Rozwód

[Berenika97]

Mój świat się kruszy, jak ten kubek,

Z którego rano piłem mleko.

Dwie różne drogi, w oczach pustka,

I wspólny dom już tak daleko.

W lewej wciąż trzymam rękę mamy,

W prawej dłoń taty, pełną ciepła.

Jak wybrać między połówkami,

I patrzeć, jak ta całość pęka.

Jestem tu tylko małym drzewem,

Co w waszym chłodzie gubi liście.

Jak złożyć siebie, będąc dzieckiem,

Bezbronnie stojąc na tym wietrze.

 

[obywatel]

To wicher, który mota, bez niego żagiel tylko łomota, opuść żagle żeglarko i płyń od wyspy do wyspy wartko... jeśli się stało lub stanie to tych wysp nie żałuj, że były lądem, bo ziemia ta sama i jest morze, a kurs to każdego kapitana sprawa.
Dlatego, że ciężko, sam to wiem, minie dzień i kolejny, za nimi też kolejne jak strzępki, jak ślad na wodzie, który zabiera złe, a lepsze dni przed tamtymi stawia, nie rzucaj im kotwicy lecz podnieś :)
 

[violetta]

@Berenika97 dla dobra dziecka lepiej się trzymać razem:)

[Poet Ka]

@Berenika97

 

największe smutki 

dźwignęłaś 

w bezpretensjonalną

formę

 

klasycznym wierszem

opatuliłaś

w rymy niewymuszone 

ubrałaś

[Marek.zak1]

Toksyczny, ale związek, dla dobra dziecka, czy lepsze rozstanie, takie pytają zadają sobie tysiące par, a o tym w mediach i nie tylko cała masa przypadków, dyskusji, porad. Na rozpadzie związku, rodziny tracą wszyscy, z wyjątkiem prawników, a trauma rozbitego kubka, ponowne składanie siebie trwa latami. Dobry, poruszający wiersz na ważny, co jest chyba najważniejsze, temat. Pozdrowionka. 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 To jest trudne, dorośli zrobią i tak co chcą, najtrudniejsze jest dla dzieci, szczególnie tych malutkich.

@Berenika97Policzone, poważone, brawo! 

Rośniesz mi w oczach - jak na drożdżach :)

[Migrena]

@Berenika97

 

Nika.

 

piszesz wiersze wspaniałe.

 

nasycone, głębokie.

 

do zamyśleń.

 

moja refleksja:

 

rozpad nigdy nie jest

wydarzeniem między ludźmi tylko wewnątrz tych, którzy nie mają jeszcze języka by go nazwać.

 

pogadam sobie jeszcze z Twoim wierszem.

 

bo warto.

 

jeszcze jak warto:)

 

 

 

[Jacek_Suchowicz]

@Berenika97

 

jakże aktualny z każdym rokiem rozwodzi się więcej par mających dzieci

 

dlaczego nikt o mnie nie myśli

bo krzywdzą - się dali omamić

ja już się dal nich nie liczę

bo ważne co między nogami

 

smutno pozdrawiam

[andrew]

@Berenika97

...

gdy słońce 

za horyzont się skryje 

ciepła wiele ubyje

 

lecz to 

co jest w nas żyje 

przytuli 

miłością okryje

...

Pozdrawiam serdecznie Spokojnego dnia 

[LessLove]

@Berenika97 Każde słowo w tym wierszu poraża smutkiem, ale nie jest w stanie zabić nadziei.

Czy dziecko wybaczy?... Nie powinno. Czy zrozumie? Spróbuje. 

Jego mama będzie nosiła dwie blizny i podwójnie trudno będzie jej wskrzesić w sobie naiwność, siostrę nadziei i miłości,. Ale nie wolno przestać próbować, bo tylko miłość leczy rany miłości - Ona jest jedna i czeka na nich. 

 

To pięknie napisany wiersz, ale nie forma go nam przyniosła.

Pozdrawiam Serdecznie :-)

[Stukacz]

@Berenika97smutny i ładny...

[viola arvensis]

@Berenika97 wiersz bardzo wymowny-  przeszywa na wskroś. Ważne słowa, ułożone w dobitną całość. 

Rozwodnicy powinni czytać go jak mantrę ale czy by dotarło gdy współczesny świat hołduje rozwiązłości i adorowaniu własnego ego- nie wiadomo. 

Taka czy owak, takie utwory powinny być eksponowane na wielkich banerach np. w sądach- ku refleksji.  

 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Przejmująco piszesz dziecięcej bezbronności w obliczu rozpadu świata, jakim jest rozwód rodziców. Metafora kruszącego się kubka po porannym mleku jest świetna w swojej bolesnej prostocie. Mleko to symbol bezpieczeństwa, domu, dziecięcego porządku świata, który nagle, bez ostrzeżenia, rozpada się na ostre odłamki.

 

Liście opadły.

Nagi pęknięty ten pień.

Wicher go smaga.

 

Pozdrawiam