fb

[Berenika97]

Robimy z uczuć

relacje na żywo,

bez filtra.

Żyjemy na granicy -

bliscy załamania.

Kiedyś jedno spojrzenie
było iskrą.
Ktoś dla kogoś
ryzykował wszystko.

Dziś mieszkamy w samym świetle -
bez zasłon i bez cienia.

Tłum przewija nas palcem.

Nie szuka ognia.
Sprawdza tylko,
czy to nie efekt specjalny.

 

Czy naprawdę

coś się pali.

 

[Migrena]

@Berenika97

 

Nika

 

 

czytam Twój wiersz jak zapis bardzo współczesnego paradoksu .

 

im więcej światła, tym trudniej zobaczyć prawdę !!!

jest w nim coś poruszająco cichego.

 

swoista tęsknota za czasem, kiedy jedno spojrzenie nie potrzebowało świadków ani dowodów, kiedy ogień po prostu był, a nie musiał się tłumaczyć ze swojego istnienia.

 

"bo spojrzeliśmy sobie w oczy".

 

pięknie uchwyciłaś moment, w którym emocje tracą intymnosć i zaczynają krążyć w obiegu oglądane, oceniane, podważane .

 

a jednak gdzies pod tym wszystkim wciąż tli się pytanie najważniejsze i najbardziej ludzkie.

czy naprawdę coś się pali ?

to bardzo dojrzały, świadomy tekst .

 

zostanie mi  w myśli na długo  po lekturze.

 

fantastycznie Nika.

 

 

[Poet Ka]

@Berenika97 żyjemy na skraju załamania, bo gwałcona jest nasza prywatność, a uczucia są oglądane przed szybkę monitora; przez to traumy przeżywamy w sposób zwielokrotniony, udramatyzowany, a inni to odbierają z lekkim niedowierzaniem, bo to przecież film

[iwonaroma]

A to światło sztuczne jest 

 

 

[Proszalny]

Rzeczywiście najciekawsza w nas jest prawda. Dziękuję, że mi o tym przypomniałaś. Mam zamiar unikać na przyszłość efektów specjalnych.

[Marek.zak1]

Dla mnie fb, podobnie zresztą jak fora  to świetne narzędzie dla:

kontaktów ze znajomymi rozproszonymi na całym świecie,

także z tymi, z którymi taki kontakt wystarczy,

wrzucania ciekawszych fragmentów własnych tekstów, lub info o takowych, publikacjach, recenzjach, spotkaniach...

wrzucania czy ustosunkowanie się do spraw publicznych, poznania ciekawych ludzi,

z różnych względów, nie byłem i nie jestem zainteresowany publikowaniem spraw osobistych, prywatnych, ani podobnych i zapoznawaniem w tym celu osób. Bywa, że to poznawanie może poprawić nastrój i samopoczucie, ale może też pogorszyć, bo hejt nie śpi, więc jeśli ktoś ma przestrzelone oczekiwania, może się zawieść. FB to tylko narzędzie.

 

To nie przeszkadza, że ponownie poruszyłaś ważny temat zanurzania się w wirtualu niespełnionych oczekiwań. Pozdrawiam serdecznie. 

Edytowane 1 godzinę temu przez Marek.zak1 (wyświetl historię edycji)

[APM]

@Berenika97 Świetnie opisany nasz digitalny świat.

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 Można prywatnie, można w półcieniu.
Czasem serce nie mieści się w sobie i otwiera okno na świat - krzyczy, choć nikt nie słyszy do końca.
Słuchać - to nie znaczy słyszeć.
Kiedyś usłyszałam radę: jeśli chcesz, żeby cię naprawdę słuchano - mów ciszej, nawet jeśli świat woła głośniej.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

[andrew]

@Berenika97

...

jeszcze wczoraj 

byliśmy 

z krwi i kości 

to nie był sen 

 

dziś 

dziś swój obraz 

malujemy 

w zależności od ...

nie tylko 

ma makijaż z fantazji 

 

sprzedajemy 

jak oryginał 

bez żenady 

 

autonomia nie w cenie 

płyniemy w nurcie 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Jacek_Suchowicz]

@Berenika97

                   Jak to dobrze że jestem od takich portali - zabawek wolny. Szkoda czasu. Znajomych których mam jak chcemy sobie pogadać dzwonimy.

                     Przerażają mnie młodzi ludzie idący ulicą ze smartfonem słuchawki na uszach i wpatrzeni w ekranik. Porażka włazi na ulicę nawet się nie obejrzy - dlatego mam kamerę w aucie i nawet na policję (o dziwo) to jakoś działa. Machnął abym się zatrzymał, podszedł zobaczył kamerę, "o bardzo przepraszam, proszę dalej jechać".

 

gdzie dziś dyskrecja jakaś intymność

za wszelką cenę uwagę zwrócić

bo nie ma nic do powiedzenia

niedouczeni snują się smutni

 

ważne jest tylko jak zgasić ogień

własnych pożądań jakimś efektem

a tłum przepływa nikt nie ogarnie

dla serc samotnych jedyny dreszczyk

 

pozdrawiam