Kwiecień, co plecie.

[aniat.]

Kwiecień ułożył się naręczem tulipanów na moim ramieniu.

Przeniknął przez skórę

i dotarł aż tam, gdzie drżenie.

W słowach ukrył ptasie szepty, prawdziwe tylko dla mnie.

Muskał wiatrem kobiecość

i prowadził w stronę słońca.

Potem potrząsnął lekko pierwszą burzą.

Otworzyłam oczy i poczułam jego niestałość.

Zmokłam w deszczu.

[A.Between]

Intrygujący , nie jednoznaczny. :)

[Berenika97]

@aniat.

 

Wiersz jest bardzo zmysłowy, subtelny i świetnie oddaje kapryśną naturę wiosny.

Piękny obraz z tymi tulipanami na ramieniu. Bardzo poruszające ujęcie kwietnia - nie tylko jako pory roku, ale jako stanu ducha, który jest jednocześnie czuły, nieobliczalny i przede wszystkim niestały. 

 

[aniat.]

@A.Between Bardzo się cieszę, że tak go odbierasz. Właśnie taki jest… nie dosłownie o kwietniu.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Berenika97 Dziękuję, że zajrzałaś. Pozdrawiam.

[egzegeta]

Piękny wiersz o kobiecości,

dlatego to dopowiedzenie w środkowym wersie pomijam

i czytam:

 

Muskał wiatrem 

i prowadził w stronę słońca.

 

Dziękuję za kolejny dobry wiersz.

[aniat.]

@egzegeta To ja dziękuję za zainteresowanie i komentarz. Miłego wieczoru.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.