banalnie letnia impresja

[joaxii]

dla A.

mówił popatrz
trawnik wybuchł czerwienią maków
daję ci je wszystkie
stojąc w trawiastym wazonie
nie uschną persefono

mówił popatrz
trzymam się ciebie korzeniami
potem zapadnę się w ciebie jak one
nie kocham nieba
jest zimne i puste gajo

otwierała się ciepłą bruzdą
żyźniąc się miękko w oczekiwaniu
wyciągała liściaste dłonie
żółtym okiem patrzył z wysoka
milczał

a potem
ukradł jej wszystkie ptaki

[Hanna Kilt]

zakochałam się w tym wierszu, zresztą jak w większości pani utworów:)
jest pełen uczuć, kolorów i kobiecości, po prostu "wybucha czerwienią maków", pozdrawiam:)

[joaxii]

Dziękuję, Hanno, zwłaszcza, że nikt inny nie zauważył tego wiersza. Może jest zbyt "tradycyjny", może zbyt "kobiecy". Może zabrakło warsztatu czy umiejętności... Nie wiem, ale jest mój, bo tak czuję.
Pozdrawiam, j.

[Kuba Boryczka]

Mnie się podoba, co się rzadko zdarza, jeśli chodzi o wszelakie sentymenty. Przede wszystkim wydaje się autentyczny, a nie bełkotliwie wydumany, co podkreśla umiejętności Autorki, biorąc pod uwagę, że wiersz pisany jakby w uniesieniu.
Jesień i lato jako on i ona...czy jako stopniowe zamieranie uczucia...końcówka by na to wskazywała, choć z pewnością nie można iść na łatwiznę. A możę na końcu wybucha? Pogubiłem się.:))

Pozdrawiam

[Aneta Paradysz]

Lekki, letni i ciepły obrazek w zgrabnej ramce ... ostatnie dwa wersy wg. mnie zbędne.

Pozdrawiam ciepło – A.

[Dotyk]

To jest wiersz, ktoremu niczego nie można zarzucić.

Piękny. Wspaniale udało Ci się uniknąć sentyntalizmu, o który przecież tak łatwo.
I to zakończenie. Nie wyobrażam sobie, by mogło go nie być.

cmok - Mirka

[joaxii]

Dziękuję wszystkim...
Rzeczywiście, ostatnie dwa wersy wydają się kluczowe, ze względu na wiersz, jak i tytuł.
Iskierko, zawsze będziesz dla mnie Kimś szczególnym. A rzeczy nie zawsze są tym, czym wydają się być. I pamiętaj, że kazdy ma prawo do obrony. Dla mnie zawsze będziesz Iskierką w mroku... I nie osądzaj zbyt pochopnie...
Pozdrawiam, j.

[Joanna_W.]

Impresja impresją, ale z pewnością gra światła i barw.
Kobiecy, fakt.
Szukając banału, znalazłam lato.

A.

[Marek Wieczorny]

Pani Joaxii!
Każdy Pani wiersz przeczytany przeze mnie to nowe odkrycie. Ten też. Gratuluję!
Serdecznie pozdrawiam
Marek Wieczorny

[agnieszka puczynska]

troszkę ta anafora wydaje mi się zbędna, ale nie mam monopolu na rację absolutną; gdzieś też w poincie wiersza chyba bym coś wywaliła:)
poza tym ciepły, sympatyczny klimat, bardzo fajna metafora w ostatniej strofie, z przyjemnością przeczytałam; pozdrawiam równie ciepło, aga

[Małgorzata Nasierowska]

Bardzo ładny. Harmonijny. Jest klimat, są obrazy, jest opowieść. Ostatnią strofą mówisz najwięcej. Tak właśnie lubię . Proszę o więcej i dziękuję.

[Jana Niechciał]

"a potem
ukradł jej wszystkie ptaki"
Pięknie.
Pozdrawiam

[Agnes]

ach te obietnice, my kobiety bardzo je lubimy, gorzej gdy okazują się puste...
wiersz bardzo subtelny, lubię taki styl, więc na pewno wróce tu nie raz...

Pozdrawiam

Agnes

[Grzegorz Lipski]

bardzo mnie ten utwór urzekł łącznie z tytułem, temat zgodzę się - banalny, ale ta impresja - klasa!
gratuluję i dziękuję

Grzegorz

[Malena Lebrun]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zgadzam się z tym ten moement jest najlepszy w wierszu

cały utwór bardzo mnie ujął, jest delikatnie - kobiecy, prawdziwie ulotna impresja, wypełniona kolorami

[Catalina Acosta]

Pani Joaxii,

Czytam wiersz po raz trzeci. Wciąż znajduję coś nowego.
Podobają mi się wplecione wątki mitologiczne.
A najbardziej - skradzione ptaki. (Czytam to jako skardzioną wolność).

Cmok,
Catalina

[Krystyna Nawrocka]

nie opiniuje często wierszy ponieważ każdy kto pisze ma swoje spostrzerzenia na świat /są wiersze które mi się podobają i te które omijam /ale ten jest super podoba mi się
pozdowienia z ZG
krystyna