Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Christine

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    640

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Christine

  1. Christine
    @Alicja_Wysocka Cudne jest Twoje pisanie! Takie lekkie i z humorem, i z pomysłem. :))) Prawdziwa z Ciebie Poetka! Przywróciłaś mi wiarę z rymowane wiersze. :)))))
  2. Christine
    @Berenika97 Piękny,subtelny wiersz o miłości, powolnym się zbliżaniu, o zaufaniu. Romantyczny i działa na wyobraźnie. To połączenie w "jedno istnienie" to jak stworzenie człowieka, albowiem pełny człowiek to kobieta i mężczyzna razem,połączeni miłością.
  3. Christine
    @Berenika97 Bardzo poruszający wiersz, przeczytałam komentarze i wiem, że chodzi o uzależnienia. I masz rację- człowiek,walczący o siebie, walczący z nałogiem wykonuje różne rzeczy, ucieka lub się pogrąża w inny rodzaj uzależnienia. Bardzo pięknie to przedstawiłaś!
  4. Christine
    @Berenika97 Dobre! Ale jak tu znosić ciuchy, jak partner często kupuje nowe. :))) No i muszę to znosić- jego zakupoholizm i swoje ubrania. Pozdrawiam.
  5. Christine
    @Berenika97 Bardzo mi się podoba - można tu tworzyć różne odniesienia. Mnie skojarzyło się z młodą emigracją. Pozdrawiam - inspirujący tekst, jak aforyzm.
  6. Christine
    @Łukasz Jurczyk Najbardziej brutalna i okrutna historia zostawia ślady nie w kronikach ale w "piachu" i w sumieniach tych, którzy musieli w tym uczestniczyć. Pozdrawiam i będę czekać na następny fragment - niezwykły poemat! Król chciał usłyszeć skargę, by poczuć się bogiem. Dostał tylko chrzęst piachu.
  7. Christine
    @Łukasz Jurczyk Wiersz jest wstrząsającym zapisem tego, jak wojna "rozrywa" ludzką psychikę. To opowieść o klęsce człowieka jako istoty etycznej. Bardzo przejmujący! Ale przecież piszesz o podbojach - więc raczej każdy fragment taki będzie. Świetny, refleksyjny - jak każdy fragment.
  8. Christine
    @Łukasz Jurczyk Narrator obsługuje katapultę, ale tytuł sugeruje, że chodzi o coś więcej niż rzemiosło oblężnicze - o psychologię człowieka wypełnionego przemocą. To centrum etyczne całego wiersza. Rozkaz jest niepełny, więc narrator wypełnia go własną, zbrodniczą decyzją. Naprawdę świetny poemat!
  9. Christine
    @Berenika97 Śliczne, delikatne. Pewnie tak co miesiąc?
  10. Christine
    @Berenika97 W punkt!!!! To ja mam na co dzień! Masakra! :))))
  11. Christine
    @Berenika97 Śliczny! A ile możliwości ma! :))) Też skojarzyłam sobie z pewną relacją!
  12. Christine
    @Simon Tracy Niezwykły tekst - jak to u Ciebie! Czuć tu kurz drogi, ciężar lat i człowieka, który przestał udawać, że mu zależy. Dialog z pastorem - świetny! To naprawdę kawał bardzo dobrej prozy poetyckiej!
  13. Christine
    @Simon Tracy Ta przemiana na końcu to nie metafora, to wyrok. Piękne i bolesne jednocześnie. Zauroczyłam się tym tekstem.
  14. Christine
    @Simon Tracy Napisałeś, że nie masz talentu. :) To najpiękniejsze kłamstwo, jakie dziś przeczytałam.: ))))
  15. Christine
    @Łukasz Jurczyk To świetny fragment o ludziach, którzy wiedzą, że przegrają, ale ich honor i "bogowie z pyłu' nie pozwolą im uciec. Miedź lśni za morzem. Słowa za małe na strach. Twierdza z piasku runie.
  16. Christine
    @Łukasz Jurczyk Czytam piękny, cichy i mroczny epilog wojny. Przypomina, że ludzie biorący udział w tej krwawej i okrutnej kampanii nie różnili się od nas. Rano zostanie po nich tylko zimny popiół i zapach obcej wojny.
  17. Christine
    @Alicja_Wysocka Piękny i pomysłowy wiersz. Krótka była ta miłość. :( Ale chyba miłość nie nadaje się na afisz.
  18. Christine
    @Alicja_Wysocka Powiem krótko - śliczne! :)
  19. Christine
    @Alicja_Wysocka Alicjo,potrafisz rozśmieszyć i wprawić w smutek jednocześnie i to w jednym nie za długim wierszu. Czarodziejka! Ale niech żałuje chłopak - gotowa byłaś przecież stracić coś niecoś. :)))
  20. Christine
    @Simon Tracy Niektórzy szukają w świątyniach ukojenia, inni znajdują tam swoje prawdziwe oblicze. Połączenie Księżyca i Słońca w jednym imieniu sugeruje istotę kompletną. Bardzo intrygujący tekst!
  21. Christine
    @Simon Tracy Bardzo mi się podoba! Świetny jest ten moment, jak bohaterka w oknie wcina się w nudny wykład i przejmuje narrację. Prawdziwa sztuka nie czeka na pozwolenie - po prostu jest! :)
  22. Christine
    @Berenika97 Bardzo lubię Twoje wiersze, zmieniają nastrój, formę, klimat - są tak pięknie zróżnicowane. Nie są nudne. Przed chwilą przeczytałam wzruszający wiersz o pamięci historycznej a teraz zabierasz mnie w gotyckie klimaty. I to jakie! Świetny wiersz!
  23. Christine
    @Berenika97 Dobrze, że tak pięknie pamiętasz o naszej tragicznej historii. Bez patosu i tak wzruszająco. Teraz tylko takie słowa mogą trafić do młodych ludzi.
  24. Christine
    @Berenika97 Wzruszający i piękny wiersz. Pozdrawiam.
  25. Christine
    @Berenika97 Piękne zakończenie opowiadania, dziewczynka ma świetne oparcie w najbliższych, ich zrozumienie i na pewno wyrośnie na wartościowego człowieka, bez kompleksów i bez traumy z dzieciństwa. Budująca historia.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...