PoRzUcOnE SeRcE
-
Ostatnio w Warsztacie
-
brt 29
sytuacja najgorsza
znów piszę słowa
niech zechcą się rymować
niech wpadnie metafora i porównanie by poezja popłynęła a nie tylko szczekanie jak pies na pianie
wścieklizną się pojawie w twoim śnie
będę bał się wody która oczyścić potrafi ciało i krew a przede wszystkim serce i duszę
będę pompował w krwi obiegu gęsta ciemną maź
nie krew bo ubogą w cały tlen
duszę się w twoim śnie
i płuca nie napełniają się w zyciodajną materię czyli (powtórzenie cholera ale inaczej sie nir da) z powietrza (jeszcze nie terwz uciekłem tym słowem ale zaraz padnie co w niedawnym wersie i oto jest juz tuz po nawiasie) tlen
tlen
tlen
tlen
tlen (razy pięć widzisz to rymuje się ze sobą to samo słowo czy off)
potrzebuję oddechu a jedyne co mam to dym z papierosów którym wśród czterech ścian oddycham i oddychałbym wszędzie tym nikotynowym szczęściem
na plaży i w lesie ale tam nie niesie mnie krok
do monopolowego to jo
ale nie dalej
tylko gdy drobne uzbieram wyżebrać się uda na flachę
w kieliszek polane ale to niewystarczająca ilość
leję tani twardy alklhol w szklankę i wlewam w ryło
wuda do ryja
vvdvdoryjv
czarnego skrzydła motyla
zgubiony w pseudonimach
niesiony na skrzydłach
znikam
by zasnąć w sen wieczny jako bezimmirnny
i to moja nagroda
nie do wiary jaki jestem zjebany
i przeklinać mogą niby inteligentni mówią słowa przysłowia ale prawdziwie mądrzy potrafią nie rzucić kurwą w stronę chama ggdy odpierdala bo w sercu mają miłość Pana i idą w jego słowa by na raj w życiu po sądzie ostatnim zapracować
a ja
odchody piekła
robactwo co go diabeł się wyrzeka
utopiony w rynsztoku z fekalii demonów i grzeszników z kotłów
po prostu
po kieliszku w szklance się żale
szczekanie a na pysku kaganiec
zeby niepełne w szczęce i dziurawe
nie obawę a odwagę wykarzesz gdy w twoim śnie będę nawiedzał cię
i eutanazję jak się należy z nabitej srebrem strzelby wymierzysz między oczy i nic nikogo tu nie zaskoczy
wyzionę tedy ducha i uleci w pył rozbita przez grzechy dusza i opuści atmosferę jak nikt mnie nie chce bo zrobiłem co mogłem by trafić w serce i zdradzić zaufanie i kolejną szansę zamienić na te ostatnie wzruszanie ramionami na nie
czyli tak
ja to pies
ja to pies chory na wściekliznę
za późno na ratunek należy ubić podłe złe zwierzę zagrożeniem jestem
oto nke pytam dziś pod koniec dziwnego tekstu kim jestem
bo wiem że dzięki nim (Oni) udało mi się dojść do błędu
obłędu w jakim tkwiłem
sprawdź sobje wielbłada jako metafore w arabskich tekstach
ja nie jestem Nim
demon z piekła mnie opętał
można powiedzieć
ale to nie inne byty kierowały mną a winnego mam siebie
to nie żale
to nie ku chwale
to ku przestrodze dla ciebie żebyś widział dalej
niż ja widziałem
mimo okulara szkiełka tylko czubek własnego nosa dostrzegam
mimo uszu pełnych miodu nje słyszę szeptow innych niz krzyki ego które mi wmawia że jestem okej
o jej
olala
paczeko (fonetycznie z portugalskiego tłumaczy się na wysoko ale w niematerialnym sensie tylko wyniesion jakos tak nie wiem jak ci to wytlumaczyc sputaj w Hiszpanii)
ego
nie niosę światła myślę o sobie
ja jestem światłem
mów mi słońce
mówię o największej gwiezdzie którą znam też na b jak imię i ksywa które nadała mi rodzicielska decyzja i ksywka którą sobie sam potem wymyślam
b b b b b
lubię choć nie wolno mi lubić nic tylko do siebie czuć wstręt i hejt jak nienawiść
czemu nie potrafię się zabić
skoczyć i skończyć
wybrać gałąź i owinąć szyję w pętle i runać niczym nazisci i skończyć jak Hussein tylko w pewności zostawić że napewno winny
zabiję cię
a to ja zasługuje na śmierć
przystaw mi broń do głowy i kurwa mać strzel
niemetaforyczne jak liryczne zabójstwo tylko elektryczne krzesło ku ulgom
hau hau buda i łańcuch i kagancu na pysku a nie mi tu bazyliszku
