Gęstnienie

[Berenika97]

Weszłam w przestrzeń bez granic,
a on już tam był.

Nie musiał się zbliżać -
powietrze gęstniało samo,
jakby od zawsze należało do niego.

Nie widziałam go,
lecz czułam ciężar jego spojrzenia -
spokojny, pewny, nieunikniony.

Zbliżył się,

a moja skóra stała się cienka,
jak zasłona gotowa opaść.

Jego obecność

wypełniła mnie bez pytania.

Nie opierałam się.

Niewidzialna dłoń spoczęła na sercu,
i przyspieszyła puls do tempa,

które należało do niego.

Moje "chcę" rozpuściło się

w jego pewności.

Zanurzyłam się w nim całkowicie.

Nie było przemocy -

tylko nieuchronność.

Jak przypływ, który zawsze wraca.

Jak noc, która bez pytania obejmuje ziemię.

I wiedziałam, że od tej chwili

nie dotyka mnie już dłońmi.

Dotyka mnie od środka.

[vioara stelelor]

@Berenika97

W Twoim wierszu dziś się autentycznie rozsmakowuję.

Z godną najwyższego podziwu precyzją słowa opisujesz ten niewytłumaczalny magnetyzm, który staje się atraktorem psychologicznym dla drugiej osoby, aż do tego stopnia, że jest ona w stanie zatracić się całkowicie w swoim zbliżaniu się, jakby znalazła się pod wpływem potężnej, emocjonalnej i duchowej grawitacji.

Istotnym czynnikiem jest tutaj - pewność.

Spokój człowieka, który jest głęboko świadomy swojej siły i nie musi walczyć, gonić - po prostu jest sobą i przyciąga wewnętrzną psychiczną energią.

Nie wiemy zbyt wiele o naturze tej relacji i jakie ona będzie mieć oblicze czy konsekwencje. Obserwujemy jedynie sam ruch "w kierunku" i to, co dzieje się w podświadomości.

Znakomicie to zostało opowiedziane.

[Jacek_Suchowicz]

ciekawe - spotkanie mistyczne

w przestrzeni do granic zbyt gęstej

przenikał twe ciało i serce

bezwolna wtopiona lirycznie

 

wiersz wielowymiarowy ( od interpretacji mistycznych do między ludzkich )

daje do myślenia

Pozdrawiam :))

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - ciekawie piszesz  - ale u ciebie to normalności - wiersz na tak - 

                                                                                                 Pzdr.serdecznie.

[andrew]

@Berenika97

...

przekraczać granice 

zawsze chcemy 

gdy się udaje 

więcej łakniemy 

 

codzienność znika 

na nieboskłonie 

gdy w myślach jawią 

się jej dłonie 

 

więc odplywamy 

w burzliwej toni 

nic naszych zmysłów 

nie przegoni

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

 

Edytowane 8 godzin temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@Berenika97 Brzmi jak rozmowa z Bogiem. On nadchodzi od środka.

[Migrena]

@Berenika97

 

Bereniko.

 

Twój wiersz jest jak powietrze, które nie daje się odsunąc , jak ciężar spojrzenia, który przenika ciało i myśli.

 

gęstnienie obecnosci,   puls, który staje się rytmem nie do odparcia, sprawia że erotyzm tu nie jest fizyczny, lecz absolutnie fundamentalny !

 

jest w każdym oddechu, w każdym milczeniu między słowami.

 

to erotyka, która nie krzyczy, lecz wciąga od środka, rozpuszcza granice miedzy ja i ty, zmienia przestrzeń w jednośc, w której pragnienie i oddanie   stają się jednym.

 

przepięknie pokazujesz że intymność może być nieuchronna, spokojna, a jednocześnie potężna, i że najgłębszy dotyk nie zawsze wymaga rąk.

 

wystarczy obecnosć, pewność, nieuchronnosć .

 

szczęśliwy jest ten człowiek, którego ten wiersz uderza, bo staje się świadkiem tej nieuchwytnej siły, tej gęstej obecnosci, która przenika wszystko .

 

wiersz  utkany niezwykłym erotyzmem.

 

posiada on jeszcze jedna szczegolną cechę.

 

zanurza czytelnika  w tę gęstą, erotyczną obecność.

 

to jest Nika piekny wiersz.

 

niezwykły.

 

 

 

 

 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Podoba mi się bardzo, bo pozwala na jego różne interpretacje. Od relacji z Bogiem po erotyk. O relacji absolutnej. Pozbawionej przemocy, ale dominującej. Bardzo ciekawe.

 

 

To nieuchronność.

Jak strzała, co już leci.

Nie mrugaj nawet.

 

Dotyk od środka.

Najgłębsza z wszystkich ran.

Nie zagoi się.

 

Pozdrawiam

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97

To jest erotyk, ale bardzo wyrafinowany, ostrożny w swojej sile – nie ma tu gwałtowności ani „bezpośredniego działania” ciała wprost, wszystko dzieje się w subtelnej strefie obecności, przenikania, dotyku niewidzialnego.

To intymność psychiczna i emocjonalna, która staje się cielesna dopiero w wyobraźni – rodzaj erotyzmu „od środka”, jak pisze sama autorka: dotyka nie dłońmi, tylko wnętrzem.

