Na Carignano w nocy

Autorem wiersza jest Maria Konopnicka

Jak morze to burzliwe,
Jak zimne niebo to,
Jak wielki ból jest w tej pieśni,
Które te wichry dmą!

Jak ciężkie skrzydło chmury,
Co jutra niesie grom,
Jak w duszy mojej przeklęcie,
Jak pusty jest mój dom!

Nikogo z bożych ptaków
Nie widzę tu, ni tam,
I śpiewam, nie wiem, dla kogo,
I nie wiem, za czym łkam...

I patrzę w sine gwiazdy,
W ossjańskich gwiazdy dum,
I słucham, jak nocy się skarży
Tej fali gorzki szum.

I myślę: Obyż jeden
Z pokrewnych memu ton!

Ot, choćby psa wycie na księżyc,
Choć za umarłych dzwon...

Psy drzemią na łańcuchu,
Zgasł pełni biały kwiat,
A serce pękło we dzwonie
Od wielu, wielu lat!

Nasza witryna korzysta z plików COOKIES („ciasteczka”). Dowiedz się więcej o COOKIES z naszej Polityki Prywatności.
ROZUMIEM