Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Gość vioara stelelor
Opublikowano

@Berenika97 Dziękuję za przypomnienie historii Gianny Jessen. W przypadku tych, którzy podejmują arbitralnie decyzję o tym, kto od kiedy jest człowiekiem i ma prawo żyć, nie można chyba mówić o sumieniu, a jedynie o jego karykaturze.

Opublikowano

@Berenika97

 

to poruszająca apoteoza ludzkiej niezłomności i woli przetrwania w obliczu sił dążących do zniszczenia i anonimizacji.

 

nie będę pisał komentarza bo każdy wie jak i o czym piszesz.

 

powiem tylko Bereniko -

niech Cię aniołowie na skrzydłach przez życie niosą !!!

że Bóg Cię ludziom dał.

że jesteś.

 

 

 

Opublikowano

@Berenika97

To mocny, dojrzały wiersz o ocaleniu i etycznym oporze. 

Czuły wobec wagi ocielenia i bezlitosny wobec systemu, który chciał ten akt przeciwstawienia wymazać. Nad wszystkim unosi się etyczny imperatyw wskazujący, że nawet jeden „pełny oddech” może być zwycięstwem nad milionem pustych.

Opublikowano

@MigrenaBardzo dziękuję! Nie wiem co napisać i jak dziękować. Dziś podziękowałam Bogu za to, że dał mi szansę na istnienie w tym wyjątkowym zakątku Wszechświata. 

@huzarcBardzo dziękuję za te słowa. 

@andrewBatrdzo dziękuję! Pięknie napisałeś. 

@Waldemar_Talar_TalarBardzo dziękuję! Miejmy nadzieję. Pozdrawiam. 

@lena2_Bardzo dziękuję, trudny, ale ta historia szczególnie mnie poruszyła. Pozdrawiam. 

@JuzDawnoUmarlem@Leszczym@OmagamogaSerdecznie dziękuję! 

Opublikowano

@Whisper of loves rainBardzo dziękuję! Bohaterka nadal walczy - tym razem o świadomość i sumienia. 

@LeszczymBardzo dziękuję za czytanie, to jest najważniejsze. :))) 

@viola arvensisBardzo dziękuję! Piszę czasami o tym, co mnie porusza. Ale daleko mi do Twojego talentu. Nieraz zaglądam do Twoich wierszy - i je podziwiam. :)

@Czarek Płatak@MIROSŁAW C.@infeliaSerdecznie dziękuję! 

Opublikowano

@Alicja_WysockaBardzo dziękuję! Nie wiem, czy odważnie. Po prostu bardzo wzruszyła mnie historia opowiedziana przez kobietę, której miało nie być i która nie miałaby już szansy zaistnieć. To jakby niezwykłe odwrócenie perspektywy - głos dziecka poddawanego aborcji. Każdy ma swoje sumienie i wrażliwość.  Pozdrawiam. 

@Simon TracyBardzo dziękuję! 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... powieliłam te słowa, do świetne.

@Berenika97... "Drzazga", ... ten tytuł jest świetny do takiej treści. Poruszasz góry i doliny, żeby tak można słowami...
Środkowa zwrotka wyjątkowa w wymowie, pozostałe są świetnym uzupełnieniem.

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @wiedźma Tak, również tak uważam. Pustka jest po to, aby ją wypełniać. Pozdr. 
    • @Alicja_Wysocka   kolejna wersja :   przymus grawitacji ściąga cheruby na ziemię (poród)   wiosenne drobinki przeobrażone w rozwrzeszczane korony (pierwszy krzyk, koronowanie na człowieka)   miodny bursztyn wszechrzeczy  w ruchu (maź)   mieni się na niebie jak gołębie  w locie (pierwsze przejawy świadomości)   jak widok ze starej ruchomej  pocztówki - jak film- życie
    • @Alicja_Wysocka - tak, bo to przemiana.   skojarzenia: od natury do kultury, od niebios po świat miniony, od abstrakcji do konkretu.   obrazy kolejno: anioły-grawitacja, natura (ciała stałe), ruch (migotanie), kultura (pocztówka).   kolorystyka: złoto, srebro oraz biel.   korony jak zdobienia w kościele, twory konstytuujące się, powoli przybierające formy – trochę jak w akcie stworzenia. Jakby środowisko płynne, rozprysk formuje korony, potem gęstniejący bursztyn.   zmiana: ciała stałe, zamiana w ptaki. kto wie, jak wyglądają lecące gołębie?   ten migot powtarza się w ruchomych obrazach na pocztówce.   @Alicja_Wysocka   miejsca zmieniają się raczej w pionie- od niebios po światy podziemne   to może być metafora życia człowieka-   od cheruba (dziecka)-który nie pamięta co było wcześniej (może właśnie takie "przetasowanie" kształtów i konsystencji miało miejsce w niebie)   poprzez lot dusz- gołębi (dusze narodzonych dzieci lub starszych osób, które już  odeszły)   po wspomnienie o człowieku w widoku pocztówki   
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To zaproś je na kawę, lub na herbatę "z prądem" niech pije smutna gawiedź Ty ciesz się dobrym zdrowiem.   I niczym się nie przejmuj Byle deszczykiem w życiu Słoneczna radość w końcu Wyjdzie jutro z ukrycia. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • @Alicja_Wysocka Przepiękny wierszyk - kołysanka. Przeczytałem mojemu Kotu i kazał przekazać: mrau = dobranoc po kociemu. :) Dobranoc Alu! Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...