Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

od zawsze wiem że nie wolno
wyrażać się. wiesz co robić.
tylko rób tak żeby nie było
wiersza.
mam odpowiedź
na rady. oddaję na raty
słowo w słowo.

spójrz jak teraz ładnie
wysławiam się. stawiam na
odbiór

Opublikowano

Witam:)
Tak się składa, że Twój wiersz tak jakoś bardzo pasuje - wg mojej interpretacji oczywiście - do mojej obecnej sytuacji. Tak, jakbyś opisał ten fragment drogi, po którym własnie sobie chodzę. Więc nie mam już podejścia obiektywnego:) Mogę za to powiedzieć, że najbardziej podoba mi się fragment od 1 do 20 wersu, łącznie z ciszą... pomiędzy. Pozdrawiam serdecznie.

Opublikowano
Espena Sway: Dobrze, że znalazłaś coś dla siebie, i że odnalazłaś wieloznaczność.

stanislawa zak: Nie do mnie oceniać, czy zrobił mądrze i czy to dobrze. ;) Dzięki za ślad.

Pan Fei: No, szkoda. Ale samo docenienie rzemiosła to już jest coś. Dziękuję za wizytę.

Anna M: Dawno Cię tutaj nie widziałem. Bardzo się cieszę z Twojego odbioru i bardzo Ci dziękuję.


Pozdrawiam wszystkich. // 51
Opublikowano
Alter Net — Bardzo, bardzo fajnie, że wychwyciłaś tę bursowską zbieżność. W jaki sposób, to już nieważne. ;) Niezmiernie mi miło, że tekst się spodobał. Za docenienie rzemiosła również wielkie dzięki. Pozdrawiam Cię, Iza, serdecznie. // fu

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To prawda! Protestanci robią robotę  Zdecydowanie paradoks. Dobrze to odczytałes. Ja sama bym tego lepiej nie zinterpretowała!:)
    • @bazyl_prost U mnie dzisiaj też ładnie :)
    • @Berenika97... @vioara stelelor...  Berenika... mnie też nieraz brakuje słów, żeby dać coś sensownego w wersy, gdy pomysł nieco wariacki. Dobrze zauważyłyście, ten wiersz celowo jest tak napisany, troszkę prowokacyjnie "grzebie składnię" i klasyczną interpunkcję darowałam sobie. Dawno już chciałam wpleść w "coś" oksymorony, homonimy, jakiś pleonazm, no i jest też... masło maślane, jak np. równe połówki... co słyszy się tu i ówdzie na ulicy... Cis, cis-moll..i cztery krzyżyki, żeby potem mieć.. może - morze(m) i.. żadnego. To tak z grubsza.  Wielkie dzięki za te analizy i dostrzeżenie przyczynku dla takiej treści oraz zabawę.. "językowym tworzywem".. Kłaniam się w podzięce i pozdrawiam.    
    • oto jasny dzień nastał dobrze że wszystko poukładane księżyc piękny na niebie niebo prawie bezchmurne i tak jakoś jaśniej zrobiło się w głowie i w niebie załóż kapelusz
    • Powoli uczę się płynąć przez szalone prądy, gorętsze od mojej krwi zimowej; to wcale nie takie trudne, gdy dogaduję się sam ze sobą, uwolniony wreszcie z kropki na końcu zdania, które usiłowało mnie wyrzucić na brzeg.   A jednak ono nadal się pisze, jak ja, w objęciach orkanów, gdy są dla mnie czułe, bo wiedzą że się ich nie lękam. Między jednym a drugim załamaniem fali, dotykają mnie niewyobrażalnie i niosą w strzelisty sen.   Nie schładzaj mi głowy, nie nakładaj gasidła na płomień - ja trzymam ster pewną dłonią. Znam na tym oceanie każde odbicie nieboskłonu, burzliwe i słoneczne. Pamiętam. I odtwarzam na nieugaszonych mapach.   Ty na plaży siedzisz w dni troskliwie pogodne; przesypujesz beztrosko z ręki do ręki piasek, niby ciepły, a jednak obojętny; wypatrujesz pierwszych znaków sztormu - nie wiesz, czy uciec, czy czekać.   Pojawiam się wtedy przy tobie, nasycony, mokry od setek bryz. Odprowadzam cię do domu, w bezpieczny krąg światła, by opowiedzieć tkliwą baśń z pereł i korali. Wieszam na twojej szyi kryształowe wisiorki. Rano przynoszę do łóżka śniadanie i spokój.   Więcej nie potrzebujesz, a ja jestem dokładnie w tym miejscu, w którym chcę być, by oddychać głębią abisalu, całować ognie świętego Elma. I na moim ramieniu jarzy się surowy, miłosny ex libris.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...