Christine

@Berenika97 Poznałam w pracy człowieka uzależnionego od sieci. Jak zabrano mu do niej dostęp, chciał odebrać sobie życie. Twój wiersz dotyka tego problemu, bo również jest to jeden z powodu rozpadu więzi międzyludzkich. Bardzo dobry tekst! Pozdrawiam.

@Berenika97 Ciekawe, kto chciałby żyć w takim świecie. :))) Na pytanie, jak wyglądam, otrzymać odpowiedź- fatalnie. :) Ale fraszka fajna - nawet w świecie bez kłamstw tak bym ją oceniła. :)

@Alicja_Wysocka Ten wiersz tak pasuje do Ciebie, jak do nikogo innego. :) Delikatność królewny na groszku - to właśnie Ty. Śliczny powrót do dzieciństwa. :)

@Migrena Ależ podoba mi się ten wiersz! Tu jest świetnie zbudowane napięcie między przestrzeni publicznej a nagłą, niemal drapieżną intymnością. Rytm pociągu („koła, koła, koła”) dobrze wzmacnia puls tekstu, a kulminacja – obraz dwóch płomieni w tłumie – trafnie pokazuje moment, w którym instynkt nie liczy się z niczym. :) Genialny!

@Migrena Niesamowity wiersz! Miasto jako organizmu - kable, rury, szyby windy tworzą niemal anatomiczną strukturę, w której ciało ludzkie nagle odzyskuje swój pierwotny język.Winda staje się tu miejscem w której na chwilę pęka porządek miasta i dochodzi do głosu coś starszego niż kultura. Super!

@Whisper of loves rain Czytam i już wiem, że ten wiersz mówi o nas wszystkich, w tych momentach gdy wygoda wygrywa z obecnością. To ważny tekst. Pozdrawiam.

@Berenika97 Lubisz teksty oniryczne,są takie tajemnicze,wieloznaczne. Ten wiersz jest piękny, rozbudza wyobraźnię. Można iść w różnych kierunkach. :)

@Berenika97 Może dlatego powstały senniki? Coś w tym jest, do tej pory sen - obrazy wytwarzane przez mózg nie są jednoznacznie wytłumaczalne. :)

@Berenika97 Urocza miniaturka! :)

@Łukasz Jurczyk Fantastyczny tekst! "Bogowie kochają za bardzo"- słyszałam,że tak kiedyś mówiono jeszcze w czasach naszych babć. Przynajmniej w moich stronach. :) Świetnie ukazałeś obu królów - niebo dla nich było za małe. Bardzo się cieszę, że mogę z Tobą podróżować w te czasy.:) Pozdrawiam.

@Łukasz Jurczyk Z tej części dowiedziałam się o epizodzie wojennym, o którym nie miałam pojęcia. No i się jeszcze dowiem.:) A poza tym, dużo filozofii i przemyśleń. Jak zwykle świetny tekst. Pozdrawiam. :)

@A.Between Ale też można nie doczekać (się). :)))))))) Pozdrawiam. Dużo zdrowia i jak najdłuższego życia życzę z całego serca wszystkim poetkom i poetom.:))))

@Alicja_Wysocka Czerwiec jako kochanek przynoszący "zamgliszczone oczy" i całujący stopy dróżce - to personifikacja na najwyższym poziomie. Cały wiersz pachnie latem, makami, ciszą. A ten finał - "na pewno ze sobą razem spać chodzili" - ma w sobie taką pewność i niewinność jednocześnie. Piękny wiersz. :)

@Simon Tracy Język balansuje między gotykiem a erotyką, budując atmosferę dekadencji rodem z Poego czy Lovecrafta. Trochę znam obu panów - więc stwierdzam, że naprawdę niezły tekst.

@Simon Tracy Rzadko spotyka się tak konsekwentnie antyromantyczną deklarację miłości. Odrzucenie serca, siły, języka romantyków - a potem to nieoczekiwane -"schwycę w ramiona i podrzucę w niebiosa". Czyli to miłość oczyszczona z kłamstw, miłość dwojga ludzi, którzy widzą świat takim, jakim jest- cuchnącym, gnijącym, przemijalnym. I w tej świadomości znajdują bliskość głębszą niż wszystkie słodkie słowa. Okropne i fascynujące.:)

@Berenika97 Ależ sympatyczne i ciepłe! :) Aż czuje się tę wiosnę. ;)

@Berenika97 Mocny, wieloznaczny wiersz. Ja nie będę filozofować - dla mnie to historia człowieka śmiertelnie chorego na raka, pełnego rozpaczy i nienawiści do Stwórcy i świata. A potem - widzę szerszy kontekst tekstu,o którym napisali moi przedmówcy. Świetny!

@Berenika97 Często ,kto posługuje się kłamstwem, rzeczywistość prędzej czy później zostaje ujawniony. Ale nie zawsze, albo taka osoba nie ponosi konsekwencji swoich czynów. Np.Wprowadzając w błąd opinię publiczną. I rzeczywiście - pierwszeństwo możemy dać politykom.

@Berenika97 Bardzo smutny i piękny wiersz. Na końcu dom będzie czekał-może na kogoś bliskiego, który zapomniał o staruszku. Poruszające.

@Berenika97 Świetny pomysł! Przeliczyłam nawet sylaby! :) Ale to tylko odruch. Pasażerowie pociągów muszą na Ciebie uważać. :)

@Łukasz Jurczyk Urzędnik,który musi wybrać kłamstwo przy pełnej świadomości obłudy . Ten sarkazm jest świetny! A propaganda żyje i ma się coraz lepiej. Ciekawa jestem, co będzie dalej.:)

@Łukasz Jurczyk Świetnie się czyta! Bitwa smakowicie podana. Kiedy król ucieka korona waży więcej niż złoto. Staje się balastem.

@A.Between Też nie jestem zwolenniczką fatalizmu. Zgadzam się, że interpretacja to odgadywanie - ale czy to źle? Może właśnie ta przestrzeń między intencją autora a odbiorem czytelnika jest najciekawsza. Tekst przestaje być tylko Twój i staje się czymś większym (lub innym). Czytelnicy zawsze wnoszą coś własnego, nawet jeśli autor myślał o czymś zupełnie innym. To chyba nieuniknione w każdej komunikacji. Czasem samo wyrzucenie czegoś z siebie i pozwolenie, by to żyło własnym życiem w głowach innych, ma sens sam w sobie. Co do pochlebstw - nie zamierzam Ci schlebiać. Jeśli coś mi się nie podoba, powiem. A jeśli się podoba, też powiem. Bez przytakiwania dla świętego spokoju. A może należy czytać tylko utwory poetów umarłych? Przynajmniej nie marudzą, że "źle ich odczytano".

@Berenika97 Bardzo dziękuję! Piękny wiersz :) Pozdrawiam.

@Simon Tracy To widać, piękny tekst napisałeś. Wyobraźnia czytelników działa, i to jak! :) Pozdrawiam.