słodka, jak nektar lub mus? I skromna jeszcze? Jak świadczenia z ZUS?

@violetta Julian musi, Kornel nie musi.

@violetta Tak? Wydało się? PS. Jedną lokomotywą jeździliśmy, tylko, że mnie jakoś starość nie bierze. @.KOBIETA. Wiesz.. myślę, że wiesz.. Najlepsze pozdrowienia to buziaki nie do zapomnienia.

Światło i klasycyzm. Pozdrawiam!

@Poet Ka A co dokładnie?

Tak słodko i tego mi trzeba. Splot dłoni jak brama do nieba. Twój wzrok to dwie krople ze snu. Do Ciebie, dla Ciebie i znów. Tak słodko i tego mi trzeba. Połączeń, gdy bliżej się nie da. Trud cały jest lekki jak puch. Do Ciebie, dla Ciebie i znów. Tak słodko i tego mi trzeba. Codzienność mi zanuć, zaśpiewaj. I zanurz w melodii serc dwóch, do granic, gdzie świta brak tchu.

@.KOBIETA. Była taka jedna na portalu, o podobnym loginie, co identycznie pisała. Jesteś jej bliźniaczką?

@Berenika97 Dziękuję, pozdrawiam!

Doprecyzuj 😉

Żyjąc na przeczekanie, zieleni z głębin powieki. Ogród pełny jak pamięć.. wody z Jej rzeki. Dzień czekać nie chce, nadchodzi. Światło scenariusz układa, abym mógł w nie powrócić, na ramię mi siada. Szczęście przekwitło nim wzeszło. Ból pragnie duszę hartować. Łatwo się wspiera o ciężko. Słabością jest.. żałować. Słowa mnie proszą na pogrzeb. Wena most tworzy w niestety. Czarne przywdzieją komże, nieudane duety. Poczekam na lepsze jutro. Obejmę co pozostało. Pobiję każde lustro, bo szkieł mi za mało.. Pomodlę się, bo jeszcze niesie, wiara, jak dźwięk w lesie. I pozostanę w słuchu, za kroplą szczęścia w okruchu.