Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zanim uwierzymy, że to już my

dobrze wyjść pod wiatr

i powoli


guzik po guziku
rozpiąć to, co było nam przypięto

niech leci


dziewczynkę wypuśćmy z pudełka
niech biegnie z brudnymi kolanami
i śmieje się bez pytania


chłopcu zdejmijmy z ramion ciężar
nie musi być skałą

może się bać
i ryczeć w poduszkę


a potem

mocno przytulmy to, co zostanie

Opublikowano

@Berenika97

Czyli, rozebrać się z tego, co świat nam przypiął,
i wrócić do tego, co było prawdziwe na początku.

 

Wiatr w tym wierszu nie jest przeciwnikiem. On jest sprawdzianem.

Stajesz pod wiatr i patrzysz:
co ze mnie spadnie, a co zostanie?

Lekkiego wiatru - żeby nie było duszno - pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...