Bezpowrotnie

[Berenika97]

Odszedł.

 

Tym razem poza granice powrotów.

Nie musnął dłoni na pożegnanie,

zostawił tylko drżenie -

ten niemy rytm,

każący sercu wydeptywać

ścieżki samotnego tańca.

Szuka go w pustce.

Wzrok błądzi po krawędziach,

rzeźbi go z liter,

odnajduje łuk warg w pamięci opuszków.

 

Jej ciemność nie pragnie światła,

by widzieć.

[Proszalny]

@Berenika97

 

Jej ciemność 

Jest światłem

Znów widzi

 

Zmysłowy szept w ciemności pustego pokoju. Powolny rytm serca zmienia się w kołatanie. Drzwi są zamknięte przed obcym, a kiedyś bliskim. Klucz leży na wycieraczce :) Szepczesz Bereniko.

 

 

 

 

 

 

[Jacek_Suchowicz]

@Berenika97

 

dwie ścieżki interpretacji:

 

1

odszedł byłaś tylko przygodą

zadziałało nadęte ego

przyczyny zostawmy obok

i nie wnikajmy dlaczego

 

2

odszedł 

a może wrócił skąd przybył

i tam jest bardziej szczęśliwy

twe żale to raczej nad sobą

a on z góry cię widzi

 

pozdrawiam

 

 

[Proszalny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

lubił przygody

w nadętym balonie ego

żeglował poprzez niebo

zupełnie bez przyczyny

[Poet Ka]

@Berenika97 fantom...

[andrew]

@Berenika97

...

teraz 

 

forsycja kwiatem 

się obsypała 

 

mimo mroku w sobie 

ona je dojrzała 

 

jest cudem 

...

więc... wyzdrowiała 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

 

[Marek.zak1]

Są tacy, którzy wchodzą głęboko, aż za, a gdy odchodzą, bo....a wtedy tej zostawionej bardzo trudno Czytałem w necie trochę takich historii,. przeważnie wracają do żony, albo traktują to jako romans, a też bywa choroba, czy też coś innego. 

Fajnie to napisałaś, bo czytelnik sam może sam się zatrzymać nad wierszem. Pozdrowionka.