W Weronie...

[Poet Ka]

 

W  Weronie...

 

stoi dom który 

nie jest twoim domem 

balkon który nie jest 

twoim balkonem

nie czeka na 

letnie śpiewy

w poświacie miesiąca

 

byłaś Julią

teraz nie jesteś 

byłaś na balkonie

oko błękitu nie było łagodne 

a w kawie nie było Norwida 

stał dom - dom pobielany

bo dwór to nie był 

 

ani gościniec 

ani droga do Werony

jesteś Julią 

w negatywie 

bo kochasz na stałe

i wciąż jeszcze żyjesz 

serce - piosnka Norwida

 

Edytowane Wtorek o 22:17 przez Poet Ka
interpunkcja (wyświetl historię edycji)

[wiedźma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cudownie. Sam tytuł już mnie zachwycił. Uwielbiam Norwida. 

Sama pisząc " Twarze w maskach" i  " Bezimienny"  pożyczyłam tytuły właśnie od Norwida.  

Niesamowita inspiracja.  Intryguje mnie tutaj Julia, która kocha na stałe i jest żywa. Odbieram to w ten sposób, że miłość nie zawsze wymaga poświęceń. Cicha, spokojna i stateczna, bez publiczności  także jest piękna. " Jesteś Julią w negatywie " znaczy dla mnie, iż każda kobieta jest w stanie kochać.

Genialne.  

Edytowane wczoraj o 05:53 przez wiedźma (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@wiedźma

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Migrena]

@Poet Ka

 

nie ma już balkonu - jest pamięć po geście

nie ma Werony - jest miejsce, w którym miłosć przestaje być rolą
i zaczyna  być wyborem.

być Julią w negatywie to ocalić uczucie z widowiska
i pozwolić mu trwać bez oklaskow .

bo najczystsza miłosć nie potrzebuje tragedii
żeby być ostateczna

 

 

tak Twój wiersz odbieram.

 

miłego:)

[andrew]

@Poet Ka

...

myśli lubią błądzić

szukać miłe wczoraj

ale tak naprawdę

to tęsknią za jutrem

a ono czeka

jest cierpliwe

zmienia makijaż

codziennie

kiedyś ... popłynie

wartkim nurtem 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Aleksander Hoorn]

@Poet Ka

Świetny.

W intertekstualnej oprawie Julia nabiera cech symboliczno-archetypowych.

Jest miłością - ideą, podczas gdy miłości jednostkowe (także literackie ich przedstawienia) stają się poszczególnymi realizacjami tej idei.

Podczas, gdy realizacje mają swoje życiowe cykle, matryca pozostaje wieczna oraz stabilna, w formie wzorca oraz - na co wskazuje nawiązanie do Norwida (wg mnie) - potencjału.

 

AH

 

[violetta]

Zawsze chciałam być taką Julią, jeszcze pewnie mogę:)

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Bycie Julią w negatywie to w gruncie rzeczy bardzo pozytywne - przynajmniej miłość ma szansę na dłuższe trwanie.

I choć piszesz, że w kawie zabrakło Norwida, to zaserwowałaś nam za to kawał świetnej, własnej poezji!

Zdecydowanie wolę taki od-Norwidowany, trzeźwy realizm, w którym można kochać na stałe, zamiast rzucać się z dramatyzmem w przepaść.

 

Zostawiam serce pod wierszem (i to nie tylko jako piosnkę)!

[Poet Ka]

@wiedźma @Migrena @andrew @Aleksander Hoorn @violetta @Berenika97 - dziękuję Wam

@Poezja to życie @Waldemar_Talar_Talar

@Marek.zak1 - dziekuję...

[Łukasz Jurczyk]

@Poet Ka

 

W środku,

gdzie nie patrzy nikt.

Kochać – to jest los.

 

Pozdrawiam

[Poet Ka]

@Łukasz Jurczyk nie wiem, jak wstawić "Nie będę Julią" zespołu Banda i Wanda ,

"W Weronie" w wykonaniu Warskiej.

Nie udało mi się . Jeśli masz czas

i potrafisz, to prześlij.

Bardzo dziękuję za wiersz i polubienie.

[Łukasz Jurczyk]

@Poet Ka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Do tego tu jeszcze nie doszedłem :(

[Alicja_Wysocka]

@Łukasz Jurczyk

 

[violetta]

@Alicja_Wysocka bardzo lubię być nią :)

[Alicja_Wysocka]

@Poet Ka To nie jest opowieść o miłości, tylko o utracie roli, którą kiedyś się w niej grało. „Byłaś Julią / teraz nie jesteś” brzmi jak odjęcie kostiumu, nie tyle odebranie uczucia, co odebranie mitu, który to uczucie miał unosić.

To wiersz o tym, że romantyczne figury nie znikają, one się zużywają. Ale pod spodem zostaje ktoś, kto nadal kocha, tylko już bez sceny i bez balkonu.

[Poet Ka]

@Alicja_Wysocka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Rolek]

@Poet Ka Dałem serduszko bo bardzo lubię Weronę. Julia w negatywię? Julia zawsze pozostanie Julią. Umiera z miłości...

 

[Poet Ka]

@Rolek dziękuję 

[MIROSŁAW C.]

@Poet Ka

Pochodnie nocy już się wypaliły,
I dzień się wspina raźnie na gór szczyty,
Chcąc żyć, iść muszę lub zostając umrzeć.

 

Myślę, że to może być  - po scriptum. 

[Poet Ka]

@MIROSŁAW C. - zostałaby...a wtedy podzieliłaby los tamtej...