Klucze

[wiedźma]

CZĘŚĆ I – KLUCZE

 

Klucz do ciszy:  

 

Zamykasz usta.  

Słyszysz własny szum.  

On też milczy.

 

Klucz do nudy:  

 

Wtorek bez spektaklu.  

Spacer.  

Wspólne pranie.

 

Klucz do wstydu:  

 

Otwierasz szufladę.  

Blizny.  

Głupie marzenia.  

Własne lęki.  

Rozkładasz,  

pokazujesz.  

Nie milczysz,  

nie kłamiesz.

 

Klucz do złości:  

 

Uśmiechasz się wolniej.  

Mówisz krócej.  

Wychodzisz bez "żegnaj".

 

Klucz do żalu:  

 

Nie chowasz pod dywan.  

Rozmawiasz.

 

Klucz do "nie":  

 

Ścinasz tłumaczenia.  

Mówisz i zostajesz.  

Zostajesz sama ze sobą.

 

Klucz do czasu:  

 

Nie przyspieszasz.  

Chemia to iskra,  

zaufanie to spalanie.

 

Klucz do obcości:  

 

Nie przerabiasz siebie,  

nie przerabiasz go.  

Zostajesz z tym, co obce,  

albo wychodzisz uczciwie.

 

Klucz do przeszłości:  

 

Zamykasz drzwi.  

Bez zaproszenia nie wejdzie.  

To, co twoje, nie puka.

 

Klucz do samotności:  

 

Umiesz być sama.  

Jeśli tak – zostajesz z wyboru.  

Jeśli nie – jesteś zakładniczką.

 

Klucz do śmiechu z siebie:  

 

Śmiejesz się pierwsza.  

Ciosy mijają.

 

Klucz do odejścia:  

 

Leży na wierzchu.  

Nie musisz go użyć.  

Ale wiesz, że jest.

 

Klucz do namiętności:  

 

Nie udajesz pożaru,  

nie dmuchasz w popiół.

 

Klucz do serca:  

 

Na końcu,  

bez wytrycha,  

bez włamu.  

To, co otwarte na siłę, nie kocha.

 

 

 

CZĘŚĆ II – DORABIANE KLUCZE  

 

 

Klucz do ciszy:  

 

Nie mów wszystkiego.  

Odczekaj bez dźwięku.  

Oddychasz?  

To wystarczy.

 

Klucz do nudy:  

 

Zwykły dzień nie jest karą.  

Herbata stygnie. Koc gryzie.  

I to też jest życie.

 

Klucz do wstydu:  

 

Schowaj szufladę.  

Nie kłam przed sobą.  

Reszta poczeka.

 

Klucz do złości:  

 

Powiedz głośno:  

"Jestem wkurzona".  

Nie musisz tego robić dobrze,  

nie musisz od razu wybaczać.

 

Klucz do żalu:  

 

Noś go.  

Nie musisz go rozumieć.  

Mów o tym komu ufasz.

 

Klucz do "nie":  

 

"Potrzebuję czasu".  

To też jest granica.

 

Klucz do czasu:  

 

Nie poganiaj się.

Rany nie goją się na rozkaz.  

Dziś możesz zrobić mniej.

 

Klucz do obcości:  

 

Nie musisz go rozumieć dziś,  

nie musisz rozumieć siebie dziś.  

Zostaw to na jutro.  

Odetchnij.

 

Klucz do przeszłości:  

 

Drzwi skrzypią.  

To normalne.  

Nie otwieraj ich sama.  

Nie musisz.

 

Klucz do samotności:  

 

Jeśli boisz się być sama,  

usiądź z tym strachem.  

On nie gryzie, tylko krzyczy.

 

Klucz do śmiechu z siebie:  

 

Nie wymuszaj.  

Kiedyś wróci.

 

Klucz do odejścia:  

 

Nie musisz wiedzieć, czy to na zawsze.  

Wystarczy, że dziś wybierasz siebie.  

Na dziś to dość.

 

Klucz do namiętności:  

 

Nie podpalaj się na siłę.  

Popiół też potrzebuje czasu.  

Zostaw go.

 

Klucz do serca:  

 

Nie otwieraj go na siłę gdy będzie gotowe samo powie.  

 

 

 

[Marek.zak1]

Ciekawe, oryginalne i błyskotliwe. Poszczególne części do dyskusji, dla mnie najbardziej przemawiają te klucze do namiętności. Pozdrawiam. 

[violetta]

@wiedźmaMądre, ale nieprawdziwe:)

[wiedźma]

@Marek.zak1 dziękuję za docenienie. 

Każdy klucz ma swój odpowiednik w " kluczach dorabianych "., te drugie mają większy luz. 

Każdy mierzy swoją miarą i to jest piękne,  bo jest nasze. 

Ciepło pozdrawiam. 

@violetta Violu, moja prawda nie musi być Twoją. 

Każdy ma swój komplet kluczy.

Ten jest mój. Dziękuję za komplement. 

Uściski. 

[Marek.zak1]

@wiedźma Poruszyłaś sporo ciekawych spraw, osobiście sądzę, że lepiej, dla dobra dyskusji,  by było podzielić to na poszczególne tematy i wrzucić oddzielnie, ale to tylko moja opinia. Pozdrowionka. 

[wiedźma]

@Marek.zak1Rozważałam taką możliwość. Kierowały mną te same przesłanki.

Jednak wszystkie klucze tworzą tu jeden obraz całości, dlatego zdecydowałam się nie rozdzielać. 

Dziękuję:))

[Annna2]

@wiedźma  czasem trzeba wykrzyczeć- wyrzucić z siebie emocje,

ale bywa, że cisza krzyczy najmocniej

[wiedźma]

@Annna2 dziękuję,  też to tak odbieram. 

Pozdrawiam Aniu dzisiejszym ciepełkiem. 

[Berenika97]

@wiedźma

 

To świetny i emocjonalny wiersz.

Ma ciekawą strukturę - zderzenie "kluczy pierwotnych" (surowych, bezkompromisowych) z "kluczami dorabianymi", które brzmią jak czuły głos rozsądku i akceptacji dla własnych słabości.

Przejście od radykalnych zasad do dawania sobie przestrzeni i czasu bardzo mi się podoba. A puenty w obu częściach są genialne!

[Migrena]

@wiedźma

 

bardzo, bardzo.

 

i treść.

 

i długość.

 

ti się samo czyta.

 

brawo.

 

 

[wiedźma]

@Berenika97 dziękuję bardzo.  Trochę obawiałam się samej formy. 

Dla mnie najważniejsze są ostanie. Ustawiłam je we własnej hierarchii. Ogromnie się cieszę, że Ci się podobają. 

Uściski. 

@Migrena Dziękuję. Ja z kolei lubię czytać Twoje. Są zawsze bardzo emocjonalnie, zawsze mnie ciarki przechodzą. 

Pozdrawiam serdecznie, wszystkiego dobrego. 

[Alicja_Wysocka]

@wiedźma Nie zgub żadnego, bo każdy może się przydać, pozdrawiam :)

[wiedźma]

@Alicja_Wysocka dziękuję Alicjo:) Każdy z nich ma swój zamek. Bez klucza nie otworzę .

Pozdrawiam