 

Właśnie w tej gęstości kryje się piękno i moc wiersza. :)

[Charismafilos]

@Berenika97 pozorna oczywistość jest tu największą zagadką! Bardzo oryginalne :)

[Berenika97]

@vioara stelelor

 

Bardzo dziękuję! 

 

Twój komentarz jest dla mnie jak drugie czytanie wiersza - widzę w nim rzeczy, które intuicyjnie czułam, ale nie umiałam nazwać. :) "Atraktor psychologiczny", "emocjonalna grawitacja" - to dokładnie te siły. I to, że zauważyłeś tę świadomą niewiadomą - brak odpowiedzi na "co dalej" - to dla mnie najcenniejsze. Dziękuję za tak uważne i głębokie czytanie.

Serdecznie pozdrawiam. 

@Jacek_Suchowicz

 

Bardzo dziękuję! 

 

Dziękuję za ten piękny odczyt! "Bezwolna wtopiona lirycznie" – to piękne! I tak,  balansowanie między mistyką a czymś bardzo ziemskim było dla mnie kluczowe.

Serdecznie pozdrawiam. 

@Waldemar_Talar_Talar

 

Bardzo dziękuję! Dziękuję za tak miły komplement. :) 

Serdecznie pozdrawiam. :)

@andrew

 

Bardzo dziękuję!

Odpływam - burzliwa toń mnie niesie. :)  Piękny Twój wiersz. 

Serdecznie pozdrawiam. :)

@huzarc

 

Bardzo dziękuję! 

Pięknie to ująłeś. Różne mogą być interpretacje - ale "od środka" to klucz do wszystkich.

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@Migrena

 

Bardzo dziękuję! 

Twoje słowa gęstnieją wokół wiersza jak drugie tchnienie -

widzę w nich to, co napisałam i to,

czego jeszcze nie wiedziałam.

Erotyzm fundamentalny.

Dotyk bez rąk.

Obecność jako wszystko. 

 

Dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)

@Łukasz Jurczyk

 

Bardzo dziękuję1 

 

Dziękuję! Właśnie o tę wielowymiarowość mi chodziło - chciałam, żeby każdy mógł w tym odnaleźć swoje "gęstnienie".

Serdecznie pozdrawiam. :)

 

Strzała już leci.

Twoje słowa - jej echo.

Rana wspólna jest.

Nieuchronność trwa.

Twoje wersy ją nazwały -

teraz leci dalej.

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Bardzo dziękuję! 

Dziękuję - to, co napisałaś, jest dla mnie jak klucz do wiersza, którego sama do końca nie miałam. "Intymność psychiczna i emocjonalna, która staje się cielesna dopiero w wyobraźni" - tak, właśnie o to chodziło. O erotyzm, który nie potrzebuje gestu, bo dzieje się wcześniej. W oddychaniu, w gęstnieniu powietrza, w samej pewności obecności.

"Ostrożny w swojej sile" - pięknie to ujęłaś. Śliczne są Twoje  słowa, bo śliczna jest Twoja dusza i serce. 

Serdecznie pozdrawiam. :) 

@Charismafilos

 

Bardzo dziękuję! 

"Pozorna oczywistość jako największa zagadka" - to paradoks, który sam w sobie brzmi jak klucz do czegoś głębszego. Cieszę się, że wiersz Cię zaintrygował.

Pozdrawiam. 

@Czarek Płatak @Wochen @Lenore Grey @Simon Tracy @Pisarzowiczka  

 

Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

[Charismafilos]

@Berenika97 a parafrazując pewną znaną mi niewiastę - zagadka jest sam w sobie regułą. :)

 

 

[Berenika97]

@Charismafilos

 

Jeśli zagadka jest regułą, to wiersz może tylko gęstnieć. Pozdrowienia dla niewiasty!

 

@Myszolak 

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)

[Myszolak]

@Berenika97 Pewnie nie taki był zamysł, ale dla mnie jest tu coś niepokojącego. nieuchronność zamiast przemocy, nieuniknione spojrzenie, przestrzeń bez granic...dla mnie to wybrzmiało jak relacja oparta na władzy, czuję tu jakąś nierówność, zależność. I to raczej taką nieuświadomioną, nic złego się niby nie dzieje, ale z boku jednak, gdy jest się wyczulonym na subtelne sygnały, można zauważyć, że w relacji dochodzi do pewnego rodzaju nadużyć. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Chcę" rozpuszczane w pewności, nie ma tu przymusu, wszystko dzieje się dobrowolnie... ale co gdyby nie było "chcę"..?

 

Mnie ten wiersz trochę zmartwił, przeczytałam go parę razy i dla mnie coś tu nie gra w tej dynamice. Domyślam się jednak, że nie o to chodziło, ale stwierdziłam że mimo to podzielę się moim przemyśleniem. Mam nadzieję, że nie zniszczyłam jego piękna. 

[Berenika97]

@Myszolak

 

Bardzo dziękuję! Świetnie, że spojrzałaś z innej perspektywy. Dlatego to jest wiersz oniryczny, dzieje się w naszej podświadomości. I tak jak sen może mieć wiele znaczeń. Zwróciłaś uwagę na aspekt, który Cię zaniepokoił - dziękuję za to. :)

Pozdrawiam serdecznie. 

[Berenika97]

@FaLcorN 

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :) 

[FaLcorN]

@Berenika97

Pozdrawiam! Krzepkiego weekendu!