Ni ma

[Cecherz]

na tym łańcuchu zardzewiał pies
pamiętam jego budę- zgniły szafot
leżały kości zeżarte
kosa z uśmieszkiem szczała na
płot wydęty z gwoździem
wisi słomiany kapelusz do krwi
kiszą się ogórki zimą w sen
białe nietoperze

nóż szkli księżyc- kolacja
za oknem niebieskich makatek
pod stogami dom i zdechły
paszkwil bór obora.

[H.Lecter]

leżały kości zeżarte ----------jak zeżarte, to nie miało co leżeć

kosa z uśmieszkiem szczała ---------- nieco tandetne

Ogólne wrażenie jednak dobre.
Wiersz wyrazisty, gęsty, " ni ma " - szorstkie, oszczędne ale i podskórnie ciepłe.
Po poprawkach - na tak.

[Marek_Stasiuk]

na tym łańcuchu zardzewiał pies


zacząłeś stante pede
później tłoczno
rozprostuj ten wiersz
by zyskał więcej wyrazistej treści


zatrzymał mnie, ale niekoniecznie zasmyrał moje wnętrze


szacun

[egzegeta]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

niby tak,
ale na polach znaleźć można wybielone kości zrzeszotowiałe,
nadgryzione przez niewidzialny lecz namacalny ząb
i tu chyba o takie idzie

[Wiktor_Bukowski]

ee
za dużo tego masz w za mało do jedzenia

[Trycjusz Rak]

Nie wiem, ale widzę, że użytkownicy z uporem maniaka cały czas stosują epitety, metafory do opisu "krajobrazu?" Ale przecież to nie wszystko, to nie do końca oto chodzi! Wiersz musi mieć jakąś treść. Czy tu chodzi o śmierć psa? O czym to jest?
Pozdrawiam

[BARBARA_JANAS]

na tym łańcuchu zardzewiał pies

kiszą się ogórki zimą w sen
białe nietoperze

kolacja
za oknem niebieskich makatek
pod stogami dom
bór obora.


Z tymi fragmentami bym powalczyła, reszta do kosza. Pozdrawiam

[BARBARA_JANAS]

na tym łańcuchu zardzewiał pies

kiszą się ogórki zimą w sen
białe nietoperze

kolacja
za oknem niebieskich makatek
pod stogami dom
bór obora.


Z tymi fragmentami bym powalczyła, reszta do kosza. Pozdrawiam

[kasiaballou]

To jest o umieraniu z przywiązania; chyba...
Nie mam zdania
pozdrawiam
kasia

[paper_doll]

Wydaje mi się, że zastosowanie inwersji w leżały kości zeżarte niekoniecznie sprawdza się w tym dosyć jednostronnym i właściwie całkiem prostym tekście. Tu płot wydęty z gwoździem podobnie. Właściwie analizując cały tekst jest on przesycony szykiem przestawnym, który moim zdaniem służy stylizacji. A w tym tekście takowej być nie powinno. Bo to dosyć bezpośredni, drastyczny wydźwięk, po co mu patos? Fajna druga strofa.

p.

[Oxyvia]

Szyk przestawny to nie tylko patos, ale także archaizacja, która tutaj ma sens, bo jest to w moim odczuciu wiersz o umieraniu dawnej wsi. Obraz w wierszu jest przejmujący: opuszczona chata, obora, stogi, a na podwórzu buda i przywiązany do niej, zdechły pies, a właściwie już tylko jego kości, które w pamięci Peela mieszają się z kośćmi nadżartymi niegdyś przez tegoż psa. Trup porzuconego zwierzęcia jest tu symbolem porzucania rodzinnych gospodarstw i wszystkiego, co w nich żyło.
Bardzo mi się podoba ten wiersz.

[HAYQ]

przenicowany wiatrem i słońcem krajobraz z życia, jakby opowiedziany przez świadka wydarzeń. Ducha wsi składającego zeznanie na wizji lokalnej.
Podoba mi się takie pisanie. Świetny klimat.
Pozdrawiam.

[Wiktor_Bukowski]

do wsi do wsi to mało wspólnego, jakiejś wypaczonej chyba tej teraz

[paper_doll]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to się zgadza i mówiąc o stylizowaniu m.in. tę archaizację miałam na myśli



To Twoje zdanie. Ja uważam, że inwersje są nieuzasadnione. Wieś dzisiejsza mimo wszystko nie różni się tak bardzo, a surowy klimat wiersza utworzony bez pomocy takich zabiegów jak szyk przestawny właśnie - moim zdaniem - wywołałby w czytelniku większą niemoc, większy żal.

p.

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

sama poezja : szczała, paszkwil obora
co to ma być manifestacja słowa? oj, Biedny Herbert w grobie się przewraca
ahoj

[Cecherz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to nie mój wiersz ;)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Każda z nas ma prawo do własnego zdania i odczuć. Autor także. Mnie się bardziej podoba ze stylem lekko archaicznym. Zdecydowanie bardziej.
A wieś obecna niesłychanie różni się od tej sprzed 40-tu lat. Tamta umiera, porzucona, rdzewieje. Dosłownie i w przenośni. Strasznie to żałosne widoki.

[basia gowska]

wstrząsający ten obrazek
Twymi metaforami ostry że boli
a ile wciąż takich piesków rdzewieje po wsiach
na łańcuchach
na szafotach

dobre, wrażliwe, mięsiste pisanie
pozdraaa

[paper_doll]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Każda z nas ma prawo do własnego zdania i odczuć. Autor także. Mnie się bardziej podoba ze stylem lekko archaicznym. Zdecydowanie bardziej.
A wieś obecna niesłychanie różni się od tej sprzed 40-tu lat. Tamta umiera, porzucona, rdzewieje. Dosłownie i w przenośni. Strasznie to żałosne widoki.

Oczywiście, że ma prawo. Dlatego pozwoliłam sobie na wyrażenie opinii.

p.

[amerrozzo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Najlepszy Twój wiersz, jaki czytałem. Zaskoczyłeś mnie zupełnie. Ul.