„Doktor Piotr” to opowiadanie Stefana Żeromskiego, opublikowane w 1895 roku w zbiorze „Opowiadania”. Utwór porusza problem konfliktu moralnego między uczciwością a obowiązkiem wobec rodziny. Główny bohater, Piotr Cedzyna, świeżo upieczony chemik, odkrywa, że jego ojciec, Dominik Cedzyna, finansował jego edukację kosztem obniżania pensji robotnikom w kamieniołomie należącym do dorobkiewicza Teodora Bijakowskiego. Piotr, kierując się poczuciem honoru i sprawiedliwości, postanawia wyjechać do Anglii, aby odpracować dług moralny, co staje się dramatycznym ciosem dla jego ojca. Opowiadanie ukazuje bolesne starcie ideałów młodości z trudną rzeczywistością społeczną oraz krytykę mechanizmów niesprawiedliwości społecznej.