Paw, czyli historia jednego ogłoszenia w prasie codziennej

[Gra-Budzi-ka]

Może pan pawia kupi?

Nie wezmę za niego drogo.

Na pewno go pan polubi,

ma taki piękny ogon.

 

Mieszkania przypilnuje,

dzieci pan z nim zostawi,

kiedy się radio zepsuje

gości panu zabawi.

 

Lecz gdy paw sam jest, biedaczek,

jeść nie chce, chodzi zmartwiony

i dniami całymi płacze.

Niech mu pan znajdzie więc żonę.

 

Czy wie pan, jak będzie wesoło,

kiedy we wszystkich zakątkach

będą biegały wkoło

prześliczne małe pawiątka?

 

A jeśli już panu w mieszkaniu

przestaną się mieścić te ptaki,

w gazety niedzielnym wydaniu

może pan dać anons taki:

 

- "Może ktoś pawia kupi"

Nie wezmę za niego drogo..."

[aff]

Pomysłowe :)

[Berenika97]

@Gra-Budzi-ka

 

Wiersz się przyjemnie czyta. :)

Klamra sprzedawcy, który sam kiedyś kupił pawia dokładnie w ten sam sposób, jest świetna.

Najlepiej działa eskalacja - od "mieszkania przypilnuje" przez pawiątka po przepełnione mieszkanie. Z uśmiechem pozdrawiam. :)

[Alicja_Wysocka]

@Gra-Budzi-ka Fajnie :)

 

przypomniała mi się taka stara piosenka -
też krąży w kółko:

"wlazł pies do kuchni
i porwał mięsa ćwierć…”

 

[Annna2]

@Gra-Budzi-ka  bywają wiadomości, co żyją tylko jeden dzień,

bywają te, co żyją wieczność.

[Gra-Budzi-ka]

Dziękuję wszystkim