oto ściana słów które nic nje znacząc cóż skąd miód i mleko i ze srebra zastawa na stole komus kto nie doceni nigdy bo jest matolem
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 38 odpowiedzi
- 925 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 516 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 704 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 897 wyświetleń
-
- 29 odpowiedzi
- 355 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Charismafilos · Opublikowano
@Berenika97 bo miłość jest łagodna i uważna... reszta to skutki uboczne ;) Ponoć miłość sama sobie wystarcza. -
Przez Migrena · Opublikowano
@viola arvensis "Prosty wiersz, prosta sprawa, zero zawiłości- jak to u mnie". to Twoje słowa. a ja je interpretuję tak: poezja to najwyższa forma prostoty. to nie gromadzenie słów, lecz ich staranna selekcja. wielcy poeci posiadają rzadki dar destylacji rzeczywistości . potrafią zamknąć ocean doświadczeń w jednej kropli atramentu. to jest właśnie ta Twoja prostota. jesteś poetką genialną!!! -
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
@jjzielezinski lecz gdy jeden już mam już we łbie bo z imieniem go dostałam jeszcze drugi w moim domu to bym całkiem oszalała Zdrówka! -
Przez Natuskaa · Opublikowano
„… gdy świtu się doczeka, wstąpi w wodę rzeki, cały z krwi się obmyje wszystkich świata części i pojmie, że on stwarza zło, jak długie wieki i pójdzie w dzień swój, dalej zaciskając pięści.” (Stanisław Skoneczny „Zło”, ze zbioru Istnienie) Co ty na to człowieku? Też cały w porywach dotarłeś do rzeki, też krew zmyłeś, wytarłeś się słońcem, też się kwiatów nawąchałeś co przy brzegu stały: całe w najstrojniejszych barwach i kolorach? No co tak…zerkasz? To do mnie takie spojrzenie zdziwione? Coś nie tak pytam? Rozprostuj palce, bo ci się zginają w formy okrągłe. Czy to pięści? Nie potrzeba, nie warto... być produktem domniemań pewnego starego wiersza. Wiesz? Znasz może co było wcześniej? Nie. To ja ci przybliżę. On napisał, że pełne poznanie świata, to między innymi poznanie miłości, „co nie różni się od nienawiści”. I, że człowiek błądzi przez noc. Ma rację, że noc bywa długa, a droga daleka. Droga, którą ostatnio wszyscy zdają się widzieć celem. Celem… ale do rzeki, czy i poza nią? Jeśli rzeka jest tylko częścią drogi, to musiałby być most, ale… na moście nie można wstąpić w rzekę, nie można choćby kostki stopy umoczyć, strupów rozmiękczyć po tej miłości - nienawiści, po tej drodze, po kurzu, po błocie, po jesieni i trwodze i zmęczeniu i... ciemności. Wygląda na to, że trzeba się zamoczyć w tej rzece i tak być powinno. A rzeka silna jest, przebiegła, pełna wirów, wodorostów, tataraków. Taka rzeka może być końcem wszystkiego, co znane było jeszcze wczoraj. Może porwać i unieść o tam daleko… daleko. Gdzieś, gdzie już nikt nie mówi w twoim języku, tym znanym przez ciebie od zawsze, tym w jakim ci śpiewano kołysanki, i na obiad wołano, i uczono modlitwy. I… jak się w tym odnaleźć, czystym co prawda, ale takim… bezbronnym w kontaktach z nowym światem. Popatrz jaki jest morał? Że po kąpieli człowiek zrozumie swoje błędy, zrozumie też, że wiele z nich robi sobie sam, nazywa to złem i naprawdę się postarał, by owo zło powstało. I co z tego? Nauczy się czegoś tym zrozumieniem? Czy może zaciśnie pięści, by być gotowym. Do czego? Tam, gdzie obmyty paraduje, jak iks w równaniu. Tam, gdzie każdy domorosły matematyk zachce sprowadzić go do jednego rozwiązania, do jednego słowa, do jednej płaszczyzny i do jednego zastosowania… tam, właśnie tam jest najwidoczniej dalsza część drogi. Tam gdzie człowieka wypluje rzeka jest świt. A pięści? … wybór należy do ciebie. -
Przez wiedźma · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Podoba mi się bardzo klimat tego wiersza, jest zmysłowy i działa na wyobraźnię. Pozdrawiam serdecznie.
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się