Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Berenika97

Czyli, rozebrać się z tego, co świat nam przypiął,
i wrócić do tego, co było prawdziwe na początku.

 

Wiatr w tym wierszu nie jest przeciwnikiem. On jest sprawdzianem.

Stajesz pod wiatr i patrzysz:
co ze mnie spadnie, a co zostanie?

Lekkiego wiatru - żeby nie było duszno - pozdrawiam :)

Opublikowano

@Berenika97 Kiedy już wiatr porwie te wszystkie sztuczne warstwy narzucone człowiekowi, zostaje coś bardzo małego, nagiego i bezbronnego. I to właśnie trzeba „mocno przytulić”. To powrót do własnego rdzenia. Świetne i mądre!!!

 

Przytul to mocno.

To małe, nagie stworzenie.

To jesteś ty sam.

 

Pozdrawiam

Opublikowano

@Berenika97

...

ulecą myśli 

przygaszone 

tylko im znane 

 

w cieple 

nabiorą śmiałości 

 

zdobędą od motyli 

kolorów 

od ptaków 

radości 

 

z uśmiechem 

podarują je sobie

i już ...

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

Opublikowano

@Alicja_Wysocka

 

Bardzo dziękuję! 

Podoba mi się ta interpretacja z wiatrem. :) 

Serdecznie pozdrawiam. 

@violetta

 

Bardzo dziękuję! 

Masz całkowitą rację!  Serdecznie pozdrawiam. 

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję! 

 

"Mocno przytulić 

To małe, nagie stworzenie.

To jesteś ty sam.

 

 - dziękuję - czasem komentarz dopowiada to, czego nie zdążyłam  napisać.

 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję! 

 

Pięknie napisałaś! Serdecznie pozdrawiam. :)

@andrew

 

Bardzo dziękuję! 

Dziękuję za piękny wiersz, za  motyle i tę śmiałość, którą mi podarowałeś. 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

 

Opublikowano

@Berenika97

 

Nika.

 

odzierasz świat z fałszywych ubrań tak czule że zamiast chłodu czuje się pod wiatrem bezpieczne ciepło .

 

ta miniatura to nie tylko wiersz to głęboka chirurgia duszy i powrót do domu.

 

dziękuję za ten oddech Niko.

 

już maj.

 

niech Cię przytuli jego magia:)

 

 

Opublikowano

@iwonaroma

 

Bardzo dziękuję! 

Świetnie to ujęłaś! :) 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@Migrena

 

Bardzo dziękuję! 

 

"Chirurgia duszy i powót do domu" - cudnie! Zatrzymałam się nad tymi słowami. Twoje komentarze to zawsze   dawka mądrej refleksji.   

Serdecznie pozdrawiam. Maj niech Cię też przytuli  - czule.:) 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bereniko.. dobre wejście w wiersz o dobre przejście w... dzieciństwo. Tulmy to, co zostaje - dobro, miłość - warto to także pielęgnować.

"Pod wiatr".. czasami i tak trzeba, i czasem warto. Bardzo ładnie.

Opublikowano

@Nata_Kruk

Bardzo dziękuję! 

Dzieciństwo jest bardzo ważne dla dalszego życia - wiem, że to truizm. Ale chciałam też zwrócić uwagę, jak bardzo tłumi się w dzieciach naturalne, zdrowe emocje. A później, jak trudno jest odnaleźć "siebie" w życiu, nie poddawać się presji  różnych , społecznych oczekiwań. 

 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Rafael Marius  

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

Opublikowano

@Berenika97 Wiatr porywa te mniej naturalne, nauczone, czy zaobserwowane cechy, sposoby postępowania, pozostawiając głębsze, wrodzone. To, w wierszu dotyczy dzieci, dla których ważniejsza jest opiekuńczość, akceptacja i miłość ze strony rodziców. Problem zaczyna się wtedy, kiedy dziecko wchodzi w interakcje i rywalizację z rówieśnikami i dobrze, jak sobie z tym jakoś radzi, a dla delikatnych, słabszych psychicznie i fizycznie osobników może to być trudne. Nie każdy ma starszego brata w tej samej szkole, który pomoże młodszemu rodzeństwu. Niedawno czytałem, jak to sekowany przez rówieśników, bodajże trzynastolatek rzucił się pod pociąg, a blisko mojego domu, inny uczeń szkoły podstawowej został raniony nożem i zmarł. To raczej o chłopakach, bo temat znam jakby lepiej z autopsji i nie tylko. Pozdrawiam wiosennie:). 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Śpiewnie, rytmicznie, spokojnie i z głębokim półsnem...
    • @jjzielezinski   Bardzo dziękuję!    To ja powinnam dziękować -  i dziękuję, z całego serca. Czasem wiersz innego poety działa jak klucz, który otwiera drzwi, o których nie wiedziałam, że istnieją. Twój wiersz był właśnie takim kluczem. Nie powiedział mi, co pisać - powiedział mi, że w ogóle można. że temat nie jest zamknięty, nie jest tylko dla historyków.    Masz rację - temat jest obciążony. Ale dla mnie to wiersz historyczny - więc nie boję się, że ten temat może wywołać jakieś kontrowersje.  A może właśnie poezja dotrze tam, gdzie podręcznik nie sięga - nie dlatego, że jest mądrzejsza, ale dlatego, że mówi sercem, nie datą.  To, co piszesz o „Oskarze” - wzrusza mnie ogromnie. Ale chcę, że byś wiedział - dla mnie nagrodą jest to, że łańcuch nie został przerwany. Twój wiersz, potem mój, a może trzeci  - kiedyś ktoś przeczyta  trzy wiersze  i napisze swój. I bruk będzie pamiętał dłużej.   Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Gosława   Reniu:)   to co piszesz nie tyle opowiada sytuacje co ją ucieleśnia    ruch zużycie i świętowanie są tu jednym procesem   jakby tarciem  materii.    nie uciekasz w metaforę tylko pozwalasz rzeczom mówić własnym ciężarem   i z tego konkretu rodzi się coś na wskroś filozoficznego: kruchosc która nie odbiera intensywności a wręcz   ją wzmacnia.   piękna świadoma poetycka robota   pozdrawiam Reniu:)    
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Jeszcze tu, a już tam. Niektórych ludzi nie można zatrzymać, są jak wiatr. Przyjemny wiersz.   Pozdrawiam :)
    • Znakomity wiersz  Ja chyba muszę coś o Radomiu napisać  Bo też obchodzi rocznicę czerwca 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...