Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Bereniko, cieszę się, że tu jesteś. Niech światło zmartwychwstałego Jezusa w Tobie nie gaśnie. Jesteś spontaniczna, a przez to autentyczna. Morską latarnię, w której mieszkasz, widać z daleka.

Dla Ciebie i Twojej rodziny życzę szczęścia, bo ono jest najważniejsze. Miłość jest tylko przypisem, bo kiedy znika szczęście, nie ma też miłości - albo odwrotnie ;) Słowa, słowa... warto je wypowiadać, gdy ma kto słuchać.

Opublikowano

                                  "Może to podczas Twojej bliskość ciało jakby zatracało swoją spoistość i staje się całkiem przenikliwe, jakby rozrzedzone. coraz bardziej. Prawie znikające w Tobie.Moja dusza jest zanurzona w Tobie i wypełniona Twoją czułością, Tak bardzo delikatną, subtelną i jednocześnie potężną, zawierającą moc, przed którą drży wszechświat.

                                   Cisza powolność i przenikania moc.

                                   Czuję się jak ziarnko piasku, które zagarnęła fala oceanu. I niesie w swą głębię, nieznaną, nieskończoną.

                                   Jest jasność, ciepło, łagodność. Taki ogromny spokój, nie ma odczucia czasu ani materii. 

                                    Jest niekończona przestrzeń, od której nie jestem  oddzielona mimo mojej maleńkości. I teraźniejszość, która jest wiecznością" 

                                                                             nd.1 III 87 g. 11:15 Alicja Lenczewska  Świadectwo

Opublikowano

Witaj - i wciąż się uczę słuchać. - warto się uczyć słuchać i rozumieć innych -

            Dzięki za życzenia  - Tobie również życzę pogodnych ozdobionych

            uśmiechem Świąt Wielkanocnych  - 

                                                                                       Pzdr.serdecznie.

 

Opublikowano (edytowane)

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam. :))) 

 

Niech blask PoetKi nad nami zaświeci,

Gdy fraza natchniona przez duszę przeleci.

 

 

 

@andrew

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. 

 

Nim złoty promień wieczność otworzy,

Przyjmij ten świat, co darem jest Bożym.

W każdym uśmiechu i w każdej łzie,

On zawsze Ciebie prowadzić chce.

@iwonaroma

 

Bardzo dziękuję!  Pozdrawiam świątecznie! :) 

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję! :))

 

Choć zając kica i woda się leje,

Ja w inną stronę niosę nadzieję.

Pędzla nie chwytam, jaj nie maluję,

W spokoju ducha Świąt wypatruję.


Nie dyngus mi w głowie, nie psoty i żarty,

To czas na refleksję był dla mnie otwarty.

Z rodziną wkoło, w miłości splotach,

Ważniejsza bliskość niż barwna pozłota.


W głębokiej zadumie, przy wspólnym stole,

Taką tradycję w Wielkanoc wolę.

@Proszalny

 

Bardzo dziękuję! Pozdrawiam świątecznie!

 

Latarnia nie wie, że świeci - dopóki ktoś jej o tym nie powie. Dziękuję, że powiedziałeś. Niech i Twoje światło nie gaśnie. :)

 

 

Edytowane przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Marek.zak1

 

Bardzo dziękuję! Rozumiem to doskonale.  Pozdrawiam. :) 

@Myszolak

 

Bardzo dziękuję za te przemiłe słowa.  Pozdrawiam świątecznie. :)

@viola arvensis

 

Bardzo dziękuję! 

 

 Dziękuję z całego serca za te piękne słowa. Twój komentarz bardzo mnie poruszył - takie refleksje są dla mnie najpiękniejszą nagrodą. Zgadzam się w pełni-  droga duchowego rozwoju nigdy się nie kończy, i to właśnie w niej jest jej największy dar.

 

Świątecznie pozdrawiam. 

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję!  Świątecznie pozdrawiam. :) 

@lena2_

 

Bardzo dziękuję!  Właśnie w Gronie Rodzinnym  są najpiekniejsze! Świątecznie pozdrawiam. :) 

@Jacek_Suchowicz

 

Bardzo dziękuję!  To niezwykłe świadectwo...   

Świątecznie pozdrawiam. :) 

Opublikowano

@Mitylene

 

Bardzo dziękuję!  

 

 Cieszę się, że wiersz dotknął czegoś głębszego. Świątecznie pozdrawiam. :)

@Nata_Kruk

 

Bardzo dziękuję!  

 

Inspiracją była Ewangelia św. Jana (20, 11-18) , spotkanie Marii Magdaleny ze zmartwychwstałym Jezusem.

 

Świątecznie  pozdrawiam. 

@Waldemar_Talar_Talar

 

Bardzo dziękuję!  

 

I chyba nigdy tej nauki nie skończymy - i dobrze! Dziękuję za tę piękną myśl.

 

Świątecznie pozdrawiam. :) 

@wiedźma

 

Bardzo dziękuję!  I wzajemnie. 

 

 Święta mijają, ale zostaje to, co najważniejsze - nadzieja, że miłość jest silniejsza niż wszystko, co nas dzieli. Że warto być blisko, słuchać i wybaczać. I że światło, które zapaliliśmy w tych dniach, może trwać w nas znacznie dłużej niż sama
uroczystość.   Świątecznie pozdrawiam. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski Też kiedyś napisałam o żołędziach, ale bardziej lekko. Twój wiersz jest majestatyczny, ale tak pięknie pochylający się nad tym co małe, zwyczajne, a piękne.  Tyle tu wrażliwości i miłości do natury. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam.
    • "Czas żołędzi nad Utratą " Czas żołędzi pluskających, dojrzałych – tego nie znałem. Ze starych i pięknych dębów spadają i pluskają, więc się zatrzymałem. Rzek rzadka to ozdoba; tajemniczy dźwięk ich plusku mnie zawołał. Jak kamieniem ciskanym spadają na wodę, tworząc lustrzane koła. Lekko falami płynące w dorzeczu dębów szumiących, podkreślają ich urodę. Widzę las kaczych kuprów, w wodzie na wpół zanurzonych, w dnie rzeczki buszujących. Bezwstydnie nad wodą, zadkami wystawione, nas, przechodzących, ironicznie traktują. Dęby masywne, dęby piękne, książęcym dworem pachnące. Dzieci – żołędzie Utraty – z miłości gniazd wypadające, ruszają podbijać te światy. Płyną z nurtem matki rzeki niby żaglowce odkrycia, po nowych pokoleń aprobatę. I tak w podróży bez końca  niesione prądem I cieniem, szukają żyznej przystani. By kiedyś, w słońca promieniach, stać się znów dębów koroną – rzeki wiernymi strażnikami. Leszek Piotr Laskowski.
    • Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...