Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Berenika97 Opublikowano 30 Września 2025 Ten utwór został doceniony przez użytkowników. Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 Nie badam granic świata, by poznać swoją siłę. Moja pamięć jest starsza niż drzewa - jest pamięcią skały. Nie jestem echem — jestem wibracją ziemi, wstrząsem, który rozsadza ciszę. Kto zechce mnie złamać, pozna siłę korzeni. Sięgają głębiej niż strach niż chciwość niż śmierć. Nie proszę o miejsce — sama je tworzę. Moja obecność nie zna odwrotu - twarda jak diament - a pulsuje życiem. Nie jestem kwiatem który trzeba chronić, lecz ziemią, która pochłania i rodzi jednocześnie, która nie oddaje tego, co w niej rośnie. Nie jestem ciszą przed burzą - jestem burzą, która nie potrzebuje zgody nieba. Nie pytaj już, czy przetrwam. Ja trwam. Zawsze jestem początkiem. 14
Alicja_Wysocka Opublikowano 30 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 @Berenika97 No i ładnie wyrosłaś, jak poetyczna krzewinka :) 1
Berenika97 Opublikowano 30 Września 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 (edytowane) @Alicja_WysockaBardzo dziękuję! Tak sobie wyobraziłam przemowę Natury do mnie, człowieka. :) Edytowane 30 Września 2025 przez Berenika97 (wyświetl historię edycji) 1
huzarc Opublikowano 30 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 @Berenika97 Twój wiersz czyta się jak głos samej ziemi, jakby przemawiała nie jednostka, ale żywioł. Bardzo podoba mi się odwaga w obrazowaniu – skała, korzenie, burza – to archetypy, które od razu wciągają i sprawiają, że tekst brzmi mocno i prawdziwie. Widać, że to nie jest wiersz o kruchości, ale o sile, zakorzenieniu i ciągłości. 2
andrew Opublikowano 30 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 @Berenika97 @Berenika97 Ślicznie. Cóż za siłą. Pomogłaś jej pokazać się nam. Nie byłaby taka piękna bez nas... Przy okazji zainspirowałaś, pewnie nie tyłko mnie. ... natura jak kobieta przebiera się często spogląda w taflę jeziora robiąc miny chętnie by się głośno zaśmiała lubi jednak ciszę i swój szmer o poranku myśli teraz co ubrać w jesieni niedługo zacznie robić makijaż, będzie kolorowo to jutro dziś jeszcze pobawi się ze słońcem umyje w ciepłym deszczu wiatr susząc ją potarga fryzurę lubi luz w każdej porze roku ma frajdę ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 3
Annna2 Opublikowano 30 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 @Berenika97 ciekawy zabieg- mówienie za Ziemię. COP- 27 nie daje zbytnio nadziei, potrzeba obniżyć temperaturę naszej planety ok 2 st, a ciągle rośnie Słabnie Golfsztrom- odpowiedzialny za klimat w naszej części Europy. Chciałabym by przetrwała. 1
Marek.zak1 Opublikowano 30 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 Głos i siła natury w oryginalnym wierszu. Natura, Ziemia przetrwają, ale w jakim stanie, tego nie wiemy. Pozdrawiam M 1
Kwiatuszek Opublikowano 30 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 @Berenika97 Ciekawie napisane:-) Pozdrawiam serdecznie! 1
Nata_Kruk Opublikowano 30 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 (edytowane) Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. @Berenika97... przepiękne wejście i można.. dwojako sobie myśl w głowie utkać. Ale to o naturze i te słowa także bardzo pasują, jak i pozostałe strofki. Ty ją znasz... czujesz... i wiesz, że z nią nie ma żartów, a jednocześnie czerpiesz z niej i to bardzo dużo, co oddaje ten wiersz. Żyjmy w zgodzie z Panią.. Ziemi - Naturą. Edytowane 30 Września 2025 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji) 1
Jacek_Suchowicz Opublikowano 30 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 jesteś naturą stworzoną dla nas ekosystemem w czasach dzisiejszych i swoją wartość już poznałaś ten ponoć sapiens coś ci chce spieprzyć a ty pracujesz stale naprawiasz odtwarzasz stada ławice mnożysz rozsiewasz lasy suszysz nawadniasz obieg materii cały czas krąży ... jak się rozpiszę to w osobnym wierszu dzięki :))) 1
Berenika97 Opublikowano 30 Września 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 @huzarcBo właśnie taka jest Natura! Silniejsza niż myślimy. Bardzo dziękuję! :) @andrewPięknie napisałeś! Bardzo dziękuję! Ale natura Natura jest też jak górski łańcuch, milczy i rośnie, przestawia rzeki. Jej oddech to wichry, jej krok to lawiny, w oczach ma piorun, który nie zna wahania. Człowiek stawia mosty, a ona kładzie mgłę. Człowiek wznosi mury, a ona niesie czas. Nie trzeba jej lustra, by wiedzieć, że trwa. Ona jest siłą, co nigdy nie pyta. Niezwykła z niej kobieta. ! Piękna i groźna, uwodzi i niszczy. :)
