Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Christine

Użytkownicy
  • Postów

    696
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

Treść opublikowana przez Christine

  1. @Simon Tracy To jakby liryczna medytacja napisana głosem kogoś, kto przeżył coś trudnego (chorobę? depresję? życiowy kryzys?) i odrodził się na nowo. Mistrzowskie pióro!
  2. @Berenika97 Zaskoczona jestem puentą! Świetny tekst , a już nastawiłam się na coś zupełnie innego. :)))
  3. Christine

    Upał

    @Berenika97 Fajnie napisałaś -nasze Słoneczko bardzo gwiazdorzy, monopolizuje niebo i meteorologię. :)
  4. @Berenika97 Poruszajcy wiersz o toksycznym związku - jest ofiara , oprawca i bardzo dobrze ukazany mechanizm.
  5. @Simon Tracy Fantastyczny horror! Teraz zastanawiam się, czy nie usunąć pluszaków z pokoju córki. :)))
  6. @Simon Tracy Genialnie połączyłeś cybernetyczne wyobcowania z niemalże lovecraftowską grozą. Ten przeskok od biologicznej zupy chaosu do prehistorycznej jaskini robi niesamowite wrażenie. Świetne!
  7. @Simon Tracy Fascynuje mnie to, jak potrafisz odnaleźć estetykę w gniciu i rozpadzie. Zamiast uciekać przed tym mrokiem, wchodzisz w niego z pełną świadomością. Bardzo mocny tekst. Poruszający zapis rozdarcia między miłością do kogoś, kto kocha słońce, a własnym, wewnętrznym listopadem.
  8. @Simon Tracy Absolutne ciarki przy końcówce. Moment, w którym pijany „heros” tuli dziecko i mówi o jego ojcu, totalnie mnie rozbroił. Ta opowieść ma w sobie niesamowity magnetyzm.
  9. @Simon Tracy Mistrzowsko napisany tekst. Scena w pokoju przeraża swoim realizmem, a wędrówka pod „Olimp' po prostu łamie serce. Bardzo sugestywne. Świetny tekst!
  10. @Simon Tracy Wstrząsający i niesamowicie plastyczny tekst. Zestawienie brudnej, wręcz bestialskiej rzeczywistości z dziecięcą wyobraźnią, która na gruzach codzienności tworzy własny „Olimp”, ogromnie chwyta za serce. Wzruszający tekst!
  11. @Alicja_Wysocka Czysta poezja. Udało Ci się ubrać w słowa to, co nieuchwytne. Puenta jest po prostu zachwycająca. :)))
  12. @Alicja_Wysocka Niezwykle klimatyczny utwór. Ma w sobie mnóstwo uniwersalnej prawdy o tym, jak bezbronni bywamy wobec własnych emocji. Piękne!
  13. @Alicja_Wysocka A jestem urzeczona Twoim subtelnym wierszem. :) Uroczy! Pozdrawiam.
  14. @Łukasz Jurczyk Bardzo mocny obraz tego, jak strach i ambicja potrafią oddzielić ludzi bardziej niż rzeczywiste przeszkody i zrodzić tyrana. Krew starych druhów, Król wydaje srogi sąd. Strach oplótł obóz.
  15. @Łukasz Jurczyk To świetne studium psychologiczne żołnierza, który dostrzega, że "wielkie podboje" to w rzeczywistości niekończący się marsz napędzany pychą jednostek.
  16. @Łukasz Jurczyk Otrzymujemy tu chłodną analizę psychologii zdobywcy, odartą z wzniosłości, a skupioną na egzystencjalnej pustce. Zdobył cały świat, lecz pan całej przestrzeni nie ma gdzie spocząć.
  17. @Łukasz Jurczyk Wielka historia z bliska śmierdzi krwią, pyłem i błotem, a piękne gesty władców to najczęściej wyrachowana polityka. Zgasła potęga, kurz nie pamięta imion, wiatr zawiewa ślad.
  18. @Berenika97 Podoba mi się Twoja fraszka,aż dziwne, że wzbudziła aż tyle emocji. Rzeczywiście - ideologie zawsze służyły władzy i co za nią idzie - bogaceniu się tych, którzy je "realizowali".
  19. @Berenika97 No i to jest właśnie miasto. Właśnie w nim marzenia tak szybko przerastają. Urzekły mnie te "ryby głębinowe" . Spodobał mi się ten surrealizm z manekinami - super!
  20. @Berenika97 Bardzo fajny jest tytuł- anagram imienia i nazwiska,oznaczający malarza jako chciwego na pieniądze. Czytałam kiedyś o jego życiu i dużym prawdopodobieństwie , że udawał szalonego aby mieć dobrą reklamę, a przy tym zysk. I właśnie też to w wierszu poruszyłaś. :) Super tekst! Pozdrawiam. :)
  21. @Berenika97 Zabawna fraszka. Super mąż - wszechstronnie uzdolniony. :)))
  22. @Berenika97 Świetna lekcja historii! Bez patosu, bez polityki i oceniania - bardzo dobrze się czyta, wzruszający wiersz!
  23. @Berenika97 Bardzo lubię właśnie takie wiersze,przemawiają do mnie bardzo. Wywołują refleksję. Pamiętam, że bardzo podobał mi się Twój wiersz "Luiza" , to jakby druga jej odsłona - fajnie, jakby była to seria o niej. Również ten bardzo mi się podoba.
  24. @Migrena To wiersz niezwykle oryginalny w swoim słownictwie, unikając banału, ukazujesz intymność jako siłę potężną, miażdżącą i ostatecznie - transformującą podmiot w pustą przestrzeń. Świetny!
  25. @Migrena Niesamowity wiersz! Ta metafora bliskości jako "rozszczelnienia" i wpadania w siebie bez dna bardzo mocno oddziałuje . Fascynuje mnie tu język fizjologii użyty do opisu metafizycznego lęku. Piękne, choć niepokojące studium zatracenia się w drugiej osobie.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...