Migrena Opublikowano 30 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 @Berenika97 Bereniko. Zachwyciłaś mnie ! Twój utwór to nie jest wiersz. To jest tektonika. Brzmi w nim waga Skały i żar Diamentu, który pulsuje życiem. Głos, który sięga głębiej niż lęki i pragnienia, trafiając do samego rdzenia. Absolutna definicja trwania jako wiecznego początku. Prawdziwa poezja korzeni i burzy. Fantastycznie napisane - dziękuję ! 1
Berenika97 Opublikowano 30 Września 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 @Annna2Bardzo dziękuję! Natura postrzegana jako wszechświat na pewno przetrawa. Gorzej jest z człowiekiem. Czytałam ostatnio artykuł o tym, co się dzieje teraz na obszarze skażonym przez katastrofę w Czarnobylu. Pozwolę sobie zacytować: "Od katastrofy minęło 38 lat, a Strefa Zamknięta, opuszczona przez ludzi, została całkowicie ''przejęta'' przez naturę. Pomimo wysokiego poziomu promieniowania na niektórych terenach, przyroda odrodziła się w niezwykłym tempie, tworząc jeden z największych rezerwatów przyrody w Europie, który stał się przedmiotem badań naukowych. Interesujące jest to, że brak ludzkiej obecności na tutejszych obszarach spowodował znaczny wzrost liczby zwierząt. Przetrwały także gatunki, które w innych miejscach nie radzą sobie tak dobrze. Promieniowanie nie powstrzymało dzikich zwierząt przed osiedlaniem się i rozmnażaniem." Ale inną sprawą są zmiany genetyczne występujące u zwierząt. Pozdrawiam. @Marek.zak1Dziękuję za komentarz! To prawda, że nie wiemy. Czytałam zagrożenia chemiczne, które podałeś w innym poście - wiem, że są ogromne. Ale one szybciej wykończą ludzkość niż naturę. Same badania nad antybiotykami to potwiedzają - jak bakterie się szybko uodporniają. A też natura. :) @KwiatuszekBardzo dziękuję! Cieszę się, że się spodobało. :) @Nata_KrukDokładnie tak, żyjmy w zgodzie! Ale czy decydenci się o to troszczą? Wiemy, jak jest. Politycy wszelkiej maści uważają, że są nieśmiertelni i takie sprawy jak ochrona naszej planety istnieje tylko wówczas, gdy daje im to wymierne korzyści. I tylko jako propaganda. :( Bardzo dziękuję! @Jacek_SuchowiczBardzo dziękuję! Piękny komentarz, śliczny wiersz. Dziękuję jeszcze raz! @Migrena"Tektonika" - zabieram to określenie i chowam głęboko w sercu! Dziękuję za te niezwykłe słowa. To takie komentarze sprawiają, że wierzę w magię komunikacji przez poezję. Nie wiem, czy zasługuję na tak piękne słowa, ale przyjmuję je z wdzięcznością. Dziękuję, że tak głęboko czytasz i czujesz. :) 1
Waldemar_Talar_Talar Opublikowano 30 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 Witaj - Nie jestem echem — jestem wibracją ziemi, wstrząsem, który rozsadza ciszę. - mądry fragment - jesteśmy po prostu sobą żyjemy na tej pięknej ziemi - wiersz czysty prawdziwy - Pzdr.serdecznie. 1
viola arvensis Opublikowano 30 Września 2025 Zgłoś Opublikowano 30 Września 2025 @Berenika97 ach te Twoje personifikacje! Wychodzi Ci to niezwykle ciekawie Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. 1
lena2_ Opublikowano 1 Października 2025 Zgłoś Opublikowano 1 Października 2025 Piękny, mądry wiersz:) jestem zachwycona:):) 1
Berenika97 Opublikowano 1 Października 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 1 Października 2025 @Waldemar_Talar_TalarBardzo dziękuję, mądrze napisałeś! Pozdrawiam. @viola arvensisBardzo dziękuję! Ostatnio coś mnie tak nachodzi. :) Pozdrawiam. :) @lena2_Bardzo dziękuję! Czuję się zaszczycona i wzruszona Twoim pięknym komentarzem. :) 1
Robert Witold Gorzkowski Opublikowano 2 Października 2025 Zgłoś Opublikowano 2 Października 2025 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Jakież to demoniczne a zarazem boskie. Jak unosisz nasze dusze ku niebu by z lubością strącić je w przepaść. Napawać się tym widokiem i wypowiadać słowa bluźniercze a zarazem chwalebne boskie rozważania nad ulotnością, nad naszą egzystencją. To tak jakbym czytał esencję z Marcina Majewskiego lub Alberta Gorzkowskiego. 1
Berenika97 Opublikowano 2 Października 2025 Autor Zgłoś Opublikowano 2 Października 2025 @Robert Witold GorzkowskiBardzo dziękuję za tak niezwykły komentarz. Właśnie poznałam profesora Alberta Gorzkowskiego, czyli szacownego członka rodziny. Rozumiem, skąd to również Twoje zamiłowanie do literatury. :) Pozdrawiam.
Leszczym Opublikowano 2 Października 2025 Zgłoś Opublikowano 2 Października 2025 @Berenika97 No prawie jak tekst Kory Jackowskiej :)) 1
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się